Alpha
Trzynastoletnia Alpha mieszkająca z wychowującą ją samotnie matką wraca do domu z imprezy z nielegalnie wykonanym tatuażem. Ta pozornie nic nieznacząca sytuacja wywraca jej życie do góry nogami.
„Alpha” to najbardziej osobisty i przejmujący film w karierze laureatki Złotej Palmy w Cannes za „Titane” Julii Ducournau. To subtelny, choć niepozbawiony gatunkowego pazura portret trzynastoletniej dziewczyny stojącej na progu dorosłości oraz jej matki, która próbuje odnaleźć się w zmieniającej się relacji z dojrzewającym dzieckiem. Ducournau z niezwykłą odwagą i wyczuciem przygląda się momentowi przejścia między dzieciństwem a dorosłością. W efekcie „Alpha” to poruszające kino o odkrywaniu siebie, granicach opieki i potrzebie autonomii – emocjonalny portret relacji matka–córka, opowiedziany z empatią i niezwykłą wizualną wyobraźnią.
„Alpha” to najbardziej osobisty i przejmujący film w karierze laureatki Złotej Palmy w Cannes za „Titane” Julii Ducournau. To subtelny, choć niepozbawiony gatunkowego pazura portret trzynastoletniej dziewczyny stojącej na progu dorosłości oraz jej matki, która próbuje odnaleźć się w zmieniającej się relacji z dojrzewającym dzieckiem. Ducournau z niezwykłą odwagą i wyczuciem przygląda się momentowi przejścia między dzieciństwem a dorosłością. W efekcie „Alpha” to poruszające kino o odkrywaniu siebie, granicach opieki i potrzebie autonomii – emocjonalny portret relacji matka–córka, opowiedziany z empatią i niezwykłą wizualną wyobraźnią.
Angel’s Egg
Po raz pierwszy na kinowym ekranie od 40 lat! Odrestaurowana w 4K wersja legendarnej produkcji w reżyserii mistrza Mamoru Oshiiego trafi do kin w całej Polsce.
Pierwotny świat dotknięty kataklizmem. Rzeczywistość, w której snującym się bez celu ludziom przyświeca mechaniczne słońce. To właśnie tu spotykają się dwie bezimienne postaci: jasnowłosa dziewczyna o smutnych oczach i młody mężczyzna, który zasiewa w niej niepokój. Dziewczyna opiekuje się tajemniczym jajem, wierząc, że wykluje się z niego anioł. Chłopak namawia ją, by rozbiła skorupkę, bo tylko w ten sposób może poznać tajemnicę jego wnętrza. Wspólnie przemierzają przygnębiający świat zbudowany ze spiżu, ruin, mechanicznych wnętrzności i artefaktów minionych epok – aż do alegorycznego finału.
Film Mamoru Oshiiego, reżysera kultowych animacji „Ghost in the Shell” oraz słynnego już polsko-japońskiego „Avalonu” z Małgorzatą Foremniak, to filozoficzny i ambitny eksperyment pełen inteligentnego symbolizmu, wykorzystujący motywy biblijne i oniryczną estetykę. Oshii w wywiadach na przestrzeni czterech dekad wielokrotnie wyjaśniał znaczenie poszczególnych scen i zakończenia, a także swoją fascynację nadzieją jako tym, co może skrywać się w mistycznym jaju.
„Angel’s Egg” Oshii stworzył wspólnie z artystą wizualnym Yoshitaką Amano, jednym z czołowych twórców japońskiej animacji. Film miał premierę w 1985 roku, a krytycy od razu dostrzegli w nim wysmakowane, ambitne dzieło sztuki, choć aż cztery dekady musiały minąć, by „Angel’s Egg” doczekało się należnego mu uznania na całym świecie.
Wyrazem tego jest premiera odnowionej cyfrowo wersji, która odbyła się w 2025 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes.
Pierwotny świat dotknięty kataklizmem. Rzeczywistość, w której snującym się bez celu ludziom przyświeca mechaniczne słońce. To właśnie tu spotykają się dwie bezimienne postaci: jasnowłosa dziewczyna o smutnych oczach i młody mężczyzna, który zasiewa w niej niepokój. Dziewczyna opiekuje się tajemniczym jajem, wierząc, że wykluje się z niego anioł. Chłopak namawia ją, by rozbiła skorupkę, bo tylko w ten sposób może poznać tajemnicę jego wnętrza. Wspólnie przemierzają przygnębiający świat zbudowany ze spiżu, ruin, mechanicznych wnętrzności i artefaktów minionych epok – aż do alegorycznego finału.
Film Mamoru Oshiiego, reżysera kultowych animacji „Ghost in the Shell” oraz słynnego już polsko-japońskiego „Avalonu” z Małgorzatą Foremniak, to filozoficzny i ambitny eksperyment pełen inteligentnego symbolizmu, wykorzystujący motywy biblijne i oniryczną estetykę. Oshii w wywiadach na przestrzeni czterech dekad wielokrotnie wyjaśniał znaczenie poszczególnych scen i zakończenia, a także swoją fascynację nadzieją jako tym, co może skrywać się w mistycznym jaju.
„Angel’s Egg” Oshii stworzył wspólnie z artystą wizualnym Yoshitaką Amano, jednym z czołowych twórców japońskiej animacji. Film miał premierę w 1985 roku, a krytycy od razu dostrzegli w nim wysmakowane, ambitne dzieło sztuki, choć aż cztery dekady musiały minąć, by „Angel’s Egg” doczekało się należnego mu uznania na całym świecie.
Wyrazem tego jest premiera odnowionej cyfrowo wersji, która odbyła się w 2025 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes.
Bez wyjścia
Kiedy rynek pracy jest bezlitosny, trzeba wyeliminować konkurencję. Bohater „Bez wyjścia” – nowego filmu Park Chan-wooka, twórcy „Oldboya”, „Służącej” i „Podejrzanej” – dosłownie bierze sprawy w swoje ręce. Koreański mistrz kina gatunkowego stawia niepokojąco trafną diagnozę współczesnych lęków – w swoim bezkompromisowym, autorskim stylu.
Man-su (gwiazda „Squid Game”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa.
Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku pracy w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacje dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?
Man-su (gwiazda „Squid Game”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa.
Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku pracy w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacje dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?
Chronologia wody | Przedpremiera
Reżyserski debiut Kristen Stewart, który miał swoją premierę na Festiwalu w Cannes, przyjęto owacjami na stojąco. Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze Davida Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu. Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu. Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.
David
Gdy olbrzym Goliat powstaje, by siać postrach w całym narodzie, młody pasterz, uzbrojony jedynie w procę, kilka kamieni i niezachwianą wiarę, wychodzi mu naprzeciw. Ścigany przez żądzę władzy, a prowadzony przez poczucie misji, Dawid wyrusza w drogę, która wystawia na próbę granice lojalności, miłości i odwagi — prowadząc do starcia nie tylko o koronę, lecz o duszę całego królestwa.
Dmuchawce
NIEZWYKŁA WIZJA NATURY OD PRODUCENTÓW MIKROKOSMOSU.
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów. Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety. „Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), są idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów. Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety. „Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), są idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Drama
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.
ROBERT PATTINSON i ZENDAYA jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Komedia romantyczna dla ludzi o bardzo mocnych …sercach.
Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, którzy wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać.
Cienka jest granica między miłością i nienawiścią. To banał… ale jakże prawdziwy.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
ROBERT PATTINSON i ZENDAYA jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Komedia romantyczna dla ludzi o bardzo mocnych …sercach.
Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, którzy wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać.
Cienka jest granica między miłością i nienawiścią. To banał… ale jakże prawdziwy.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
FILMOTERAPIA W LUNIE | Chronologia wody | seans + rozmowa Martyny Harland
W kwietniowym spotkaniu z cyklu Filmoterapia w Lunie - „Chronologia wody” w reżyserii Kristen Stewart.
Po seansie – rozmowa prowadzona przez Martynę Harland, psycholożkę i twórczynię projektu Filmoterapia.pl z zaproszonymi gośćmi.
O filmie:
Dramat, 122min
Reżyserski debiut Kristen Stewart, który miał swoją premierę na Festiwalu w Cannes, przyjęto owacjami na stojąco. Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze Davida Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu. Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.
Dołączcie do nas - obejrzyjmy, przeżyjmy, porozmawiajmy.To więcej niż film - to Filmoterapia w Lunie. Przestrzeń, która jest dla Was!
Po seansie – rozmowa prowadzona przez Martynę Harland, psycholożkę i twórczynię projektu Filmoterapia.pl z zaproszonymi gośćmi.
O filmie:
Dramat, 122min
Reżyserski debiut Kristen Stewart, który miał swoją premierę na Festiwalu w Cannes, przyjęto owacjami na stojąco. Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze Davida Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu. Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.
Dołączcie do nas - obejrzyjmy, przeżyjmy, porozmawiajmy.To więcej niż film - to Filmoterapia w Lunie. Przestrzeń, która jest dla Was!
KINO SENIORA | Mów mi Jimpa
Kino Seniora to cykl seansów filmowych skierowany do widzów 60+, którzy cenią ambitne kino, dobre historie i komfortowe warunki oglądania.
Zapraszamy na spotkania filmowe w spokojnej, przyjaznej atmosferze - w samo południe, z tańszymi biletami i repertuarem dobranym specjalnie z myślą o dojrzałej widowni.
W każdy poniedziałek, zawsze o godz. 12:00, stała cena biletu 14 zł.
Opis filmu:
„Mów mi Jimpa” to najnowszy film reżyserki Sophie Hyde („Powodzenia, Leo Grande”). Do kin trafi już 3 kwietnia. W roli głównej, jako córka, żona i matka, występuje Olivia Colman („Faworyta”, serial „The Crown”). Partneruje jej John Lithgow („Świat według Garpa”, „Konklawe”) jako ojciec bohaterki, tytułowy Jimpa. Colman, grająca Hannah, jest w tym filmie niejako alter ego Hyde, bowiem reżyserka opowiada tym razem o własnych doświadczeniach rodzinnych, które „dowiodły, że życie nie jest łatwe ani też pozbawione bólu i rozczarowań, ale w domu można znaleźć bezpieczeństwo”.
Bohaterowie filmu nie są jednak po prostu kopią Sophie i jej bliskich. Zyskali samodzielny, ekranowy byt, choć aktorzy inspirowali się mocno pierwowzorami. Bryan Mason, partner Hyde i współproducent filmu (jego odbiciem w filmie jest Harry, mąż Hannah), wspominał o niepewności towarzyszącej kręceniu historii opartej na przeżyciach własnej rodziny: – Niepokój ustąpił – wyznał – gdy byliśmy na etapie postprodukcji i zobaczyłem postać Harry'ego, którego Dan Henshall zagrał znakomicie, jako wersję mnie, lecz zarazem autonomiczną. A śledzenie tego, jak Olivia tchnęła życie w inspirowaną Sophie postać Hannah, to było doprawdy niesamowite. Myślałem, że Olivia po prostu robi swoje, ale potem zauważyłem pewne manieryzmy i zdałem sobie sprawę, że jest bardzo wnikliwą obserwatorką Sophie.
Także reżyserce nie umknęło, że Colman pilnie się jej przygląda i gdy uzna za stosowne, przenosi swoje spostrzeżenia na kreowaną postać. Aktorka nie kryła, że jest pod wielkim urokiem reżyserki: – Sophie ma niezwykłą zdolność sprawiania, że wszyscy sobie ufają, są dla siebie mili i naprawdę się przed sobą otwierają.
– „Mów mi Jimpa” to film o miłości, nakręcony z wielkim uczuciem przez całą ekipę filmową i obsadę – podsumowywała Hyde. – Mam nadzieję, że ludzie poczują tę miłość i pozwolą sobie doświadczyć emocji związanych z oglądaniem rodziny, która bardzo stara się być dla siebie dobra.
Cykl KINO SENIORA to:
• wyjątkowe seanse przygotowane specjalnie dla seniorów,
• wartościowe kino – od premier po filmy artystyczne i muzyczne,
• przyjazna atmosfera i spotkania towarzyszące,
• stały termin: poniedziałki w południe,
• specjalna cena biletu – tylko 14 zł.
• konkursy Happy Seats
KINO SENIORA w Kinie Luna – spotkania z kulturą dla aktywnych!
Zapraszamy na spotkania filmowe w spokojnej, przyjaznej atmosferze - w samo południe, z tańszymi biletami i repertuarem dobranym specjalnie z myślą o dojrzałej widowni.
W każdy poniedziałek, zawsze o godz. 12:00, stała cena biletu 14 zł.
Opis filmu:
„Mów mi Jimpa” to najnowszy film reżyserki Sophie Hyde („Powodzenia, Leo Grande”). Do kin trafi już 3 kwietnia. W roli głównej, jako córka, żona i matka, występuje Olivia Colman („Faworyta”, serial „The Crown”). Partneruje jej John Lithgow („Świat według Garpa”, „Konklawe”) jako ojciec bohaterki, tytułowy Jimpa. Colman, grająca Hannah, jest w tym filmie niejako alter ego Hyde, bowiem reżyserka opowiada tym razem o własnych doświadczeniach rodzinnych, które „dowiodły, że życie nie jest łatwe ani też pozbawione bólu i rozczarowań, ale w domu można znaleźć bezpieczeństwo”.
Bohaterowie filmu nie są jednak po prostu kopią Sophie i jej bliskich. Zyskali samodzielny, ekranowy byt, choć aktorzy inspirowali się mocno pierwowzorami. Bryan Mason, partner Hyde i współproducent filmu (jego odbiciem w filmie jest Harry, mąż Hannah), wspominał o niepewności towarzyszącej kręceniu historii opartej na przeżyciach własnej rodziny: – Niepokój ustąpił – wyznał – gdy byliśmy na etapie postprodukcji i zobaczyłem postać Harry'ego, którego Dan Henshall zagrał znakomicie, jako wersję mnie, lecz zarazem autonomiczną. A śledzenie tego, jak Olivia tchnęła życie w inspirowaną Sophie postać Hannah, to było doprawdy niesamowite. Myślałem, że Olivia po prostu robi swoje, ale potem zauważyłem pewne manieryzmy i zdałem sobie sprawę, że jest bardzo wnikliwą obserwatorką Sophie.
Także reżyserce nie umknęło, że Colman pilnie się jej przygląda i gdy uzna za stosowne, przenosi swoje spostrzeżenia na kreowaną postać. Aktorka nie kryła, że jest pod wielkim urokiem reżyserki: – Sophie ma niezwykłą zdolność sprawiania, że wszyscy sobie ufają, są dla siebie mili i naprawdę się przed sobą otwierają.
– „Mów mi Jimpa” to film o miłości, nakręcony z wielkim uczuciem przez całą ekipę filmową i obsadę – podsumowywała Hyde. – Mam nadzieję, że ludzie poczują tę miłość i pozwolą sobie doświadczyć emocji związanych z oglądaniem rodziny, która bardzo stara się być dla siebie dobra.
Cykl KINO SENIORA to:
• wyjątkowe seanse przygotowane specjalnie dla seniorów,
• wartościowe kino – od premier po filmy artystyczne i muzyczne,
• przyjazna atmosfera i spotkania towarzyszące,
• stały termin: poniedziałki w południe,
• specjalna cena biletu – tylko 14 zł.
• konkursy Happy Seats
KINO SENIORA w Kinie Luna – spotkania z kulturą dla aktywnych!
KINO SENIORA | Przepis na morderstwo
Kino Seniora to cykl seansów filmowych skierowany do widzów 60+, którzy cenią ambitne kino, dobre historie i komfortowe warunki oglądania.
Zapraszamy na spotkania filmowe w spokojnej, przyjaznej atmosferze - w samo południe, z tańszymi biletami i repertuarem dobranym specjalnie z myślą o dojrzałej widowni.
W każdy poniedziałek, zawsze o godz. 12:00, stała cena biletu 14 zł.
Opis filmu:
Stylowy, pełen napięcia thriller, który wciąga widza w mroczny świat zemsty, chciwości i rodzinnych sekretów. W rolach głównych Glen Powell („Top Gun: Maverick”, „Tylko nie ty”), nominowana do Złotego Globu Margaret Qualley („Substancja”, „Biedne istoty”), wielokrotnie nominowany do Oscara Ed Harris („Truman Show”, „Córka”, serial „Westworld”) oraz nominowana do nagrody BAFTA Jessica Henwick („Glass Onion: Film z serii Na noże”). Za kamerą stanął John Patton Ford, twórca nagrodzonego Independent Spirit Award debiutu „Na złej drodze” ze zjawiskową Aubrey Plazą w roli głównej.
Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę.
Cykl KINO SENIORA to:
• wyjątkowe seanse przygotowane specjalnie dla seniorów,
• wartościowe kino – od premier po filmy artystyczne i muzyczne,
• przyjazna atmosfera i spotkania towarzyszące,
• stały termin: poniedziałki w południe,
• specjalna cena biletu – tylko 14 zł.
• konkursy Happy Seats
KINO SENIORA w Kinie Luna – spotkania z kulturą dla aktywnych!
Zapraszamy na spotkania filmowe w spokojnej, przyjaznej atmosferze - w samo południe, z tańszymi biletami i repertuarem dobranym specjalnie z myślą o dojrzałej widowni.
W każdy poniedziałek, zawsze o godz. 12:00, stała cena biletu 14 zł.
Opis filmu:
Stylowy, pełen napięcia thriller, który wciąga widza w mroczny świat zemsty, chciwości i rodzinnych sekretów. W rolach głównych Glen Powell („Top Gun: Maverick”, „Tylko nie ty”), nominowana do Złotego Globu Margaret Qualley („Substancja”, „Biedne istoty”), wielokrotnie nominowany do Oscara Ed Harris („Truman Show”, „Córka”, serial „Westworld”) oraz nominowana do nagrody BAFTA Jessica Henwick („Glass Onion: Film z serii Na noże”). Za kamerą stanął John Patton Ford, twórca nagrodzonego Independent Spirit Award debiutu „Na złej drodze” ze zjawiskową Aubrey Plazą w roli głównej.
Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę.
Cykl KINO SENIORA to:
• wyjątkowe seanse przygotowane specjalnie dla seniorów,
• wartościowe kino – od premier po filmy artystyczne i muzyczne,
• przyjazna atmosfera i spotkania towarzyszące,
• stały termin: poniedziałki w południe,
• specjalna cena biletu – tylko 14 zł.
• konkursy Happy Seats
KINO SENIORA w Kinie Luna – spotkania z kulturą dla aktywnych!
KINO SENIORA | Wpatrując się w słońce
Kino Seniora to cykl seansów filmowych skierowany do widzów 60+, którzy cenią ambitne kino, dobre historie i komfortowe warunki oglądania.
Zapraszamy na spotkania filmowe w spokojnej, przyjaznej atmosferze - w samo południe, z tańszymi biletami i repertuarem dobranym specjalnie z myślą o dojrzałej widowni.
W każdy poniedziałek, zawsze o godz. 12:00, stała cena biletu 14 zł.
Opis filmu:
Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Cykl KINO SENIORA to:
• wyjątkowe seanse przygotowane specjalnie dla seniorów,
• wartościowe kino – od premier po filmy artystyczne i muzyczne,
• przyjazna atmosfera i spotkania towarzyszące,
• stały termin: poniedziałki w południe,
• specjalna cena biletu – tylko 14 zł.
• konkursy Happy Seats
KINO SENIORA w Kinie Luna – spotkania z kulturą dla aktywnych!
Zapraszamy na spotkania filmowe w spokojnej, przyjaznej atmosferze - w samo południe, z tańszymi biletami i repertuarem dobranym specjalnie z myślą o dojrzałej widowni.
W każdy poniedziałek, zawsze o godz. 12:00, stała cena biletu 14 zł.
Opis filmu:
Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Cykl KINO SENIORA to:
• wyjątkowe seanse przygotowane specjalnie dla seniorów,
• wartościowe kino – od premier po filmy artystyczne i muzyczne,
• przyjazna atmosfera i spotkania towarzyszące,
• stały termin: poniedziałki w południe,
• specjalna cena biletu – tylko 14 zł.
• konkursy Happy Seats
KINO SENIORA w Kinie Luna – spotkania z kulturą dla aktywnych!
KOSMICZNY PORANEK | Dmuchawce | seans + warsztaty
Ten urzekający i chwytający za serce film łączy zachwycającą mikrofotografię natury z unikalną animacją, przypominając, że każda, nawet najmniejsza, istota ma znaczenie – a naszą siłą jest więź z naturą i troska o planetę.
Po filmie zapraszamy na kreatywne wiosenne warsztaty, będziemy świętować Dzień Ziemi!
UWAGA! SEANS I WARSZTATY SĄ OSOBNO PŁATNE!
SEANS godz.11:00 – 12:20
wiek 6+
bilety dostępne w kasie i online
Opis filmu:
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina delikatnych, a zarazem odważnych dmuchawców, które po nuklearnej eksplozji na Ziemi wyruszają w międzyplanetarną podróż, by odnaleźć nowy dom. Po drodze trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), jest idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
WARSZTATY godz. 12:30 – 13:30
Wiek: 8+
Czas trwania: 60 minut
Cena: 30zł - bilety dostępne wyłącznie w kasie kina
Możliwość zwrotu do 7 dni przed rozpoczęciem wydarzenia
Liczba miejsc ograniczona!
Warsztaty z okazji Dnia Ziemi „Kartonowe Domki i Zielone Marzenia”
Zapraszamy dzieci w wieku 8+ na wyjątkowe, kreatywne warsztaty pobudzające wyobraźnię i troski o naszą planetę poprzez wspólną zabawę!
Podczas zajęć dzieci stworzą duże domki z kartonów. Takie, do których naprawdę można wejść! Każdy domek będzie miał drzwi, okna, a nawet własny, niepowtarzalny styl. Uczestnicy będą mogli je ozdabiać, malować i dekorować według własnych pomysłów.
To jednak nie wszystko!
Z okazji Dnia Ziemi zadbamy także o naturę – dzieci wezmą udział w sadzeniu kwiatów, ucząc się, jak troszczyć się o roślinki i środowisko.
Dołączcie do nas i przeżyjcie niezwykłą przygodę!
DOSTĘPNOŚĆ:
W naszym kinie realizujemy ideę kina bez barier. Organizujemy specjalne seanse z napisami dla osób niedosłyszących i głuchych.
Chcemy, aby kino było przestrzenią otwartą i dostępną dla wszystkich. Taki też jest Kosmiczny Poranek.
Na sali działa pętla indukcyjna. Przenośne pętle dostępne na życzenia w kasie kina.
Słuchawki wygłuszające także do wypożyczenia w kasie kina.
Poduchy dla małych dzieci dostępne u biletera przy wejściu na salę.
Po filmie zapraszamy na kreatywne wiosenne warsztaty, będziemy świętować Dzień Ziemi!
UWAGA! SEANS I WARSZTATY SĄ OSOBNO PŁATNE!
SEANS godz.11:00 – 12:20
wiek 6+
bilety dostępne w kasie i online
Opis filmu:
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina delikatnych, a zarazem odważnych dmuchawców, które po nuklearnej eksplozji na Ziemi wyruszają w międzyplanetarną podróż, by odnaleźć nowy dom. Po drodze trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), jest idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
WARSZTATY godz. 12:30 – 13:30
Wiek: 8+
Czas trwania: 60 minut
Cena: 30zł - bilety dostępne wyłącznie w kasie kina
Możliwość zwrotu do 7 dni przed rozpoczęciem wydarzenia
Liczba miejsc ograniczona!
Warsztaty z okazji Dnia Ziemi „Kartonowe Domki i Zielone Marzenia”
Zapraszamy dzieci w wieku 8+ na wyjątkowe, kreatywne warsztaty pobudzające wyobraźnię i troski o naszą planetę poprzez wspólną zabawę!
Podczas zajęć dzieci stworzą duże domki z kartonów. Takie, do których naprawdę można wejść! Każdy domek będzie miał drzwi, okna, a nawet własny, niepowtarzalny styl. Uczestnicy będą mogli je ozdabiać, malować i dekorować według własnych pomysłów.
To jednak nie wszystko!
Z okazji Dnia Ziemi zadbamy także o naturę – dzieci wezmą udział w sadzeniu kwiatów, ucząc się, jak troszczyć się o roślinki i środowisko.
Dołączcie do nas i przeżyjcie niezwykłą przygodę!
DOSTĘPNOŚĆ:
W naszym kinie realizujemy ideę kina bez barier. Organizujemy specjalne seanse z napisami dla osób niedosłyszących i głuchych.
Chcemy, aby kino było przestrzenią otwartą i dostępną dla wszystkich. Taki też jest Kosmiczny Poranek.
Na sali działa pętla indukcyjna. Przenośne pętle dostępne na życzenia w kasie kina.
Słuchawki wygłuszające także do wypożyczenia w kasie kina.
Poduchy dla małych dzieci dostępne u biletera przy wejściu na salę.
Łobuz
Entuzjastycznie przyjęty na festiwalu w Cannes debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl”, „W trójkącie”, wkrótce w roli Johna Lennona w superprodukcji Sama Mendesa o The Beatles) opuścił Lazurowe Wybrzeże z nagrodą dla najlepszego aktora oraz wyróżnieniem FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard.
Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji.
Bohater Dickinsona potrafi być subtelny i niewinny, pełen uroku kojarzącego się z chłopięcą niedojrzałością, by w jednej chwili przemienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnej, szczupłej postaci Mike’a aktor zawarł dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę i ogromny głód bliskości, ale też agresję wybuchającą w najmniej spodziewanych momentach. „Łobuz” jest hołdem dla kina Mike’a Leigh, a zarazem dla klasycznych brytyjskich filmów spod znaku „młodych gniewnych” – kina, w którym czułość i humor idą w parze z uważną obserwacją i przenikliwą krytyką relacji społecznych.
Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji.
Bohater Dickinsona potrafi być subtelny i niewinny, pełen uroku kojarzącego się z chłopięcą niedojrzałością, by w jednej chwili przemienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnej, szczupłej postaci Mike’a aktor zawarł dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę i ogromny głód bliskości, ale też agresję wybuchającą w najmniej spodziewanych momentach. „Łobuz” jest hołdem dla kina Mike’a Leigh, a zarazem dla klasycznych brytyjskich filmów spod znaku „młodych gniewnych” – kina, w którym czułość i humor idą w parze z uważną obserwacją i przenikliwą krytyką relacji społecznych.
Miłość, która zostaje
Nowy film Hlynura Pálmasona (Biały, biały dzień, Godland) łączy w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru. To historia o rozpadzie pewnej rodziny, będąca zaskakującą hybrydą emocji i stylów: jest intymna i melancholijna, ale jednocześnie pełna rozmachu; niezwykle czuła, ale zarazem szydercza i slapstickowa. Pálmason odmalowuje życiowe bardo – stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich troje dzieci. Magnus jest marynarzem na statkach rybackich, a Anna to artystka marząca o przełomie w karierze. Każde z nich na własną rękę próbuje posklejać rodzinę, ale to Magnus czuje się tym wyrzuconym za burtę.
Studium rozstania jest dla Pálmasona okazją do przyjrzenia się – z ironią i czułością – mężczyznom, dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino.
Studium rozstania jest dla Pálmasona okazją do przyjrzenia się – z ironią i czułością – mężczyznom, dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino.
Mów mi Jimpa
„Mów mi Jimpa” to najnowszy film reżyserki Sophie Hyde („Powodzenia, Leo Grande”). Do kin trafi już 3 kwietnia. W roli głównej, jako córka, żona i matka, występuje Olivia Colman („Faworyta”, serial „The Crown”). Partneruje jej John Lithgow („Świat według Garpa”, „Konklawe”) jako ojciec bohaterki, tytułowy Jimpa. Colman, grająca Hannah, jest w tym filmie niejako alter ego Hyde, bowiem reżyserka opowiada tym razem o własnych doświadczeniach rodzinnych, które „dowiodły, że życie nie jest łatwe ani też pozbawione bólu i rozczarowań, ale w domu można znaleźć bezpieczeństwo”.
Bohaterowie filmu nie są jednak po prostu kopią Sophie i jej bliskich. Zyskali samodzielny, ekranowy byt, choć aktorzy inspirowali się mocno pierwowzorami. Bryan Mason, partner Hyde i współproducent filmu (jego odbiciem w filmie jest Harry, mąż Hannah), wspominał o niepewności towarzyszącej kręceniu historii opartej na przeżyciach własnej rodziny: – Niepokój ustąpił – wyznał – gdy byliśmy na etapie postprodukcji i zobaczyłem postać Harry'ego, którego Dan Henshall zagrał znakomicie, jako wersję mnie, lecz zarazem autonomiczną. A śledzenie tego, jak Olivia tchnęła życie w inspirowaną Sophie postać Hannah, to było doprawdy niesamowite. Myślałem, że Olivia po prostu robi swoje, ale potem zauważyłem pewne manieryzmy i zdałem sobie sprawę, że jest bardzo wnikliwą obserwatorką Sophie.
Także reżyserce nie umknęło, że Colman pilnie się jej przygląda i gdy uzna za stosowne, przenosi swoje spostrzeżenia na kreowaną postać. Aktorka nie kryła, że jest pod wielkim urokiem reżyserki: – Sophie ma niezwykłą zdolność sprawiania, że wszyscy sobie ufają, są dla siebie mili i naprawdę się przed sobą otwierają.
– „Mów mi Jimpa” to film o miłości, nakręcony z wielkim uczuciem przez całą ekipę filmową i obsadę – podsumowywała Hyde. – Mam nadzieję, że ludzie poczują tę miłość i pozwolą sobie doświadczyć emocji związanych z oglądaniem rodziny, która bardzo stara się być dla siebie dobra.
Bohaterowie filmu nie są jednak po prostu kopią Sophie i jej bliskich. Zyskali samodzielny, ekranowy byt, choć aktorzy inspirowali się mocno pierwowzorami. Bryan Mason, partner Hyde i współproducent filmu (jego odbiciem w filmie jest Harry, mąż Hannah), wspominał o niepewności towarzyszącej kręceniu historii opartej na przeżyciach własnej rodziny: – Niepokój ustąpił – wyznał – gdy byliśmy na etapie postprodukcji i zobaczyłem postać Harry'ego, którego Dan Henshall zagrał znakomicie, jako wersję mnie, lecz zarazem autonomiczną. A śledzenie tego, jak Olivia tchnęła życie w inspirowaną Sophie postać Hannah, to było doprawdy niesamowite. Myślałem, że Olivia po prostu robi swoje, ale potem zauważyłem pewne manieryzmy i zdałem sobie sprawę, że jest bardzo wnikliwą obserwatorką Sophie.
Także reżyserce nie umknęło, że Colman pilnie się jej przygląda i gdy uzna za stosowne, przenosi swoje spostrzeżenia na kreowaną postać. Aktorka nie kryła, że jest pod wielkim urokiem reżyserki: – Sophie ma niezwykłą zdolność sprawiania, że wszyscy sobie ufają, są dla siebie mili i naprawdę się przed sobą otwierają.
– „Mów mi Jimpa” to film o miłości, nakręcony z wielkim uczuciem przez całą ekipę filmową i obsadę – podsumowywała Hyde. – Mam nadzieję, że ludzie poczują tę miłość i pozwolą sobie doświadczyć emocji związanych z oglądaniem rodziny, która bardzo stara się być dla siebie dobra.
Najbogatsza kobieta świata
Zapraszamy na pokaz filmu,, Najbogatsza kobieta świata''. Francusko-belgijski komediodramat w reżyserii Thierry Klifa. Opowiada historię niezwykle zamożnej dziedziczki imperium kosmetycznego, która w późnym etapie życia nawiązuje bliską relację z młodszym fotografem. Z czasem ich więź zaczyna budzić niepokój rodziny oraz otoczenia, a pytania o wpływ artysty na decyzje finansowe milionerki przeradzają się w otwarty konflikt. Produkcja łączy elementy dramatu obyczajowego i satyry społecznej, pokazując, jak ogromny majątek potrafi skomplikować relacje rodzinne.
Film nawiązuje do postaci Liliane Bettencourt, legendarnej spadkobierczyni fortuny L'Oréal, oraz do kontrowersji związanych z jej wieloletnią relacją z fotografem François-Marie Banier, któremu przekazywała majątek o znacznej wartości. Rodzinne sekrety, astronomiczne darowizny i medialna wojna, w której wszystkie chwyty są dozwolone, stają się osią opowieści przeniesionej na ekran.
Film nawiązuje do postaci Liliane Bettencourt, legendarnej spadkobierczyni fortuny L'Oréal, oraz do kontrowersji związanych z jej wieloletnią relacją z fotografem François-Marie Banier, któremu przekazywała majątek o znacznej wartości. Rodzinne sekrety, astronomiczne darowizny i medialna wojna, w której wszystkie chwyty są dozwolone, stają się osią opowieści przeniesionej na ekran.
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej
Określany mianem olśnienia, debiut fabularny Emi Buchwald, laureatki Paszportów Polityki, to jeden z najbardziej wyczekiwanych filmów tego roku - 10 nominacji do Polskich Nagród Filmowych ORŁY. Porównywany jest do uwielbianych przez widzów filmów: „Najgorszy człowiek na świecie” oraz „Frances Ha”. W rolach głównych: Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa, Izabella Dudziak oraz debiutujący na wielkim ekranie Tymoteusz Rożynek znany pod pseudonimem Szczyl.
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
Ostatnia sesja w Paryżu
Lilian (laureatka Oscara Jodie Foster) jest cenioną psychiatrą prowadzącą własną praktykę w Paryżu. Jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać po nagłej śmierci wieloletniej pacjentki. Czy było to samobójstwo, morderstwo, a może tragiczna pomyłka lekarska? Dręczona wątpliwościami i poczuciem winy Lilian rozpoczyna prywatne śledztwo, wciągając w nie byłego męża (Daniel Auteuil).
Ostatnia sesja w Paryżu to błyskotliwy kryminał psychologiczny, w którym napięcie miesza się z groteską, a rozwiązanie tajemnicy staje się intrygującą grą i konfrontacją bohaterki z samą sobą....
Ostatnia sesja w Paryżu to błyskotliwy kryminał psychologiczny, w którym napięcie miesza się z groteską, a rozwiązanie tajemnicy staje się intrygującą grą i konfrontacją bohaterki z samą sobą....
Przepis na morderstwo
Stylowy, pełen napięcia thriller, który wciąga widza w mroczny świat zemsty, chciwości i rodzinnych sekretów. W rolach głównych Glen Powell („Top Gun: Maverick”, „Tylko nie ty”), nominowana do Złotego Globu Margaret Qualley („Substancja”, „Biedne istoty”), wielokrotnie nominowany do Oscara Ed Harris („Truman Show”, „Córka”, serial „Westworld”) oraz nominowana do nagrody BAFTA Jessica Henwick („Glass Onion: Film z serii Na noże”). Za kamerą stanął John Patton Ford, twórca nagrodzonego Independent Spirit Award debiutu „Na złej drodze” ze zjawiskową Aubrey Plazą w roli głównej.
Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę.
Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę.
ŚRÓDMIEJSKA KLASYKA KINA | ARCYDZIEŁA I ODKRYCIA | Po godzinach | pokaz + prelekcja Adriana Prodeus
Rada i Zarząd Dzielnicy Śródmieście zapraszają na nowe spotkania z cyklu „Śródmiejska Klasyka Kina”. Tym razem zaprezentujemy największe arcydzieła i odkrycia światowej kinematografii. To cykl, który połączy pokazy klasyki światowego kina z prezentacją mniej oczywistych filmowych „odkryć”.
Każdy seans poprzedzi prelekcja filmoznawcza. Prelegenci nie tylko tłumaczą kontekst historyczny filmu, lecz także pokazują, dlaczego dany tytuł był przełomowy, dzięki czemu łatwiej zrozumieć jego znaczenie w historii kina.
Równocześnie podpowiadają, na co warto zwrócić uwagę podczas oglądania, a niekiedy proponują jego reinterpretację z perspektywy współczesnej, co sprawia, że nawet znany film można odebrać w zupełnie nowy sposób.
W efekcie oglądasz ten sam film, ale widzisz znacznie więcej, ponieważ rozumiesz zarówno jego kontekst, jak i ukryte sensy.
Cykl ŚRÓDMIEJSKA KLASYKA KINA to propozycja dla osób, które chcą wejść głębiej w kino i nie poprzestawać na samym oglądaniu, lubią analizować oraz interpretować filmy, interesują się historią kultury i sztuki, a także te, które po prostu chcą zobaczyć klasykę w dobrych warunkach, czyli w kinie i z odpowiednim kontekstem.
O FILMIE:
Po godzinach (After hours)
To jeden z bardziej „nietypowych” filmów Scorsese — zamiast gangsterskiego rozmachu (jak w Taksówkarzu czy Chłopcach z ferajny) dostajesz klaustrofobiczną, absurdalną nocną odyseję po Nowym Jorku. Film często uchodzi za kultowy, szczególnie za swój surrealny klimat i narastające poczucie chaosu.
Programista komputerowy przeżywa najgorszą noc swojego życia, kiedy postanawia wybrać się do Soho na randkę z dziewczyną, którą poznał w kawiarni.
Paul (Griffin Dunne), prowadzący dotąd spokojne życie, udaje się w wyniku przypadkowej znajomości na jedną noc do Soho, na Manhattanie. Tutaj ludzie z marginesu mieszkają w byłych fabrykach. W ciągu tej jednej nocy Hackett spotyka przeróżne typy ludzi, które całkowicie różnią się od jego otoczenia.
PRELEGENTKA:
Adriana Prodeus: Krytyczka filmowa i krytyczna sztuki. Autorka książki „Themersonowie. Szkice biograficzne” [2009]. Wykłada w Instytucie Sztuki PAN. Specjalizuje się w awangardzie filmowej i filmie animowanym. Selekcjonerka i jurorka festiwali. Kuratorka retrospektyw polskiej animacji w Anthology Film Archive w Nowym Jorku. Felietonistka „W Kinie” oraz w „Demontażu atrakcji”.
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.
Bilety dostępne w kasie kina Luna oraz w punkcie informacyjnym Dzielnicy Śródmieście przy ul. Nowogrodzkiej 43.
Do zobaczenia w Lunie. Warto być z nami tego wieczora.
Kolejne pokazy:
28 kwietnia, 17.30 – Bulwar Zachodzącego Słońca - prelegentka: Adriana Prodeus
26 maja, godz. 17.30 – Matka i córka (reż. Vittorio De Sica, 1960) – prelegentka: Ola Salwa
23 czerwca, godz. 17.00 – Szósty stopień oddalenia 1993 – prelegent: Michał Oleszczyk
7 lipca, godz. 17.30 – Płonące siodła (reż. Mel Brooks, 1974) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
28 lipca, godz. 17.30 – Błędny ognik (reż. Louis Malle, 1963) – prelegentka: Adriana Prodeus
18 sierpnia, godz. 17.30 – Bitwa o Algier (reż. Gillo Pontecorvo, 1966) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
Każdy seans poprzedzi prelekcja filmoznawcza. Prelegenci nie tylko tłumaczą kontekst historyczny filmu, lecz także pokazują, dlaczego dany tytuł był przełomowy, dzięki czemu łatwiej zrozumieć jego znaczenie w historii kina.
Równocześnie podpowiadają, na co warto zwrócić uwagę podczas oglądania, a niekiedy proponują jego reinterpretację z perspektywy współczesnej, co sprawia, że nawet znany film można odebrać w zupełnie nowy sposób.
W efekcie oglądasz ten sam film, ale widzisz znacznie więcej, ponieważ rozumiesz zarówno jego kontekst, jak i ukryte sensy.
Cykl ŚRÓDMIEJSKA KLASYKA KINA to propozycja dla osób, które chcą wejść głębiej w kino i nie poprzestawać na samym oglądaniu, lubią analizować oraz interpretować filmy, interesują się historią kultury i sztuki, a także te, które po prostu chcą zobaczyć klasykę w dobrych warunkach, czyli w kinie i z odpowiednim kontekstem.
O FILMIE:
Po godzinach (After hours)
To jeden z bardziej „nietypowych” filmów Scorsese — zamiast gangsterskiego rozmachu (jak w Taksówkarzu czy Chłopcach z ferajny) dostajesz klaustrofobiczną, absurdalną nocną odyseję po Nowym Jorku. Film często uchodzi za kultowy, szczególnie za swój surrealny klimat i narastające poczucie chaosu.
Programista komputerowy przeżywa najgorszą noc swojego życia, kiedy postanawia wybrać się do Soho na randkę z dziewczyną, którą poznał w kawiarni.
Paul (Griffin Dunne), prowadzący dotąd spokojne życie, udaje się w wyniku przypadkowej znajomości na jedną noc do Soho, na Manhattanie. Tutaj ludzie z marginesu mieszkają w byłych fabrykach. W ciągu tej jednej nocy Hackett spotyka przeróżne typy ludzi, które całkowicie różnią się od jego otoczenia.
PRELEGENTKA:
Adriana Prodeus: Krytyczka filmowa i krytyczna sztuki. Autorka książki „Themersonowie. Szkice biograficzne” [2009]. Wykłada w Instytucie Sztuki PAN. Specjalizuje się w awangardzie filmowej i filmie animowanym. Selekcjonerka i jurorka festiwali. Kuratorka retrospektyw polskiej animacji w Anthology Film Archive w Nowym Jorku. Felietonistka „W Kinie” oraz w „Demontażu atrakcji”.
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.
Bilety dostępne w kasie kina Luna oraz w punkcie informacyjnym Dzielnicy Śródmieście przy ul. Nowogrodzkiej 43.
Do zobaczenia w Lunie. Warto być z nami tego wieczora.
Kolejne pokazy:
28 kwietnia, 17.30 – Bulwar Zachodzącego Słońca - prelegentka: Adriana Prodeus
26 maja, godz. 17.30 – Matka i córka (reż. Vittorio De Sica, 1960) – prelegentka: Ola Salwa
23 czerwca, godz. 17.00 – Szósty stopień oddalenia 1993 – prelegent: Michał Oleszczyk
7 lipca, godz. 17.30 – Płonące siodła (reż. Mel Brooks, 1974) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
28 lipca, godz. 17.30 – Błędny ognik (reż. Louis Malle, 1963) – prelegentka: Adriana Prodeus
18 sierpnia, godz. 17.30 – Bitwa o Algier (reż. Gillo Pontecorvo, 1966) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
Tajny Agent
„Tajny agent" to jeden z najbardziej elektryzujących tytułów ostatnich lat. Nominowany do Oscara w 4 kategoriach (w tym za Najlepszy Film), zdobywca dwóch Złotych Globów, dwóch nagród w konkursie festiwalu w Cannes. Film Klebera Mendonçy Filho („Aquarius", „Bacurau"), należącego do czołówki najwybitniejszych reżyserów współczesnego kina światowego, przywołuje ducha klasycznego kina gangsterskiego. Jednocześnie brawurowo łączy wątki obyczajowe z epickim rozmachem, humor z seksapilem, nostalgię z grozą.
Film Mendonçy Filho rozgrywa się w Brazylii lat 70. podczas karnawału. Zanurzone w palącym słońcu miasto Recife jest na granicy szaleństwa: w trakcie roztańczonego święta giną ludzie, gdzieś na plaży znaleziono rekina z ludzką nogą w brzuchu, a wśród tłumów krążą dwaj zabójcy z tajną misją... Kolory i radość to tylko pozory – to czasy brutalnej wojskowej dyktatury. Marcelo, bohater „Tajnego agenta", to mężczyzna przypadkowo uwikłany w sieć politycznych i kryminalnych intryg sięgających szczytów władzy. Był uczciwy, więc stał się celem skorumpowanego systemu i teraz każdy kolejny krok może kosztować go życie. Jak ocalić siebie i rodzinę w świecie brutalnej przemocy, fałszywych tożsamości, podsłuchów i kłamstw?
Za rolę ostatniego sprawiedliwego w zepsutym do szpiku kości kraju Wagner Moura zdobył Złoty Glob, nagrodę w Cannes, ma też szansę na pierwszego w karierze Oscara. Znany z serialu „Narcos", „Elitarnych", czy „Civil War", aktor porusza się w labiryncie brudnych sekretów z lekkością i wdziękiem gwiazd starego Hollywood. „Tajny agent" jest hołdem dla kina Sergio Leone, Martina Scorsese i Francisa Forda Coppoli, do którego nawiązuje skalą i duchem. Mendonça Filho odświeża jednak i reinterpretuje kino gangstersko-szpiegowskie, wychodząc poza klisze i gatunkowe ramy. Widowiskowy, pasjonujący i przenikliwy, odsłania kawał prawdy nie tylko o przeszłości, ale i o naszych czasach.
Film Mendonçy Filho rozgrywa się w Brazylii lat 70. podczas karnawału. Zanurzone w palącym słońcu miasto Recife jest na granicy szaleństwa: w trakcie roztańczonego święta giną ludzie, gdzieś na plaży znaleziono rekina z ludzką nogą w brzuchu, a wśród tłumów krążą dwaj zabójcy z tajną misją... Kolory i radość to tylko pozory – to czasy brutalnej wojskowej dyktatury. Marcelo, bohater „Tajnego agenta", to mężczyzna przypadkowo uwikłany w sieć politycznych i kryminalnych intryg sięgających szczytów władzy. Był uczciwy, więc stał się celem skorumpowanego systemu i teraz każdy kolejny krok może kosztować go życie. Jak ocalić siebie i rodzinę w świecie brutalnej przemocy, fałszywych tożsamości, podsłuchów i kłamstw?
Za rolę ostatniego sprawiedliwego w zepsutym do szpiku kości kraju Wagner Moura zdobył Złoty Glob, nagrodę w Cannes, ma też szansę na pierwszego w karierze Oscara. Znany z serialu „Narcos", „Elitarnych", czy „Civil War", aktor porusza się w labiryncie brudnych sekretów z lekkością i wdziękiem gwiazd starego Hollywood. „Tajny agent" jest hołdem dla kina Sergio Leone, Martina Scorsese i Francisa Forda Coppoli, do którego nawiązuje skalą i duchem. Mendonça Filho odświeża jednak i reinterpretuje kino gangstersko-szpiegowskie, wychodząc poza klisze i gatunkowe ramy. Widowiskowy, pasjonujący i przenikliwy, odsłania kawał prawdy nie tylko o przeszłości, ale i o naszych czasach.
W świetle Luny. DKF FILMAWKA | Drama | seans + dyskusja po seansie
Co miesiąc zapraszamy Was na pokaz wyjątkowego filmu festiwalowego z różnych stron świata.
Przed seansem nasi prowadzący przygotowali dla Was około dziesięciominutowe słowo wstępu - krótkie wprowadzenie, które pozwoli lepiej zrozumieć kontekst filmu i wzbogaci jego odbiór.
Po seansie – swobodna rozmowa z widzami: bez akademickiego tonu, za to z humorem, ciekawością i chęcią wspólnego odkrywania kina.
Prowadzący: Irena Kołtun i Wiktor Małolepszy – redaktorzy portalu Filmawka, którzy łączą pasję do kina z umiejętnością prowadzenia inspirujących rozmów.
Kolejne spotkanie cyklu:
„Drama” – reż. Kristoffer Borgli / 2026 / 1h45min/ komedia/romans
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.
ROBERT PATTINSON i ZENDAYA jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Komedia romantyczna dla ludzi o bardzo mocnych …sercach.
Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, którzy wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać.
Cienka jest granica między miłością i nienawiścią. To banał… ale jakże prawdziwy.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
Po projekcji Irena i Wiktor, w duchu starych, dobrych Dyskusyjnych Klubów Filmowych, zaproszą Was do rozmowy. Wtedy mikrofon staje się własnością wszystkich – ale nikomu nie będzie wręczany na siłę. Podziel się swoimi wrażeniami, zadawaj pytania i odkrywaj razem z nami, co ten film mówi o człowieku, emocjach i życiu.
Jeśli wolicie po prostu posłuchać, co o filmie sądzą inni – to również zupełnie w porządku.
Przed seansem nasi prowadzący przygotowali dla Was około dziesięciominutowe słowo wstępu - krótkie wprowadzenie, które pozwoli lepiej zrozumieć kontekst filmu i wzbogaci jego odbiór.
Po seansie – swobodna rozmowa z widzami: bez akademickiego tonu, za to z humorem, ciekawością i chęcią wspólnego odkrywania kina.
Prowadzący: Irena Kołtun i Wiktor Małolepszy – redaktorzy portalu Filmawka, którzy łączą pasję do kina z umiejętnością prowadzenia inspirujących rozmów.
Kolejne spotkanie cyklu:
„Drama” – reż. Kristoffer Borgli / 2026 / 1h45min/ komedia/romans
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.
ROBERT PATTINSON i ZENDAYA jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Komedia romantyczna dla ludzi o bardzo mocnych …sercach.
Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, którzy wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać.
Cienka jest granica między miłością i nienawiścią. To banał… ale jakże prawdziwy.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
Po projekcji Irena i Wiktor, w duchu starych, dobrych Dyskusyjnych Klubów Filmowych, zaproszą Was do rozmowy. Wtedy mikrofon staje się własnością wszystkich – ale nikomu nie będzie wręczany na siłę. Podziel się swoimi wrażeniami, zadawaj pytania i odkrywaj razem z nami, co ten film mówi o człowieku, emocjach i życiu.
Jeśli wolicie po prostu posłuchać, co o filmie sądzą inni – to również zupełnie w porządku.
Wartość sentymentalna
Nominowany do dziewięciu Oscarów najnowszy film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę.
Wielki Marty
Marty, w którego marzenia nikt nie wierzy, nie cofnie się przed niczym, by rzucić świat na kolana.
Nominowany do Oscara TIMOTEE CHALAMET oraz powracająca do wielkich ról GWYNETH PALTROW, a także dwukrotny zdobywca nagrody Grammy, TYLER, THE CREATOR w połączeniu „WILKA Z WALL STREET” i „ZŁAP MNIE, JEŚLI POTRAFISZ”.
Nowy film reżysera „NIEOSZLIFOWANYCH DIAMENTÓW” i „GOOD TIME”.
Fascynująca prawdziwa historia geniusza o wielkiej ambicji, apetycie na życie i zdolności do podnoszenia się po życiowych upadkach. Mistrz, hazardzista, kobieciarz, showman.
Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.
Nominowany do Oscara TIMOTEE CHALAMET oraz powracająca do wielkich ról GWYNETH PALTROW, a także dwukrotny zdobywca nagrody Grammy, TYLER, THE CREATOR w połączeniu „WILKA Z WALL STREET” i „ZŁAP MNIE, JEŚLI POTRAFISZ”.
Nowy film reżysera „NIEOSZLIFOWANYCH DIAMENTÓW” i „GOOD TIME”.
Fascynująca prawdziwa historia geniusza o wielkiej ambicji, apetycie na życie i zdolności do podnoszenia się po życiowych upadkach. Mistrz, hazardzista, kobieciarz, showman.
Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.
Wpatrując się w słońce | Przedpremiera
Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Za duży na bajki 3
Waldek ma dość – w domu chaos, w sieci drama, a jego gamingowy team się sypie. W emocjach robi coś głupiego – pisze złośliwy komentarz… i nieświadomie uruchamia lawinę hejtu, która uderza w jedną z najbliższych mu osób – Delfinę. Przygnieciony ciężarem własnego błędu, Waldi nie potrafi przyznać się ani Staszkowi, ani rodzinie, że to on zapoczątkował łańcuch nienawiści. Ale kiedy sytuacja zaczyna zagrażać bezpieczeństwu Delfiny, chłopak wie, że musi działać i staje do walki – nie tylko z hejterami, ale i własnym strachem. Czy Waldek znajdzie odwagę, by przyznać się do winy? Czy uda mu się uratować przyjaźń? I czy naprawdę jeden komentarz w sieci może zniszczyć komuś życie?