Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
100 LAT Z MARILYN. ŚWIATŁO I CIEŃ | Jak poślubić milionera | prelekcja + pokaz
Zapraszamy na wyjątkowy cykl filmowy poświęcony jednej z największych ikon kina – Marilyn Monroe. W kolejnych miesiącach zaprezentujemy osiem filmów z lat 50. i początku 60., które ukazują pełnię jej talentu – od lekkich komedii po intensywne role dramatyczne.
Każdy seans poprzedzi prelekcja filmoznawcza, wprowadzająca w kontekst filmu oraz jego znaczenie w karierze aktorki.
Jak poślubić milionera (1953), reż. Jean Negulesco
Lekka komedia o trzech modelkach, które wynajmują luksusowy apartament, by znaleźć bogatych mężów. Monroe, obok Lauren Bacall i Betty Grable, tworzy niezapomniane trio w inteligentnej i dowcipnej historii o miłości, pieniądzach i pozorach.
Prelekcja filmoznawcza Oli Salwy - dziennikarki i krytyczki filmowej z ponad 20-letnim doświadczeniem, programerki festiwali i jurorki międzynarodowych przeglądów.
Rozpocznij z nami podróż przez filmowy świat Marilyn Monroe i odkryj na nowo jej niezapomniane role!
Kolejne pokazy:
21 CZERWIEC – Słomiany wdowiec (1955)
27 WRZESIEŃ – Pół żartem, pół serio (1959)
25 PAŹDZIERNIK – Przystanek autobusowy (1956)
15 LISTOPAD – Książę i aktoreczka (1957)
13 GRUDZIEŃ – Skłóceni z życiem (1961)
Każdy seans poprzedzi prelekcja filmoznawcza, wprowadzająca w kontekst filmu oraz jego znaczenie w karierze aktorki.
Jak poślubić milionera (1953), reż. Jean Negulesco
Lekka komedia o trzech modelkach, które wynajmują luksusowy apartament, by znaleźć bogatych mężów. Monroe, obok Lauren Bacall i Betty Grable, tworzy niezapomniane trio w inteligentnej i dowcipnej historii o miłości, pieniądzach i pozorach.
Prelekcja filmoznawcza Oli Salwy - dziennikarki i krytyczki filmowej z ponad 20-letnim doświadczeniem, programerki festiwali i jurorki międzynarodowych przeglądów.
Rozpocznij z nami podróż przez filmowy świat Marilyn Monroe i odkryj na nowo jej niezapomniane role!
Kolejne pokazy:
21 CZERWIEC – Słomiany wdowiec (1955)
27 WRZESIEŃ – Pół żartem, pół serio (1959)
25 PAŹDZIERNIK – Przystanek autobusowy (1956)
15 LISTOPAD – Książę i aktoreczka (1957)
13 GRUDZIEŃ – Skłóceni z życiem (1961)
Arco
Nominowany do Oscara®, wizjonerski film animowany Ugo Bienvenu – ARCO – to poetycka, pełna nadziei przygodowa opowieść science‑fantasy dla widzów w każdym wieku. Zaprezentowany premierowo podczas Festiwalu Filmowego w Cannes 2025 (pokazy specjalne) i uhonorowany Kryształem dla Najlepszego Pełnometrażowego Filmu Animowanego na Międzynarodowym Festiwalu Animacji w Annecy, ARCO szybko wyrósł na jeden z najgłośniejszych debiutów animowanych dekady. Zdobycie Europejskiej Nagrody Filmowej i ponad 40 nominacji, w tym do Złotych Globów i BAFTA, to dowód uznania na całym świecie dla wrażliwości, uniwersalnego przesłania i autorskiego stylu tej wyjątkowej animacji.
Wyprodukowany przez Natalie Portman wraz z Félixem de Givry i Sophie Mas, film opowiada historię 10‑letniego chłopca z przyszłości, który przypadkowo przenosi się do roku 2075, gdzie poznaje Iris – dziewczynkę dorastającą w technologicznym świecie. Między dziećmi rodzi się niezwykła przyjaźń, pełna ciekawości, delikatnego humoru i wzajemnego zachwytu nad odmiennością swoich światów. W ich wspólnej misji splatają się wielkie emocje, przygoda i opowieść o nadziei na przyszłość, która pomimo wyzwań może być lepsza, niż nam się wydaje.
Wyprodukowany przez Natalie Portman wraz z Félixem de Givry i Sophie Mas, film opowiada historię 10‑letniego chłopca z przyszłości, który przypadkowo przenosi się do roku 2075, gdzie poznaje Iris – dziewczynkę dorastającą w technologicznym świecie. Między dziećmi rodzi się niezwykła przyjaźń, pełna ciekawości, delikatnego humoru i wzajemnego zachwytu nad odmiennością swoich światów. W ich wspólnej misji splatają się wielkie emocje, przygoda i opowieść o nadziei na przyszłość, która pomimo wyzwań może być lepsza, niż nam się wydaje.
Chronologia wody
Reżyserski debiut Kristen Stewart, który miał swoją premierę na Festiwalu w Cannes, przyjęto owacjami na stojąco.
Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze Davida Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu.
Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.
Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze Davida Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu.
Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.
Dmuchawce
NIEZWYKŁA WIZJA NATURY OD PRODUCENTÓW MIKROKOSMOSU.
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), są idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), są idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Drama
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.
ROBERT PATTINSON i ZENDAYA jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Komedia romantyczna dla ludzi o bardzo mocnych …sercach.
Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, którzy wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać.
Cienka jest granica między miłością i nienawiścią. To banał… ale jakże prawdziwy.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
ROBERT PATTINSON i ZENDAYA jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Komedia romantyczna dla ludzi o bardzo mocnych …sercach.
Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, którzy wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać.
Cienka jest granica między miłością i nienawiścią. To banał… ale jakże prawdziwy.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
Dźwięki Miłości
Ángela i Héctor to kochająca się para, która z dnia na dzień staje w obliczu lawiny emocji i licznych trudności. Ona od zawsze funkcjonuje w świecie ciszy, on dopiero przy niej uczy się w nim poruszać. Gdy na świat przychodzi ich córka, muszą poczekać kilka miesięcy, by dowiedzieć się, czy dziewczynka słyszy. Ten czas staje się sprawdzianem nie tylko ich relacji, ale i tego, jak wiele może unieść miłość – nawet wtedy, gdy brakuje słów.
„Dźwięki miłości” to opowieść o ludzkiej bliskości, zrozumieniu i sile uczuć. To film, który podobnie jak „Sztuka pięknego życia”, „W kręgu miłości” czy „Sound of Metal”, opowiada o miłości. która przekracza bariery, o potrzebie bycia z drugą osobą i o wyzwaniach, którym musimy sprostać. Porusza do głębi, oddziałuje na nas długo po zakończeniu seansu, ale też sprawia, że wychodząc z kina, zostajemy z nadzieją i ciepłem w sercach.
„Dźwięki miłości” to opowieść o ludzkiej bliskości, zrozumieniu i sile uczuć. To film, który podobnie jak „Sztuka pięknego życia”, „W kręgu miłości” czy „Sound of Metal”, opowiada o miłości. która przekracza bariery, o potrzebie bycia z drugą osobą i o wyzwaniach, którym musimy sprostać. Porusza do głębi, oddziałuje na nas długo po zakończeniu seansu, ale też sprawia, że wychodząc z kina, zostajemy z nadzieją i ciepłem w sercach.
FILMOTERAPIA W LUNIE | DMUCHAWCE | seans + rozmowa Martyny Harland
W kolejnym spotkaniu z cyklu Filmoterapia w Lunie - „Dmuchawce” w reżyserii Momoko Seto.
Po seansie – rozmowa prowadzona przez Martynę Harland, psycholożkę i twórczynię projektu Filmoterapia.pl z zaproszonymi gośćmi.
O filmie:
NIEZWYKŁA WIZJA NATURY OD PRODUCENTÓW MIKROKOSMOSU.
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), są idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Dołączcie do nas - obejrzyjmy, przeżyjmy, porozmawiajmy.To więcej niż film - to Filmoterapia w Lunie. Przestrzeń, która jest dla Was!
Po seansie – rozmowa prowadzona przez Martynę Harland, psycholożkę i twórczynię projektu Filmoterapia.pl z zaproszonymi gośćmi.
O filmie:
NIEZWYKŁA WIZJA NATURY OD PRODUCENTÓW MIKROKOSMOSU.
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), są idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Dołączcie do nas - obejrzyjmy, przeżyjmy, porozmawiajmy.To więcej niż film - to Filmoterapia w Lunie. Przestrzeń, która jest dla Was!
FILMOTERAPIA W LUNIE | Nagi instynkt | seans + rozmowa Martyny Harland
Tym razem wyjątkowa Filmoterapia w Lunie - „Nagi instynkt” w odrestaurowanej wersji 4K i bez cenzury!
Po seansie – rozmowa prowadzona przez Martynę Harland, psycholożkę i twórczynię projektu Filmoterapia.pl z zaproszonymi gośćmi.
O filmie:
reż. Paul Verhoeven, USA 1992, 129 min
Ciało kusi, namiętność zabija: legendarny thriller Paula Verhoevena powraca w nowej, nieocenzurowanej wersji odrestaurowanej 4K.
Detektyw Nick Curran (Michael Douglas) z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell (Sharon Stone): zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra.
Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku.
Niemal 35 lat po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.
Dołączcie do nas - obejrzyjmy, przeżyjmy, porozmawiajmy.
To więcej niż film - to Filmoterapia w Lunie. Przestrzeń, która jest dla Was!
Po seansie – rozmowa prowadzona przez Martynę Harland, psycholożkę i twórczynię projektu Filmoterapia.pl z zaproszonymi gośćmi.
O filmie:
reż. Paul Verhoeven, USA 1992, 129 min
Ciało kusi, namiętność zabija: legendarny thriller Paula Verhoevena powraca w nowej, nieocenzurowanej wersji odrestaurowanej 4K.
Detektyw Nick Curran (Michael Douglas) z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell (Sharon Stone): zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra.
Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku.
Niemal 35 lat po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.
Dołączcie do nas - obejrzyjmy, przeżyjmy, porozmawiajmy.
To więcej niż film - to Filmoterapia w Lunie. Przestrzeń, która jest dla Was!
KOSMICZNY PORANEK | Drzewo magii | seans + warsztaty scrapbooking
Magiczny Poranek i wyjątkowe warsztaty z okazji Dnia Matki w kinie!
Zapraszamy na niezwykłe wydarzenie, które połączy filmową przygodę z twórczym świętowaniem Dnia Matki.
O godz. 11:00 rozpocznie się seans pełnego magii filmu „Drzewo magii”, który przeniesie widzów w świat niezwykłych przygód, emocji i wartości takich jak przyjaźń, odwaga i siła wyobraźni. To piękna historia, która zachwyci zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Na film serdecznie zapraszamy wszystkie dzieci, w tym również dzieci z niepełnosprawnościami.
Dla dzieci z niepełnosprawnością oraz ich opiekunów przygotowaliśmy specjalne bilety w cenie 1 zł (za okazaniem legitymacji osoby niepełnosprawnej).
Seans będzie dostosowany do potrzeb osób z różnymi formami niepełnosprawności:
– tłumaczenie na polski język migowy
– pętla indukcyjna wzmacniająca dźwięk
– napisy SDH dla osób niedosłyszących
Po seansie, o godz. 12:50 zapraszamy na warsztaty scrapbookingowe, podczas których uczestnicy stworzą wyjątkowe, własnoręcznie wykonane upominki dla swoich mam.
Przy użyciu kolorowych papierów, ozdób i kreatywnych dodatków powstaną niepowtarzalne kartki, albumy lub pamiątki.
To doskonała okazja, by wspólnie spędzić czas, rozwijać wyobraźnię i przygotować coś naprawdę wyjątkowego z okazji Dnia Matki.
Zapraszamy do wspólnego świętowania w ciepłej, twórczej atmosferze!
UWAGA! SEANS I WARSZTATY SĄ OSOBNO PŁATNE!
SEANS godz.11:00 – 12:50
wiek 4+
bilety dostępne w kasie i online
Opis filmu:
Familijny/Fantasy | 1h 50 min
Polly i Tim wraz z trójką dzieci to współczesna rodzina, która staje przed koniecznością przeprowadzenia się na odległą angielską prowincję. Wkrótce po przyjeździe okazuje się, że najmłodsi muszą obejść się bez Wi-Fi i ukochanych elektronicznych gadżetów oraz odkryć uroki świata na świeżym powietrzu. Podczas eksploracji okolicznych lasów trafiają na niezwykłe drzewo, zamieszkane przez barwne, ekscentryczne istoty. Jeśli odważą się wspiąć na jego szczyt, czekają na nie fantastyczne krainy, pełne zapierających dech przygód. Dzięki magicznym doświadczeniom rodzina na nowo uczy się bycia razem i odkrywa, jak ważne jest wzajemne wsparcie i bliskość.
WARSZTATY godz. 12:50 – 13:50
Wiek: 6+
Czas trwania: 60 minut
Cena: 30zł - bilety dostępne wyłącznie w kasie kina
Możliwość zwrotu do 7 dni przed rozpoczęciem wydarzenia
Liczba miejsc ograniczona!
Dołączcie do nas i przeżyjcie niezwykłą przygodę!
----------------------------------------
DOSTĘPNOŚĆ:
W naszym kinie realizujemy ideę kina bez barier. Organizujemy specjalne seanse z napisami dla osób niedosłyszących i głuchych.
Chcemy, aby kino było przestrzenią otwartą i dostępną dla wszystkich. Taki też jest Kosmiczny Poranek.
Na sali działa pętla indukcyjna. Przenośne pętle dostępne na życzenia w kasie kina.
Słuchawki wygłuszające także do wypożyczenia w kasie kina.
Poduchy dla małych dzieci dostępne u biletera przy wejściu na salę.
Zapraszamy na niezwykłe wydarzenie, które połączy filmową przygodę z twórczym świętowaniem Dnia Matki.
O godz. 11:00 rozpocznie się seans pełnego magii filmu „Drzewo magii”, który przeniesie widzów w świat niezwykłych przygód, emocji i wartości takich jak przyjaźń, odwaga i siła wyobraźni. To piękna historia, która zachwyci zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Na film serdecznie zapraszamy wszystkie dzieci, w tym również dzieci z niepełnosprawnościami.
Dla dzieci z niepełnosprawnością oraz ich opiekunów przygotowaliśmy specjalne bilety w cenie 1 zł (za okazaniem legitymacji osoby niepełnosprawnej).
Seans będzie dostosowany do potrzeb osób z różnymi formami niepełnosprawności:
– tłumaczenie na polski język migowy
– pętla indukcyjna wzmacniająca dźwięk
– napisy SDH dla osób niedosłyszących
Po seansie, o godz. 12:50 zapraszamy na warsztaty scrapbookingowe, podczas których uczestnicy stworzą wyjątkowe, własnoręcznie wykonane upominki dla swoich mam.
Przy użyciu kolorowych papierów, ozdób i kreatywnych dodatków powstaną niepowtarzalne kartki, albumy lub pamiątki.
To doskonała okazja, by wspólnie spędzić czas, rozwijać wyobraźnię i przygotować coś naprawdę wyjątkowego z okazji Dnia Matki.
Zapraszamy do wspólnego świętowania w ciepłej, twórczej atmosferze!
UWAGA! SEANS I WARSZTATY SĄ OSOBNO PŁATNE!
SEANS godz.11:00 – 12:50
wiek 4+
bilety dostępne w kasie i online
Opis filmu:
Familijny/Fantasy | 1h 50 min
Polly i Tim wraz z trójką dzieci to współczesna rodzina, która staje przed koniecznością przeprowadzenia się na odległą angielską prowincję. Wkrótce po przyjeździe okazuje się, że najmłodsi muszą obejść się bez Wi-Fi i ukochanych elektronicznych gadżetów oraz odkryć uroki świata na świeżym powietrzu. Podczas eksploracji okolicznych lasów trafiają na niezwykłe drzewo, zamieszkane przez barwne, ekscentryczne istoty. Jeśli odważą się wspiąć na jego szczyt, czekają na nie fantastyczne krainy, pełne zapierających dech przygód. Dzięki magicznym doświadczeniom rodzina na nowo uczy się bycia razem i odkrywa, jak ważne jest wzajemne wsparcie i bliskość.
WARSZTATY godz. 12:50 – 13:50
Wiek: 6+
Czas trwania: 60 minut
Cena: 30zł - bilety dostępne wyłącznie w kasie kina
Możliwość zwrotu do 7 dni przed rozpoczęciem wydarzenia
Liczba miejsc ograniczona!
Dołączcie do nas i przeżyjcie niezwykłą przygodę!
----------------------------------------
DOSTĘPNOŚĆ:
W naszym kinie realizujemy ideę kina bez barier. Organizujemy specjalne seanse z napisami dla osób niedosłyszących i głuchych.
Chcemy, aby kino było przestrzenią otwartą i dostępną dla wszystkich. Taki też jest Kosmiczny Poranek.
Na sali działa pętla indukcyjna. Przenośne pętle dostępne na życzenia w kasie kina.
Słuchawki wygłuszające także do wypożyczenia w kasie kina.
Poduchy dla małych dzieci dostępne u biletera przy wejściu na salę.
MDAG: Amerykański doktor
Trzej amerykańscy lekarze – Palestyńczyk, Żyd i zaratusztrianin – wjeżdżają do Gazy, by ratować życie, lecz szybko znajdują się na granicy medycyny i polityki.
W obliczu nasilających się ataków i zrujnowanej infrastruktury medycznej podejmują dramatyczne decyzje dotyczące segregacji rannych, opiekują się cierpiącymi dziećmi i pracują w warunkach nieustannego zagrożenia. Choć różnią się pochodzeniem, doświadczeniem i temperamentem, łączy ich silne poczucie zawodowego i moralnego obowiązku. Ratują pacjentów, a zarazem – jako obywatele Stanów Zjednoczonych – domagają się reakcji własnego rządu, mierząc się z politycznym wymiarem konfliktu. Od szpitalnych sal w Gazie po korytarze amerykańskiej władzy film ukazuje walkę o ludzkie życie i prawdę. To poruszający film o odwadze, etyce i odpowiedzialności w czasie wojny.
Three American doctors travel to Gaza to save lives, only to find that medicine is intertwined with politics. They make difficult decisions, treat the wounded, demand action from their own government, and question the role of humanity in the face of violence.
As attacks intensify and medical infrastructure lies in ruins, the doctors must make critical triage decisions, tend to suffering children, and work under constant threat. Despite differences in background, experience, and temperament, they are united by a strong sense of professional and moral duty. While saving patients, they also hold the U.S. government accountable, navigating the political dimensions of the conflict. From Gaza’s hospital wards to the halls of American power, the film depicts the struggle for human life and truth. This moving documentary explores courage, ethics, and responsibility in wartime, asking whether humanity itself can become a form of resistance against violence.
W obliczu nasilających się ataków i zrujnowanej infrastruktury medycznej podejmują dramatyczne decyzje dotyczące segregacji rannych, opiekują się cierpiącymi dziećmi i pracują w warunkach nieustannego zagrożenia. Choć różnią się pochodzeniem, doświadczeniem i temperamentem, łączy ich silne poczucie zawodowego i moralnego obowiązku. Ratują pacjentów, a zarazem – jako obywatele Stanów Zjednoczonych – domagają się reakcji własnego rządu, mierząc się z politycznym wymiarem konfliktu. Od szpitalnych sal w Gazie po korytarze amerykańskiej władzy film ukazuje walkę o ludzkie życie i prawdę. To poruszający film o odwadze, etyce i odpowiedzialności w czasie wojny.
Three American doctors travel to Gaza to save lives, only to find that medicine is intertwined with politics. They make difficult decisions, treat the wounded, demand action from their own government, and question the role of humanity in the face of violence.
As attacks intensify and medical infrastructure lies in ruins, the doctors must make critical triage decisions, tend to suffering children, and work under constant threat. Despite differences in background, experience, and temperament, they are united by a strong sense of professional and moral duty. While saving patients, they also hold the U.S. government accountable, navigating the political dimensions of the conflict. From Gaza’s hospital wards to the halls of American power, the film depicts the struggle for human life and truth. This moving documentary explores courage, ethics, and responsibility in wartime, asking whether humanity itself can become a form of resistance against violence.
MDAG: André jest idiotą
Zabawny film o umieraniu, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy „idiota”, który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen irreverence, the film shows us what it really means to live happily, truthfully, and hilariously.
Unexpected, irreverent, and defiantly heartfelt, the film is a wildly life-affirming film about death and about the strange clarity that arrives when time suddenly becomes finite. When André Ricciardi, a self-proclaimed “idiot” for skipping the colonoscopy that could have saved him, learns he is dying, he turns his final chapter into an experiment in radical honesty, humor, and curiosity. A lifelong iconoclast and ad-industry provocateur, André has never done anything the conventional way, and confronting mortality proves no different.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy „idiota”, który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
A celebration of life filled with raw honesty, surreal bursts of imagination, and brazen irreverence, the film shows us what it really means to live happily, truthfully, and hilariously.
Unexpected, irreverent, and defiantly heartfelt, the film is a wildly life-affirming film about death and about the strange clarity that arrives when time suddenly becomes finite. When André Ricciardi, a self-proclaimed “idiot” for skipping the colonoscopy that could have saved him, learns he is dying, he turns his final chapter into an experiment in radical honesty, humor, and curiosity. A lifelong iconoclast and ad-industry provocateur, André has never done anything the conventional way, and confronting mortality proves no different.
MDAG: Anita
Zapraszamy na premierę filmu „Anita" — wyjątkowego dokumentu o jednej z największych lekkoatletek w historii sportu.
„Anita" to nie tylko opowieść o rekordach i medalach, to film o sile, determinacji i cenie, jaką płaci się za bycie najlepszą. Opowieść, która pokazuje kobiecy sport w sposób, w jaki rzadko bywa pokazywany, od środka, bez filtrów.
Po seansie odbędzie się spotkanie z twórcami filmu. To rzadka okazja, by porozmawiać o filmie, sporcie kobiet i historii, która kryje się za tytułami i rekordami.
O filmie:
„Anita" to intymny portret Anity Włodarczyk, jednej z największych lekkoatletek w historii sportu. Film zabiera widzów za kulisy przygotowań do Mistrzostw Świata w Tokio, odsłaniając treningi, których świat nigdy wcześniej nie widział z tak bliska. Historia ukryta za tytułami, medalami i rekordami. To film o cenie bycia najlepszą, nie raz, nie przez chwilę, ale przez całe dekady. I o odwadze, by zapytać: po co to wszystko? To nie tylko opowieść o tym, co sport zabiera, ale przede wszystkim o tym, co daje — cel, pasję i emocje, których nic innego nie zastąpi.
"Anita" is an intimate portrait of Anita Włodarczyk, one of the greatest track and field athletes in the history of sport. The film takes viewers behind the scenes of her preparations for the World Championships in Tokyo. We reveal training sessions the world has never witnessed this closely. A film about the price of being the best not once, not briefly, but for decades. And about the courage to ask: what is it all for? Not only a story about what sport takes away, but above all about what it gives - purpose, passion and emotions nothing else can replace.
„Anita" to nie tylko opowieść o rekordach i medalach, to film o sile, determinacji i cenie, jaką płaci się za bycie najlepszą. Opowieść, która pokazuje kobiecy sport w sposób, w jaki rzadko bywa pokazywany, od środka, bez filtrów.
Po seansie odbędzie się spotkanie z twórcami filmu. To rzadka okazja, by porozmawiać o filmie, sporcie kobiet i historii, która kryje się za tytułami i rekordami.
O filmie:
„Anita" to intymny portret Anity Włodarczyk, jednej z największych lekkoatletek w historii sportu. Film zabiera widzów za kulisy przygotowań do Mistrzostw Świata w Tokio, odsłaniając treningi, których świat nigdy wcześniej nie widział z tak bliska. Historia ukryta za tytułami, medalami i rekordami. To film o cenie bycia najlepszą, nie raz, nie przez chwilę, ale przez całe dekady. I o odwadze, by zapytać: po co to wszystko? To nie tylko opowieść o tym, co sport zabiera, ale przede wszystkim o tym, co daje — cel, pasję i emocje, których nic innego nie zastąpi.
"Anita" is an intimate portrait of Anita Włodarczyk, one of the greatest track and field athletes in the history of sport. The film takes viewers behind the scenes of her preparations for the World Championships in Tokyo. We reveal training sessions the world has never witnessed this closely. A film about the price of being the best not once, not briefly, but for decades. And about the courage to ask: what is it all for? Not only a story about what sport takes away, but above all about what it gives - purpose, passion and emotions nothing else can replace.
MDAG: Bez końca
Daniel nie słyszał, jak jego szesnastoletni syn Krzysztof wychodzi nad ranem z domu. Nie wiedział, co zaciągnęło chłopaka na most nad Wisłą – wiedział tylko, że to tam widziano go po raz ostatni. Kamera CCTV uchwyciła go, a potem, między jednym jej obrotem a drugim, Krzysiek zniknął. Możliwości są dwie: albo skoczył do rzeki, albo ukradkiem zszedł z mostu. Od tamtej pory Daniel i jego żona Agnieszka żyją w stanie zawieszenia: między rozpaczliwą
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi. Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far.
nadzieją a paraliżującym strachem. Daniel nie potrafi biernie czekać na coraz mniej prawdopodobny przełom w policyjnym śledztwie, buduje więc łódź wyposażoną w kamery i drony z zamiarem samodzielnego zbadania mrocznych głębin rzeki. To początek
poszukiwań, które pochłoną go w całości. Dzień po dniu przeczesuje Wisłę, nieustannie rozwijając nowe narzędzia i techniki poszukiwawcze. Zaczynają odzywać się do niego inne
rodziny uwięzione w tej samej otchłani niepewności i bez końca poszukujące odpowiedzi. Długie, samotne godziny spędzone na łodzi stają się dla Daniela szansą na rozliczenie z życiem sprzed zniknięcia Krzysztofa. Wraz z mijaniem kolejnych miesięcy jego ból tylko się
pogłębia; ojciec zmaga się z ciągłym napięciem między niesłabnącym pędem do dalszych poszukiwań a bolesną rzeczywistością, w której nieodwracalna strata odmieni jego życie raz na zawsze.
Daniel did not hear his son Krzysiek leaving the house and heading to the bridge over the Vistula, where he was last seen. A camera captured him — and then he disappeared: either he jumped into the river or walked off the bridge. Since then, Daniel and his wife have lived suspended between hope and fear. Unable to wait for a breakthrough in the investigation, the father builds a boat equipped with cameras and drones to search the river himself. The search consumes him. The lonely hours spent on the boat become a chance for him to reckon with his life so far.
MDAG: Broken English
Ministerstwo Niezapominania pod kierownictwem Tildy Swinton prowadzi pierwszą sprawę: Marianne Faithfull. Artystka była nie tylko muzą Rolling Stonesów – była twarzą i głosem pokolenia '68. Oczerniana przez media, niedoceniana przez branżę muzyczną, przeżyła atak serca i uzależnienie od narkotyków. Mimo trudności wydała 35 płyt, ciągle wymyślając siebie na nowo. Podobnie jak biografia bohaterki, tak i forma tego filmu jest wyjątkowa. Film stwarza własną przestrzeń – gdzieś pomiędzy pamięcią i wyobraźnią, faktami i mitami, ukazując wiele twarzy oraz talentów Marianne Faithfull.
“Broken English” is a bold documentary portrait of the inimitable singer, songwriter and icon Marianne Faithfull. The film is an intimate and unflinching exploration of a fractured yet unbreakable life shaped by fame, creativity and relentless public scrutiny.
“Broken English” is a bold documentary portrait of the inimitable singer, songwriter and icon Marianne Faithfull. The film is an intimate and unflinching exploration of a fractured yet unbreakable life shaped by fame, creativity and relentless public scrutiny.
MDAG: Christiania
W 1971 roku 800 osób zajęło opuszczone koszary w Kopenhadze, tworząc Christianię – eksperymentalne społeczeństwo oparte na anarchistycznej kulturze hippisowskiej i zasadach demokracji konsensusu. Film dokumentuje jedno z najbardziej unikalnych społecznych przedsięwzięć ostatnich 50 lat, łącząc bogate archiwalia z wywiadami mieszkańców. Opowiada o idealizmie i wyzwaniach, od prób kontroli Pusher Street i walk z gangami motocyklowymi, po ataki na „wolne miasto”. Barwne relacje mieszkańców ukazują przemiany Christianii, jej niezależną społeczność oraz nieustający konflikt między ideałami a codzienną rzeczywistością, stawiając pytania o autonomię i poczucie przynależności.
In 1971, 800 people occupied abandoned barracks in Copenhagen, creating Christiania – an experimental society based on hippie anarchist culture and the principles of consensus democracy. The film documents one of the most unique social undertakings of the last 50 years, combining rich archival materials with interviews from residents. It tells the story of idealism and challenges, from attempts to control Pusher Street and fights with biker gangs to attacks on the “free town.” Vivid accounts from residents show the transformations of Christiania, its independent community, and the ongoing conflict between ideals and everyday reality, raising questions about consensus democracy, autonomy, and the sense of belonging.
In 1971, 800 people occupied abandoned barracks in Copenhagen, creating Christiania – an experimental society based on hippie anarchist culture and the principles of consensus democracy. The film documents one of the most unique social undertakings of the last 50 years, combining rich archival materials with interviews from residents. It tells the story of idealism and challenges, from attempts to control Pusher Street and fights with biker gangs to attacks on the “free town.” Vivid accounts from residents show the transformations of Christiania, its independent community, and the ongoing conflict between ideals and everyday reality, raising questions about consensus democracy, autonomy, and the sense of belonging.
MDAG: Ciało wojny
„Ciało wojny” to wizualnie prowadzony film dokumentalny, który poprzez trzy przeplatające się historie bada, w jaki sposób wojna zapisuje się w ciele, sztuce i tożsamości.
Film eksploruje doświadczenie wojny na różnych płaszczyznach – ciała, sztuki i codziennego życia – nie oceniając wyborów swoich bohaterów. W centrum rehabilitacyjnym dla weteranów wojennych we Lwowie młodzi ukraińscy żołnierze, którzy stracili ręce, nogi i inne części ciała, walczą o odzyskanie sprawności fizycznej i psychicznej. Ich zdeterminowana walka o powrót do normalnego życia jest formą heroizmu.
Członkowie Open Group, ukraińskiego kolektywu artystycznego, który reprezentował Polskę na Biennale w Wenecji, mierzą się z doświadczeniem wojny poprzez swoją praktykę artystyczną. Jeden z nich, Pavlo Kovach, zostaje w Ukrainie, by walczyć. Przeżywa ten konflikt jednocześnie jako artysta i jako żołnierz, funkcjonując pomiędzy twórczą refleksją a realiami wojny. Poza Ukrainą Dana, transpłciowa tancerka i artystka, mieszka i buduje swoją przyszłość w Polsce. Pragnie rozwijać się artystycznie i cieszyć życiem, jednak mierzy się ze złożonością polskiej biurokracji, która nie ułatwia jej tego procesu. Mimo to buduje własną tożsamość z dala od wojny. „Ciało wojny” ukazuje kruchość a jednocześnie siłę ludzi, których życie zostało na nowo ukształtowane.
In a rehabilitation center for war veterans in Lviv, young Ukrainian soldiers who lost arms, legs, and other parts of their bodies during the war fight to regain both physical and psychological strength. Their determined struggle to rebuild their bodies and lives reveals an unexpected form of heroism. Members of Open Group, a Ukrainian contemporary art collective that represented Poland at the Venice Biennale, confront the war through their artistic practice. One of them, Pavlo Kovach, stays in Ukraine to fight. He experiences the conflict simultaneously as an artist and as a soldier, navigating the tension between creative reflection and the realities of war. Beyond Ukraine, Dana, a transgender dancer and artist, wants to live and build her life in Poland. While discovering the freedom to shape her own body and future, she also encounters the complexities of Polish bureaucracy, which does not make this process easy. Through this journey, she continues to build her own identity. Through these intertwined stories, “Bodies (of War)” portrays the fragility and resilience of lives reshaped by a conflict that leaves its mark on every body in different ways.
Film eksploruje doświadczenie wojny na różnych płaszczyznach – ciała, sztuki i codziennego życia – nie oceniając wyborów swoich bohaterów. W centrum rehabilitacyjnym dla weteranów wojennych we Lwowie młodzi ukraińscy żołnierze, którzy stracili ręce, nogi i inne części ciała, walczą o odzyskanie sprawności fizycznej i psychicznej. Ich zdeterminowana walka o powrót do normalnego życia jest formą heroizmu.
Członkowie Open Group, ukraińskiego kolektywu artystycznego, który reprezentował Polskę na Biennale w Wenecji, mierzą się z doświadczeniem wojny poprzez swoją praktykę artystyczną. Jeden z nich, Pavlo Kovach, zostaje w Ukrainie, by walczyć. Przeżywa ten konflikt jednocześnie jako artysta i jako żołnierz, funkcjonując pomiędzy twórczą refleksją a realiami wojny. Poza Ukrainą Dana, transpłciowa tancerka i artystka, mieszka i buduje swoją przyszłość w Polsce. Pragnie rozwijać się artystycznie i cieszyć życiem, jednak mierzy się ze złożonością polskiej biurokracji, która nie ułatwia jej tego procesu. Mimo to buduje własną tożsamość z dala od wojny. „Ciało wojny” ukazuje kruchość a jednocześnie siłę ludzi, których życie zostało na nowo ukształtowane.
In a rehabilitation center for war veterans in Lviv, young Ukrainian soldiers who lost arms, legs, and other parts of their bodies during the war fight to regain both physical and psychological strength. Their determined struggle to rebuild their bodies and lives reveals an unexpected form of heroism. Members of Open Group, a Ukrainian contemporary art collective that represented Poland at the Venice Biennale, confront the war through their artistic practice. One of them, Pavlo Kovach, stays in Ukraine to fight. He experiences the conflict simultaneously as an artist and as a soldier, navigating the tension between creative reflection and the realities of war. Beyond Ukraine, Dana, a transgender dancer and artist, wants to live and build her life in Poland. While discovering the freedom to shape her own body and future, she also encounters the complexities of Polish bureaucracy, which does not make this process easy. Through this journey, she continues to build her own identity. Through these intertwined stories, “Bodies (of War)” portrays the fragility and resilience of lives reshaped by a conflict that leaves its mark on every body in different ways.
MDAG: Córki lasu
Immersyjny film dokumentalny na pograniczu science-fiction i kina faktu – filmowa podróż przez bogate w grzyby lasy Meksyku, gdzie światy ludzi i grzybów przenikają się nawzajem. Śledzimy dwie rdzenne mykolożki – Eliseete i Julietę, wychowane w kulturach, które od wieków postrzegają grzyby jako nośnik wiedzy i źródło uzdrowienia. Łącząc tradycyjne praktyki przekazywane z pokolenia na pokolenie z nowoczesną nauką o mykologii, funkcjonują na styku tego, co widzialne i niewidzialne. Jednocześnie mierzą się z wyzwaniami współczesności: dyskryminacją, degradacją środowiska oraz zmianami klimatycznymi i społecznymi. Próbując pogodzić przeszłość z teraźniejszością, redefiniują przyszłość – zarówno własną, jak i relacji między ludźmi a światem roślin. Film opowiada nie tylko o idei współistnienia człowieka i natury, lecz także o potencjale grzybów jako klucza do nowych sposobów myślenia o środowisku i przyszłości ludzkości. Zachęca do przemyślenia roli jednostki i nauki w dynamicznie zmieniającym się świecie.
An immersive documentary on the border between science fiction and documentary cinema – a cinematic journey through Mexico’s mushroom-rich forests, where the worlds of humans and fungi intertwine. We follow two Indigenous mycologists – Eliseete and Julieta – raised in cultures that have long regarded mushrooms as carriers of knowledge and sources of healing. Combining traditional practices passed down from generation to generation with modern mycology, they operate at the intersection of the visible and the invisible. At the same time, they confront contemporary challenges: discrimination, environmental degradation, and climate and social change. Seeking to reconcile the past with the present, they redefine the future – both their own and that of the relationship between humans and the world of fungi. The film explores not only the idea of coexistence between humans and nature, but also the potential of fungi as a key to new ways of thinking about the environment and the future of humanity. It invites reflection on the role of the individual and of science in a rapidly changing world.
An immersive documentary on the border between science fiction and documentary cinema – a cinematic journey through Mexico’s mushroom-rich forests, where the worlds of humans and fungi intertwine. We follow two Indigenous mycologists – Eliseete and Julieta – raised in cultures that have long regarded mushrooms as carriers of knowledge and sources of healing. Combining traditional practices passed down from generation to generation with modern mycology, they operate at the intersection of the visible and the invisible. At the same time, they confront contemporary challenges: discrimination, environmental degradation, and climate and social change. Seeking to reconcile the past with the present, they redefine the future – both their own and that of the relationship between humans and the world of fungi. The film explores not only the idea of coexistence between humans and nature, but also the potential of fungi as a key to new ways of thinking about the environment and the future of humanity. It invites reflection on the role of the individual and of science in a rapidly changing world.
MDAG: Człowiek wart 6 miliardów dolarów
Nieustępliwy w swojej misji Julian Assange narobił sobie wrogów na najwyższych szczeblach.
Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. W 2010 roku dzięki serii głośnych wycieków danych poznaliśmy WikiLeaks. Świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną przez działania pod przykrywką. Obok przyjaciół i współpracowników – z których niektórzy mają ukryte motywy – w filmie pojawiają się byli ministrowie i głowy państw.
Film Jareckiego porusza wciąż aktualny problem: jeśli chcesz prawdy, musisz o nią walczyć.
Relentless in his mission, Julian Assange made enemies at the highest levels. The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him. In 2010, thanks to a series of high-profile data leaks, we got to know WikiLeaks. The world began to see the scale of abuses committed by the U.S. military and how, over the years, global leaders deceived the public through covert actions. Alongside friends and collaborators – some of whom have hidden motives – the film features former ministers and heads of state. Jarecki’s film continues to resonate as a warning about a universal problem: if you want the truth, you have to fight for it.
Film pokazuje rewolucję informacyjną, którą rozpętał australijski założyciel WikiLeaks i szczegółowo opisuje, co robiono za kulisami, aby go powstrzymać. W 2010 roku dzięki serii głośnych wycieków danych poznaliśmy WikiLeaks. Świat zaczął dostrzegać skalę nadużyć popełnianych przez armię amerykańską oraz to, jak przez lata światowi przywódcy oszukiwali opinię publiczną przez działania pod przykrywką. Obok przyjaciół i współpracowników – z których niektórzy mają ukryte motywy – w filmie pojawiają się byli ministrowie i głowy państw.
Film Jareckiego porusza wciąż aktualny problem: jeśli chcesz prawdy, musisz o nią walczyć.
Relentless in his mission, Julian Assange made enemies at the highest levels. The film shows the information revolution unleashed by the Australian founder of WikiLeaks and details what was done behind the scenes to stop him. In 2010, thanks to a series of high-profile data leaks, we got to know WikiLeaks. The world began to see the scale of abuses committed by the U.S. military and how, over the years, global leaders deceived the public through covert actions. Alongside friends and collaborators – some of whom have hidden motives – the film features former ministers and heads of state. Jarecki’s film continues to resonate as a warning about a universal problem: if you want the truth, you have to fight for it.
MDAG: Dom nadziei
Czy optymizm i nadzieja to w czasach okupacji akt odwagi czy oporu? W okupowanym przez Izrael Zachodnim Brzegu, w miasteczku al-Eizariya, działa waldorfowska szkoła podstawowa o nazwie Dom Nadziei, która uczy dzieci tolerancji i pokoju, przekonując, że przemoc jest fatalnym rozwiązaniem, niezależnie od tego, jak trudne jest życie wokół. Jej twórcami są Palestynka Manar i jej mąż Milad. Oferują palestyńskim dzieciom, często straumatyzowanym i zestresowanym, bezpieczny dach nad głową i godność, ale sytuacja przemawia tu sama za siebie. Codzienna szkolna rutyna splata się z polityczną rzeczywistością. Dzieci śpiewają piosenki o tolerancji czy pokoju, jednocześnie rysując czołgi, żołnierzy i dyskutując o aresztowaniu członków swoich rodzin. W czasach narastającej fali przemocy i zniewolenia szkoła uczy, że edukacja to nie tylko zdobywanie wiedzy, ale również forma oporu. Uczy odwagi, aby zawsze mieć nadzieję, niezależnie od okoliczności.
Is optimism and hope, in times of occupation, an act of courage or of resistance? In the Israeli-occupied West Bank, in the town of al-Eizariya, there is a Waldorf primary school called the House of Hope, which teaches children tolerance and peace, convincing them that violence is a disastrous solution, no matter how difficult life around them may be. Its founders—a Palestinian woman, Manar, and her husband Milad—offer Palestinian children, often traumatized and stressed, a safe roof over their heads and dignity, yet the situation speaks for itself. Everyday school routine intertwines with political reality. Children sing songs about tolerance and peace while at the same time drawing tanks and soldiers and discussing the arrest of members of their families. In times of a growing wave of violence and oppression, the school teaches that education is not only about gaining knowledge, but also a form of resistance. It teaches the courage to always have hope, regardless of the circumstances.
Is optimism and hope, in times of occupation, an act of courage or of resistance? In the Israeli-occupied West Bank, in the town of al-Eizariya, there is a Waldorf primary school called the House of Hope, which teaches children tolerance and peace, convincing them that violence is a disastrous solution, no matter how difficult life around them may be. Its founders—a Palestinian woman, Manar, and her husband Milad—offer Palestinian children, often traumatized and stressed, a safe roof over their heads and dignity, yet the situation speaks for itself. Everyday school routine intertwines with political reality. Children sing songs about tolerance and peace while at the same time drawing tanks and soldiers and discussing the arrest of members of their families. In times of a growing wave of violence and oppression, the school teaches that education is not only about gaining knowledge, but also a form of resistance. It teaches the courage to always have hope, regardless of the circumstances.
MDAG: Efekt architektury
Czy architektura może odpowiadać na wyzwania współczesnego świata? Od pustyń po delty rzek, od dżungli po miejskie ulice – czteroodcinkowy serial zabiera nas do Chile, Nowego Orleanu, Tajlandii i Wiednia, gdzie architekci na nowo definiują zasady projektowania. Przekształcają suche krajobrazy w zielone linie życia i opracowują innowacyjne rozwiązania problemów klimatycznych oraz niedoboru mieszkań. W Chile powstaje architektura dla równości. Jorge Lobos i Nina Jensen tworzą zielone przestrzenie na pustyniach, aby przeciwdziałać nierównościom społecznym, niedoborom wody i zaniedbaniu odległych terenów. W Nowym Orleanie architektura staje się sposobem na nowy start – Jonathan Tate buduje mieszkania dla weteranów, byłych więźniów i osób o ograniczonych możliwościach finansowych, tworząc inkluzywne i wspierające społeczności. W Tajlandii architektura łączy potrzeby ludzi i zwierząt. W „Wiosce Słoni” Boonserm Premthada projektuje wspólne przestrzenie w duchu spokoju, uważności i harmonii. Wszyscy pokazują, że kreatywność w architekturze może iść w parze z wartościami humanitarnymi, czyniąc z niej narzędzie społecznej i ekologicznej zmiany.
Can architecture respond to the challenges of the modern world? From deserts to river deltas, from jungles to city streets, the series takes us to Chile, New Orleans, Thailand, and Vienna, where architects are redefining the rules of design. They transform arid landscapes into green lifelines and develop innovative solutions to climate problems and housing shortages. In Chile, architecture is used to promote equality: Jorge Lobos and Nina Jensen create green spaces in the deserts to combat social inequality, water scarcity, and the neglect of remote areas. In New Orleans, architecture becomes a means for a fresh start – Jonathan Tate builds housing for veterans, former prisoners, and people with limited financial resources, creating inclusive and supportive communities. In Thailand, architecture bridges the needs of humans and animals. In the “Elephant Village,” Boonserm Premthada designs shared spaces in a spirit of calm, mindfulness, and harmony. All of them show that creativity in architecture can go hand in hand with humanitarian values, making it a tool for social and ecological change.
Can architecture respond to the challenges of the modern world? From deserts to river deltas, from jungles to city streets, the series takes us to Chile, New Orleans, Thailand, and Vienna, where architects are redefining the rules of design. They transform arid landscapes into green lifelines and develop innovative solutions to climate problems and housing shortages. In Chile, architecture is used to promote equality: Jorge Lobos and Nina Jensen create green spaces in the deserts to combat social inequality, water scarcity, and the neglect of remote areas. In New Orleans, architecture becomes a means for a fresh start – Jonathan Tate builds housing for veterans, former prisoners, and people with limited financial resources, creating inclusive and supportive communities. In Thailand, architecture bridges the needs of humans and animals. In the “Elephant Village,” Boonserm Premthada designs shared spaces in a spirit of calm, mindfulness, and harmony. All of them show that creativity in architecture can go hand in hand with humanitarian values, making it a tool for social and ecological change.
MDAG: Habibi Hussein
Hussein Darbi przez 40 lat pracował w kinie w Jenin. Gdy niemiecka organizacja pozarządowa podjęła się odbudowy zrujnowanego budynku, jego doświadczenie okazało się niezbędne. Z czasem jednak przestał być potrzebny. Film jest przestrogą przed kolonializmem kulturowym i alegorią czegoś znacznie większego niż samo kino. Podczas gdy Marcus Vetter w „Cinema Jenin” (2012) wychwalał proces odbudowy, „Habibi Hussein” pokazuje ten temat z perspektywy Palestyńczyka. To zupełnie inna opowieść – odsłaniająca ignorancję, brak planowania i niedostatek szacunku wobec drugiego człowieka. Tylko Hussein wiedział, jak obsługiwać kinowy projektor. Mimo to podczas uroczystego otwarcia nie usłyszy nawet słowa podziękowania.
Hussein Darbi worked at a cinema in Jenin for 40 years. When a German non-governmental organization undertook the reconstruction of the ruined building, his experience proved indispensable. Over time, however, he was no longer needed. The film is a warning against cultural colonialism and an allegory of something far greater than cinema itself. While Marcus Vetter in “Cinema Jenin” (2012) praised the reconstruction process, “Habibi Hussein” presents the subject from a Palestinian perspective. It is a very different story – one that reveals ignorance, lack of planning, and a shortage of respect for another human being. Only Hussein knew how to operate the cinema projector. Yet at the official reopening, he would not even receive a word of thanks.
Hussein Darbi worked at a cinema in Jenin for 40 years. When a German non-governmental organization undertook the reconstruction of the ruined building, his experience proved indispensable. Over time, however, he was no longer needed. The film is a warning against cultural colonialism and an allegory of something far greater than cinema itself. While Marcus Vetter in “Cinema Jenin” (2012) praised the reconstruction process, “Habibi Hussein” presents the subject from a Palestinian perspective. It is a very different story – one that reveals ignorance, lack of planning, and a shortage of respect for another human being. Only Hussein knew how to operate the cinema projector. Yet at the official reopening, he would not even receive a word of thanks.
MDAG: Irvine Welsh. Rzeczywistość to za mało
Film ukazuje autora „Trainspotting” jako równie zabawnego, bystrego i bezkompromisowego w dzieciństwie w Leith, jak i później – w czasach sławy, podczas podróży oraz halucynogennych przygód w Kanadzie. Irvine Welsh dobrze bawi się zarówno w Los Angeles, jak i na międzynarodowych festiwalach literackich. Nie mówi wiele o warsztacie pisarskim ani nie chwali się świadomością autora, jak wielu mniej utalentowanych pisarzy. Film pokazuje go jako osobę, która z pasją kocha muzykę i sport, uważając je za równie ważne jak literaturę. W tym intymnym portrecie poznajemy cenionego pisarza na rozdrożu życia – świadomego swojej śmiertelności, akceptującego, że jego hedonistyczne dni dobiegają końca, ale też otwartego na dalszy odkrywanie nowych ścieżek.
The film presents the author of “Trainspotting” as a sharp, uncompromising artist with a deep passion for music and sports. We encounter a writer fully aware of his mortality, accepting the end of his hedonistic days, yet still devoted to creativity and exploring new paths. It traces Irvine Welsh’s life from his childhood in Leith through fame and travels, including hallucinogenic adventures in Canada. He enjoys himself both in Los Angeles and at international literary festivals. Welsh rarely speaks about the craft of writing, nor does he boast like many lesser talents; instead, the film highlights his enthusiasm for music and sport, which he regards as equally important as literature. In this intimate portrait, we meet a celebrated writer at a crossroads – playful, sharp, and uncompromising as in his youth – fully aware of the passage of time, accepting that his hedonistic days are ending, yet still committed to discovering new creative avenues.
The film presents the author of “Trainspotting” as a sharp, uncompromising artist with a deep passion for music and sports. We encounter a writer fully aware of his mortality, accepting the end of his hedonistic days, yet still devoted to creativity and exploring new paths. It traces Irvine Welsh’s life from his childhood in Leith through fame and travels, including hallucinogenic adventures in Canada. He enjoys himself both in Los Angeles and at international literary festivals. Welsh rarely speaks about the craft of writing, nor does he boast like many lesser talents; instead, the film highlights his enthusiasm for music and sport, which he regards as equally important as literature. In this intimate portrait, we meet a celebrated writer at a crossroads – playful, sharp, and uncompromising as in his youth – fully aware of the passage of time, accepting that his hedonistic days are ending, yet still committed to discovering new creative avenues.
MDAG: Istoty czujące
Film zabiera nas za zamknięte drzwi laboratoriów, w których naukowcy eksperymentują na zwierzętach. Dla niektórych są oni bohaterami, dla innych – potworami. Wielu jednak nawiązuje prawdziwą więź ze zwierzętami i zmaga się z etycznym ciężarem tzw. „kompleksu opieki i zabijania”.
Film zadaje pytanie, czy krzywdzenie zwierząt w imię nauki można usprawiedliwić i przedstawia dowody, argumenty oraz emocje obu stron debaty. Obserwujemy nagrania z laboratoriów, słuchamy sprzecznych głosów przeciwników i zwolenników eksperymentów, w tym wypowiedzi badaczy, którzy doświadczyli traumy z powodu tego, co widzieli i robili.
The film takes viewers behind the closed doors of animal laboratories, uncovering the hidden world of scientists who experiment on animals. For some, they are heroes; for others, monsters. Many form genuine bonds with the animals and grapple with the ethical weight of the so-called “care-kill complex.” The film questions whether harming animals in the name of science can be justified, presenting evidence, arguments, and emotions from both sides of the debate. Viewers see footage from laboratories and hear the conflicting voices of opponents and supporters of animal testing, including researchers traumatized by what they witnessed and did. Does any scientific necessity give us the moral right to experiment on animals?
Film zadaje pytanie, czy krzywdzenie zwierząt w imię nauki można usprawiedliwić i przedstawia dowody, argumenty oraz emocje obu stron debaty. Obserwujemy nagrania z laboratoriów, słuchamy sprzecznych głosów przeciwników i zwolenników eksperymentów, w tym wypowiedzi badaczy, którzy doświadczyli traumy z powodu tego, co widzieli i robili.
The film takes viewers behind the closed doors of animal laboratories, uncovering the hidden world of scientists who experiment on animals. For some, they are heroes; for others, monsters. Many form genuine bonds with the animals and grapple with the ethical weight of the so-called “care-kill complex.” The film questions whether harming animals in the name of science can be justified, presenting evidence, arguments, and emotions from both sides of the debate. Viewers see footage from laboratories and hear the conflicting voices of opponents and supporters of animal testing, including researchers traumatized by what they witnessed and did. Does any scientific necessity give us the moral right to experiment on animals?
MDAG: Jak głęboka jest twoja miłość?
Młodzi naukowcy wyruszają na Pacyfik, żeby badać tajemnice głębin morskich i odkrywać nieznane dotąd formy życia. Ich badania mogą pomóc ocalić ocean przed nadmierną eksploatacją minerałów. Czy ich entuzjazm wygra z biznesem? Praca na statku to nie tylko nauka, lecz także wzajemne poznawanie się i refleksja nad miejscem człowieka w świecie. Głębinowe ekosystemy, ostatnie nieodkryte przestrzenie Ziemi, ukazują delikatność natury. Jak bardzo kochamy naszą planetę? Czy żałujemy, że wkrótce stracimy na zawsze wiele gatunków fauny i flory? Obserwacja naukowców korzystających z robota w ciemnościach głębin staje się metaforą zgłębiania ludzkiej podświadomości.
Young scientists embark on a journey across the Pacific to explore the mysteries of the ocean depths and discover previously unknown life forms. Their research could help protect the ocean from mineral exploitation. Will their enthusiasm overcome commercial interests? Life on the ship is not only about science but also about getting to know one another and reflecting on humanity’s place in the world. The deep-sea ecosystems, the last unexplored spaces on Earth, reveal the fragility of nature and raise questions about our care for the planet and the future of endangered species. How much do we love our planet? Will we regret losing so many species of flora and fauna forever? The film’s melancholic tone encourages reflection, and observing scientists operating the Isis robot in the dark depths becomes a metaphor for exploring the human subconscious.
Young scientists embark on a journey across the Pacific to explore the mysteries of the ocean depths and discover previously unknown life forms. Their research could help protect the ocean from mineral exploitation. Will their enthusiasm overcome commercial interests? Life on the ship is not only about science but also about getting to know one another and reflecting on humanity’s place in the world. The deep-sea ecosystems, the last unexplored spaces on Earth, reveal the fragility of nature and raise questions about our care for the planet and the future of endangered species. How much do we love our planet? Will we regret losing so many species of flora and fauna forever? The film’s melancholic tone encourages reflection, and observing scientists operating the Isis robot in the dark depths becomes a metaphor for exploring the human subconscious.
MDAG: Jak zrobić film o betonie
Znany z serialu HBO John Wilson zaprasza na zabawną podróż po fascynującym świecie… betonu. W pełnym zwrotów akcji i celnych żartów filmie opowiada o tym, jak to jest być współcześnie filmowcem, którego pomysły niekoniecznie podobają się producentom. Beton – najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany na świecie – staje się punktem wyjścia do zabawnych, nieoczekiwanych i refleksyjnych obserwacji życia, miasta i ludzkiej kreatywności. Towarzyszymy reżyserowi w konwencjach branżowych, gdzie uczy się, jak produkować komedia romantyczne dla kablówki, podróżujemy do Rzymu – kolebki starożytnego betonu, zwiedzamy zapomniane ulice w Stanach ze starymi betonowymi nawierzchniami, w tym najstarszą betonową drogę w Ohio. Spotykamy niezwykłe postaci i nietypowe instytucje powiązane z betonem: od operatora usuwającego gumę z nowojorskich chodników po firmę zajmującą się konserwacją tatuaży po zmarłych bliskich. Film ujawnia absurd współczesnego życia i struktur społecznych.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning.
A documentary journey through the world of concrete and everyday life in New York City. Concrete – the most widely used building material in the world – becomes a starting point for humorous, unexpected, and reflective observations of life, the city, and human creativity. We accompany the director at industry conventions, travel to Rome – the cradle of ancient concrete – explore forgotten streets in the United States with old concrete surfaces, including the oldest concrete road in Ohio. We meet extraordinary individuals and unusual institutions connected to concrete: from a worker removing gum from New York sidewalks to a company preserving tattoos of deceased loved ones. Through humorous, observational shots and unexpected digressions, the film reveals the absurdity of contemporary life and social structures. Concrete – a metaphor for durability and decay – becomes a symbol of human creativity, impermanence, and the ongoing search for meaning.
MDAG: Joybubbles
Portret życia Joego Engressii – genialnego chłopca niewidomego od urodzenia, który odkrył, że potrafi kontrolować światowy system telefoniczny, gwiżdżąc magiczny ton. Pragnąc kontaktu z innymi, zamienił swoją pasję do telefonu w sposób łączenia się ze światem. Jako jeden z pierwszych „phone phreaków” – protohakerów wykorzystujących technologię do obchodzenia monopolu globalnej sieci telekomunikacyjnej – nieświadomie utorował drogę subkulturze, która kształtuje przyszłość hakowania i technologii. Sprzeciwiając się paternalistycznemu społeczeństwu, spełnił marzenie o niezależnym życiu, nie rezygnując przy tym z zabawy.
Od obsługi Zzzzyzzerrific Funline i przyjęcia imienia Joybubbles, po odrzucenie dorosłych obowiązków i ogłoszenie siebie wiecznym pięciolatkiem – Engressia odzyskuje dzieciństwo naznaczone traumą, by dzielić się radością z każdym, kto chce słuchać. Film wykorzystuje bogate archiwalia, surrealistyczne ujęcia i wywiady z przyjaciółmi Joybubblesa, tworząc niecodzienną opowieść o niezależności, wyobraźni i sile ludzkiej kreatywności.
A portrait of Joe Engressia’s life – the brilliant boy blind from birth who discovered he could control the global telephone system by whistling a magical tone. Longing for connection, he turned his passion for the telephone into a way to engage with the world. As one of the first “phone phreaks” – protohackers who used technology to bypass the global telecom monopoly – he unknowingly paved the way for a subculture shaping the future of hacking and technology. Defying a paternalistic society, he achieved his dream of living independently without giving up fun. From running the Zzzzyzzerrific Funline and adopting the name Joybubbles, to rejecting adult responsibilities and declaring himself a perpetual five-year-old, Engressia reclaimed a childhood marked by trauma to spread joy to anyone willing to listen. The film uses rich archival materials, surreal imagery, and interviews with Joybubbles’ friends to create an extraordinary story of independence, imagination, and the power of human creativity.
Od obsługi Zzzzyzzerrific Funline i przyjęcia imienia Joybubbles, po odrzucenie dorosłych obowiązków i ogłoszenie siebie wiecznym pięciolatkiem – Engressia odzyskuje dzieciństwo naznaczone traumą, by dzielić się radością z każdym, kto chce słuchać. Film wykorzystuje bogate archiwalia, surrealistyczne ujęcia i wywiady z przyjaciółmi Joybubblesa, tworząc niecodzienną opowieść o niezależności, wyobraźni i sile ludzkiej kreatywności.
A portrait of Joe Engressia’s life – the brilliant boy blind from birth who discovered he could control the global telephone system by whistling a magical tone. Longing for connection, he turned his passion for the telephone into a way to engage with the world. As one of the first “phone phreaks” – protohackers who used technology to bypass the global telecom monopoly – he unknowingly paved the way for a subculture shaping the future of hacking and technology. Defying a paternalistic society, he achieved his dream of living independently without giving up fun. From running the Zzzzyzzerrific Funline and adopting the name Joybubbles, to rejecting adult responsibilities and declaring himself a perpetual five-year-old, Engressia reclaimed a childhood marked by trauma to spread joy to anyone willing to listen. The film uses rich archival materials, surreal imagery, and interviews with Joybubbles’ friends to create an extraordinary story of independence, imagination, and the power of human creativity.
MDAG: Kandydaci Śmierci
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades.
Over a dozen years ago, Maciej took his son and two of his young friends on vacation, during which they filmed an amateur horror movie together. Little did he know then that it would turn into one of the greatest adventures of his life, lasting over a decade.'Candidates of Death' is a film about the power of great friendship, growing up, the changes we go through, our fears, dreams, and plans, set against the backdrop of a grand cinematic adventure spanning decades.
MDAG: Kłopotliwy niedźwiedź
W Churchill w Manitobie, zwanym światową stolicą niedźwiedzi polarnych, drapieżnik porusza się w świecie turystów, strażników czy myśliwych i bywa przez nich postrzegany jako utrapienie. Film ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi z perspektywy inuickiego narratora. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych, stawia na konfrontację ponad moralizmem, zachęcając do przemyślenia roli dzikiej przyrody jako widowiska.
Niedźwiedź polarny zmuszony jest poruszać się w świecie turystów, strażników przyrody i myśliwych w małej kanadyjskiej miejscowości. Bywa postrzegany jako utrapienie, a granice tego, kto naprawdę należy do wspólnego krajobrazu, stają się niejasne. Churchill w Manitobie, pieszczotliwie nazywane „Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych”, staje się tłem dla filmu, który ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi. Narracja prowadzona jest oczami inuickiego narratora, którego obserwacje trudno sprowadzić do prostych wniosków. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych i stawiając konfrontację ponad moralizowanie, obraz skłania do ponownego przemyślenia roli dzikiej przyrody w roli widowiska.
The polar bear is forced to navigate a world of tourists, conservation officers, and hunters in a small Canadian town. Often perceived as a nuisance, the boundaries of who truly belongs in this shared landscape become unclear. Churchill, Manitoba, affectionately known as the “Polar Bear Capital of the World,” provides the backdrop for a film depicting the tense coexistence of humans and bears. The story unfolds through the eyes of an Inuit narrator, whose observations resist easy conclusions. By challenging conventional nature documentaries and placing confrontation above moralizing, the film encourages a reconsideration of wildlife’s role as spectacle.
Niedźwiedź polarny zmuszony jest poruszać się w świecie turystów, strażników przyrody i myśliwych w małej kanadyjskiej miejscowości. Bywa postrzegany jako utrapienie, a granice tego, kto naprawdę należy do wspólnego krajobrazu, stają się niejasne. Churchill w Manitobie, pieszczotliwie nazywane „Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych”, staje się tłem dla filmu, który ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi. Narracja prowadzona jest oczami inuickiego narratora, którego obserwacje trudno sprowadzić do prostych wniosków. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych i stawiając konfrontację ponad moralizowanie, obraz skłania do ponownego przemyślenia roli dzikiej przyrody w roli widowiska.
The polar bear is forced to navigate a world of tourists, conservation officers, and hunters in a small Canadian town. Often perceived as a nuisance, the boundaries of who truly belongs in this shared landscape become unclear. Churchill, Manitoba, affectionately known as the “Polar Bear Capital of the World,” provides the backdrop for a film depicting the tense coexistence of humans and bears. The story unfolds through the eyes of an Inuit narrator, whose observations resist easy conclusions. By challenging conventional nature documentaries and placing confrontation above moralizing, the film encourages a reconsideration of wildlife’s role as spectacle.
MDAG: La Scala. Mocy przeznaczenia
Film odsłania kulisy jednego z najsłynniejszych teatrów operowych świata – legendarnej mediolańskiej La Scali. To nie tylko monumentalny budynek, ale także żywy organizm, w którym ambicja, marzenia, talent i doskonałość splatają się w jedno. 7 grudnia rozpoczyna się tu sezon, który przyciąga miłośników opery z całego świata. Śledzimy losy artystów, dyrygentów, rzemieślników i innych pracowników teatru, przygotowujących premierę „Siły przeznaczenia” Verdiego, poznając, jak wiele pracy, która jest niewidoczna dla widzów, kryje się za każdym spektaklem. Film całkowicie zanurza widza w kulisach tej legendarnej sceny. La Scala to miejsce, gdzie rodzą się kariery, a każda decyzja może w efekcie zaważyć na losach artysty. Film jest jednak nie tylko opowieścią o operze – to historia wielu rąk, które kształtują marzenie o magii, która powstaje, gdy muzyka i ludzie spotykają się, by tworzyć sztukę. To także bezprecedensowy obraz pasji i poświęcenia oraz ceny, którą trzeba zapłacić za dążenie do perfekcji. Film umożliwia dostęp do świata zazwyczaj ukrytego w La Scali za kurtyną i pokazuje teatr jako dom i przestrzeń realizacji marzeń oraz życiowych wyzwań.
The film reveals the backstage world of one of the most famous opera houses on Earth – the legendary La Scala in Milan. It is not only a monumental building, but also a living organism in which ambition, dreams, talent, and excellence merge into one. On December 7, the opera season begins here, drawing opera lovers from all over the world. We follow the stories of artists, conductors, craftsmen, and other theatre employees as they prepare the premiere of Verdi’s “The Force of Destiny”, discovering how much work – usually invisible to audiences – lies behind every performance. The film fully immerses the viewer in the inner workings of this legendary stage. La Scala is a place where careers are born, and where every decision can ultimately shape an artist’s fate. Yet the film is not only a story about opera – it is a story of many hands shaping the dream of magic that arises when music, artistry, and people come together to create art. It is also an unprecedented portrait of passion and dedication, and of the price that must be paid in the pursuit of perfection. The film grants access to a world usually hidden behind the curtain at La Scala, presenting the theatre as a home and a space for fulfilling dreams and life’s challenges.
The film reveals the backstage world of one of the most famous opera houses on Earth – the legendary La Scala in Milan. It is not only a monumental building, but also a living organism in which ambition, dreams, talent, and excellence merge into one. On December 7, the opera season begins here, drawing opera lovers from all over the world. We follow the stories of artists, conductors, craftsmen, and other theatre employees as they prepare the premiere of Verdi’s “The Force of Destiny”, discovering how much work – usually invisible to audiences – lies behind every performance. The film fully immerses the viewer in the inner workings of this legendary stage. La Scala is a place where careers are born, and where every decision can ultimately shape an artist’s fate. Yet the film is not only a story about opera – it is a story of many hands shaping the dream of magic that arises when music, artistry, and people come together to create art. It is also an unprecedented portrait of passion and dedication, and of the price that must be paid in the pursuit of perfection. The film grants access to a world usually hidden behind the curtain at La Scala, presenting the theatre as a home and a space for fulfilling dreams and life’s challenges.
MDAG: Lech Janerka – śpij, śpij inteligencie
Pierwszy film dokumentalny poświęcony legendzie polskiej sceny muzycznej. Łączy wspomnienia bohatera, archiwalne koncerty, w tym zespołu Klaus Mitffoch, oraz bogate materiały ukazujące 70 lat polskiej rzeczywistości. To portret artysty, który niczego nie musi, a wszystko mówi przez swoją twórczość. Opowieść podróżuje między jawą a marzeniami, bo kluczowym słowem w tekstach Janerki jest „sen”. Artysta w 2024 roku otrzymał 5 nagród Fryderyki za swój ostatni album „Gipsowy odlew falsyfikatu”, który wydał po 18 latach przerwy.
The first documentary about Lech Janerka avoids a classic chronological biography. Its key word is ‘dream’. At 72, Janerka remains one of the most original figures in Polish music, creating only when he truly has something to say. After an eighteen-year silence he released the album “Gipsowy odlew falsyfikatu” (“Plaster Cast of a Fake”), which became a major artistic event and won five Fryderyk Awards in 2024. The film unfolds as a journey between waking life and dreams, weaving Janerka’s reflections with rich archival footage portraying seventy years of Polish reality.
The first documentary about Lech Janerka avoids a classic chronological biography. Its key word is ‘dream’. At 72, Janerka remains one of the most original figures in Polish music, creating only when he truly has something to say. After an eighteen-year silence he released the album “Gipsowy odlew falsyfikatu” (“Plaster Cast of a Fake”), which became a major artistic event and won five Fryderyk Awards in 2024. The film unfolds as a journey between waking life and dreams, weaving Janerka’s reflections with rich archival footage portraying seventy years of Polish reality.
MDAG: Mam rzekę we krwi
Światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci Mariann Sæther nieustannie poszukuje przygód. Uprawia kajakarstwo od piętnastego roku życia i przepłynęła kajakiem ponad 50 krajów. Życiowy kryzys zachwiał jej pewnością siebie i zmusił do przewartościowania priorytetów, a po jego pokonaniu zdecydowała się na największe sportowe wyzwanie – pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii, co w kajakarstwie ekstremalnym uchodzi za jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć. W miarę, jak rzeka staje się coraz bardziej niebezpieczna, napięcie między ambicją a odpowiedzialnością wrasta, zmuszając do refleksji nad tym, co naprawdę oznacza dążenie do wielkości – zarówno w życiu sportowca, jak i rodzica. Surowe krajobrazy Islandii stają się świadkiem ludzkiej determinacji i odwagi, a bohaterka filmu inspiruje do przemyśleń o równowadze między pasją a rodziną.
World-class extreme kayaker, two-time world champion, and mother of two, Mariann Sæther is constantly seeking new adventures. She has traveled to over 50 countries with her kayak, a passion she discovered at the age of 15. After a major life crisis that shook her confidence and forced her to reassess her priorities, she set out to face her greatest sporting challenge: navigating the famous and treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland, one of the most spectacular feats in extreme kayaking. As the river grows increasingly dangerous, the tension between ambition and responsibility rises, prompting reflection on what it truly means to pursue greatness – both as an athlete and a parent. Iceland’s rugged landscapes become a witness to human determination and courage, and Mariann’s story inspires contemplation on the delicate balance between passion and family.
World-class extreme kayaker, two-time world champion, and mother of two, Mariann Sæther is constantly seeking new adventures. She has traveled to over 50 countries with her kayak, a passion she discovered at the age of 15. After a major life crisis that shook her confidence and forced her to reassess her priorities, she set out to face her greatest sporting challenge: navigating the famous and treacherous Aldeyjarfoss waterfall in Iceland, one of the most spectacular feats in extreme kayaking. As the river grows increasingly dangerous, the tension between ambition and responsibility rises, prompting reflection on what it truly means to pursue greatness – both as an athlete and a parent. Iceland’s rugged landscapes become a witness to human determination and courage, and Mariann’s story inspires contemplation on the delicate balance between passion and family.
MDAG: Marlee Matlin, nie jesteś sama
W 1987 roku Marlee Matlin została pierwszą g/Głuchą aktorką nagrodzoną Oscarem® za rolę w filmie „Dzieci gorszego Boga” i w wieku 21 lat znalazła się w centrum uwagi. Dokonała przełomu w historii kina i dla wielu Amerykanów z dnia na dzień stała się symboliczną nieformalną reprezentantką społeczności g/Głuchych w Stanach. Opowiadając swoją historię w amerykańskim języku migowym (ASL), Matlin z niezwykłą szczerością mierzy się z ceną bycia pionierką – presją oczekiwań, stereotypami i samotnością towarzyszącą przełamywaniu barier i przecieraniu nowych szlaków. Film nie tylko dokumentuje jej błyskotliwa i burzliwą karierę oraz życie, lecz staje się też refleksją nad widzialnością, tożsamością i siłą reprezentacji, pokazując, jak jednostkowy sukces może zmienić społeczne postrzeganie całej wspólnoty.
In 1987, Marlee Matlin became the first Deaf actor to win an Academy Award® for her role in “Children of a Lesser God” and, at the age of 21, entered the public eye. She made history in cinema, as for many Americans she was the first Deaf person they had seen on screen, and overnight became the symbolic, unofficial representative of the Deaf community in the United States. Telling her story in American Sign Language (ASL), Matlin confronts with remarkable honesty the cost of being a pioneer – the pressures of expectation, stereotypes, and the loneliness that comes with breaking barriers and charting new paths. The film not only documents her brilliant and turbulent career and life, but also becomes a reflection on visibility, identity, and the power of representation, showing how an individual’s success can change the way an entire community is perceived.
In 1987, Marlee Matlin became the first Deaf actor to win an Academy Award® for her role in “Children of a Lesser God” and, at the age of 21, entered the public eye. She made history in cinema, as for many Americans she was the first Deaf person they had seen on screen, and overnight became the symbolic, unofficial representative of the Deaf community in the United States. Telling her story in American Sign Language (ASL), Matlin confronts with remarkable honesty the cost of being a pioneer – the pressures of expectation, stereotypes, and the loneliness that comes with breaking barriers and charting new paths. The film not only documents her brilliant and turbulent career and life, but also becomes a reflection on visibility, identity, and the power of representation, showing how an individual’s success can change the way an entire community is perceived.
MDAG: Mistrzostwa świata w gwizdaniu
W międzynarodowych zawodach Masters of Musical Whistling w Hollywood – największym i najbardziej prestiżowym konkursie gwizdania na świecie – uczestnicy z całego globu rywalizują o tytuł najlepszego gwizdacza. Wśród nich są: Lauren – nowojorska aktorka zmagająca się z lękiem; Ayna – ambitna performerka z Hiszpanii; Yuki – próbujący przełamać klątwę drugiego miejsca; Molly – gwiżdżąca gwiazda popu; Davitt – wolontariusz występujący dla pacjentów z chorobą Alzheimera; oraz Jay – nauczyciel marzący o tym, by jego uczniowie byli z niego dumni. Nad całym wydarzeniem czuwa Carole Anne Kaufman – podmiejska fryzjerka, która została producentką konkursu. Zmagając się z problemami finansowymi, ekscentrycznymi wolontariuszami i zakulisowym chaosem, walczy o to, by wynieść gwizdanie na poziom prawdziwej sztuki muzycznej. Film pokazuje, że każda nuta ma znaczenie, a występy gwizdaczy – zarówno solo, z akompaniamentem, jak i z orkiestrą na żywo – potrafią wzruszyć równie mocno, co tradycyjne koncerty. Za pozornie prostym gestem kryje się głęboka pasja, kunszt techniczny i wyjątkowa wspólnota artystyczna.
At the international Masters of Musical Whistling in Hollywood – the largest and most prestigious whistling competition in the world – participants from across the globe compete for the title of best whistler. Among them are: Lauren, a New York actress struggling with anxiety; Ayna, an ambitious performer from Spain; Yuki, trying to break his second-place curse; Molly, a whistling pop star; Davitt, a volunteer performing for Alzheimer’s patients; and Jay, a teacher hoping to make his students proud. Overseeing the entire event is Carole Anne Kaufman, a suburban hairdresser turned producer. Juggling financial challenges, eccentric volunteers, and backstage chaos, she strives to elevate whistling to the level of true musical artistry. The film shows that every note matters, and the whistlers’ performances – whether solo, with accompaniment, or with a full orchestra – can move audiences as deeply as traditional concerts. Behind this seemingly simple gesture lies deep passion, technical mastery, and a remarkable artistic community.
At the international Masters of Musical Whistling in Hollywood – the largest and most prestigious whistling competition in the world – participants from across the globe compete for the title of best whistler. Among them are: Lauren, a New York actress struggling with anxiety; Ayna, an ambitious performer from Spain; Yuki, trying to break his second-place curse; Molly, a whistling pop star; Davitt, a volunteer performing for Alzheimer’s patients; and Jay, a teacher hoping to make his students proud. Overseeing the entire event is Carole Anne Kaufman, a suburban hairdresser turned producer. Juggling financial challenges, eccentric volunteers, and backstage chaos, she strives to elevate whistling to the level of true musical artistry. The film shows that every note matters, and the whistlers’ performances – whether solo, with accompaniment, or with a full orchestra – can move audiences as deeply as traditional concerts. Behind this seemingly simple gesture lies deep passion, technical mastery, and a remarkable artistic community.
MDAG: Moje dziecko
Silne pragnienie macierzyństwa i narastająca presja ze strony najbliższych popychają Alejandrę do desperackiego kroku – zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w coraz bardziej skomplikowaną mistyfikację, którą przez wiele miesięcy musi podtrzymywać przed mężem i rodziną. Z każdym dniem Alejandra coraz głębiej pogrąża się w świecie pozorów, który stopniowo zaczyna przejmować kontrolę nad jej życiem. Gdy napięcie rośnie, a rzeczywistość wymyka się spod kontroli, bohaterka staje przed decyzją, która zaciera granicę między prywatną tajemnicą a publicznym skandalem. Film jest poruszającym portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw, a zarazem opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.
A powerful desire for motherhood and growing pressure from those closest to her push Alejandra to take a desperate step – she begins pretending to be pregnant. An innocent lie quickly evolves into an increasingly complex charade that she must sustain for months before her husband and family. With each passing day, Alejandra sinks deeper into a world of appearances that gradually begins to take control of her life. As tension rises and reality starts slipping away, she faces a decision that blurs the line between a private secret and a public scandal. The film is a moving portrait of a woman trapped in a web of her own lies, and at the same time a story about loneliness, social pressure, and the desperate need to fulfill the dream of motherhood.
A powerful desire for motherhood and growing pressure from those closest to her push Alejandra to take a desperate step – she begins pretending to be pregnant. An innocent lie quickly evolves into an increasingly complex charade that she must sustain for months before her husband and family. With each passing day, Alejandra sinks deeper into a world of appearances that gradually begins to take control of her life. As tension rises and reality starts slipping away, she faces a decision that blurs the line between a private secret and a public scandal. The film is a moving portrait of a woman trapped in a web of her own lies, and at the same time a story about loneliness, social pressure, and the desperate need to fulfill the dream of motherhood.
MDAG: Niedźwiedzica
Przez dziesięć lat norweski filmowiec Asgeir Halgestad śledził niezwykłe życie niedźwiedzicy polarnej o imieniu Frost – matki walczącej o wychowanie swoich młodych w szybko zmieniającym się klimacie Arktyki. W tej intymnej opowieści o przetrwaniu, miłości, konfliktach i stracie, Asgeir ukazuje dramatyczne skutki zmian klimatycznych w Svalbardzie – najszybciej ocieplającym się miejscu na Ziemi. Konfrontując się z konsekwencjami działań człowieka, reżyser zastanawia się, czy empatia i zrozumienie mogą zbliżyć ludzi do świata zwierząt, zanim będzie za późno. Ta filmowa historia przetrwania i więzi międzygatunkowej, pełna wyzwań, strat i nadziei, pokazuje zarówno piękno, jak i kruchość życia w Arktyce.
Norwegian director Asgeir Halgestad followed the extraordinary life of a polar bear named Frost for a decade – a mother struggling to raise her cubs in the rapidly changing climate of the Arctic. In this intimate story of survival, love, conflict, and loss, Halgestad reveals the dramatic consequences of climate change in Svalbard – the fastest-warming place on Earth. Confronting the results of human actions, the director reflects on whether empathy and understanding can bring humans closer to the animal world before it is too late. This filmic story of survival and interspecies connection, full of challenges, losses, and hope, shows both the beauty and fragility of life in the Arctic.
Norwegian director Asgeir Halgestad followed the extraordinary life of a polar bear named Frost for a decade – a mother struggling to raise her cubs in the rapidly changing climate of the Arctic. In this intimate story of survival, love, conflict, and loss, Halgestad reveals the dramatic consequences of climate change in Svalbard – the fastest-warming place on Earth. Confronting the results of human actions, the director reflects on whether empathy and understanding can bring humans closer to the animal world before it is too late. This filmic story of survival and interspecies connection, full of challenges, losses, and hope, shows both the beauty and fragility of life in the Arctic.
MDAG: Nóż i wersety: zamach na Salmana Rushdiego
W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, „Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa”, wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: „Stoję w miejscu, w którym upadłem” — gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.
In October 1985, Santa Ana, California, was shaken by a brutal act of political violence when Palestinian-American community activist Alex Odeh was killed by a tripwire bomb in his office. Odeh was a respected teacher, poet, and regional director of the American-Arab Anti-Discrimination Committee, known for his work in human rights, dialogue, and peaceful coexistence. Despite clear evidence and identified suspects, the case was never solved, and his death has remained unexplained for nearly 40 years.
In October 1985, Santa Ana, California, was shaken by a brutal act of political violence when Palestinian-American community activist Alex Odeh was killed by a tripwire bomb in his office. Odeh was a respected teacher, poet, and regional director of the American-Arab Anti-Discrimination Committee, known for his work in human rights, dialogue, and peaceful coexistence. Despite clear evidence and identified suspects, the case was never solved, and his death has remained unexplained for nearly 40 years.
MDAG: Nurt
W 1985 roku jedenaście osób w wieku około trzydziestu lat postanowiło dokonać czegoś, czego nikt wcześniej nie osiągnął: całkowicie spłynąć Amazonką, od jej źródła w Andach aż do Oceanu Atlantyckiego. Ta sześciomiesięczna wyprawa, pomyślana jako ostatnia przygoda przed ślubami, karierami i dorosłymi obowiązkami, miała być rytuałem przejścia. Zamiast tego stała się punktem zwrotnym w ich życiu. „Nurt” opowiadany jest głównie poprzez Kate Durrant, lekarkę zespołu i jedyną kobietę w zdominowanej przez mężczyzn grupie. Gdy gwałtowne prądy największej rzeki na świecie, choroby, izolacja i spotkanie z terrorystami wystawiają na próbę ich wytrzymałość, w grupie narastają głębsze napięcia. Zderzające się ambicje, kruche hierarchie, romantyczne uwikłania i eskalująca walka o przywództwo. Rzeka okazuje się niebezpieczna, ale ludzkie ego staje się jeszcze bardziej destabilizującą siłą.
Cztery dekady później intymne wywiady i nowo zdigitalizowane materiały filmowe w formacie 16 mm ujawniają psychologiczną cenę ukrytą pod mitem heroicznej eksploracji. „Natura jest bardziej przewidywalna niż ludzie” – jak stwierdza w „Nurcie” Kate Durrant.
In 1985, eleven people in their thirties decided to do something that no one had ever done before: to travel the entire length of the Amazon River, from its glacial source in the Andes to the Atlantic Ocean. This six-month expedition, conceived as a final adventure before marriage, careers and adult responsibilities, was meant to be a rite of passage. Instead, it became a turning point in their lives. "The Current" is told primarily through the perspective of Kate Durrant, the team's doctor and the only woman in a male-dominated group. As the violent currents of the world's largest river, disease, isolation and encounters with terrorists test their endurance, deeper tensions arise within the group. Clashing ambitions, fragile hierarchies, romantic entanglements and an escalating struggle for leadership. The river proves dangerous, but human ego becomes an even more destabilising force. Four decades later, intimate interviews and newly digitised 16mm film footage reveal the psychological toll hidden beneath the myth of heroic exploration. ‘Nature is more predictable than people, as Kate Durrant states in "The Current".
Cztery dekady później intymne wywiady i nowo zdigitalizowane materiały filmowe w formacie 16 mm ujawniają psychologiczną cenę ukrytą pod mitem heroicznej eksploracji. „Natura jest bardziej przewidywalna niż ludzie” – jak stwierdza w „Nurcie” Kate Durrant.
In 1985, eleven people in their thirties decided to do something that no one had ever done before: to travel the entire length of the Amazon River, from its glacial source in the Andes to the Atlantic Ocean. This six-month expedition, conceived as a final adventure before marriage, careers and adult responsibilities, was meant to be a rite of passage. Instead, it became a turning point in their lives. "The Current" is told primarily through the perspective of Kate Durrant, the team's doctor and the only woman in a male-dominated group. As the violent currents of the world's largest river, disease, isolation and encounters with terrorists test their endurance, deeper tensions arise within the group. Clashing ambitions, fragile hierarchies, romantic entanglements and an escalating struggle for leadership. The river proves dangerous, but human ego becomes an even more destabilising force. Four decades later, intimate interviews and newly digitised 16mm film footage reveal the psychological toll hidden beneath the myth of heroic exploration. ‘Nature is more predictable than people, as Kate Durrant states in "The Current".
MDAG: O czasie i wodzie
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum – rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni – w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice.
As Icelandic glaciers melt and cherished grandparents pass away, Andri Snær Magnason transforms his rich archive – family photos, recordings, myths, and songs – into a kind of time capsule meant to preserve what slips away: memories, family, time, and water. Against the backdrop of inevitable climate change, the film connects personal loss with the universal question of impermanence and ways of preserving memory. It is a poetic reflection on the relationship between intergenerational memory and the history embedded in ice.
MDAG: Oligarcha i marszand
Historia jednego z najgłośniejszych skandali w świecie sztuki XXI wieku. Szwajcarski marchand Yves Bouvier pośredniczy w sprzedaży arcydzieł – od Leonarda da Vinci po Marka Rothko – do prywatnej kolekcji rosyjskiego oligarchy Dmitrija Rybołowlewa. Ich współpraca – początkowo oparta na zaufaniu i wspólnych interesach – przeradza się w wieloletni konflikt o miliardy dolarów. Bouvier, początkowo dyskretny doradca, pomaga Rybołowlewowi zbudować imponującą kolekcję arcydzieł, działając w jednej z najbardziej zamkniętych i tajemniczych części rynku sztuki. Gdy jednak między partnerami dochodzi do gwałtownego zerwania, na jaw wychodzą oskarżenia o manipulacje, oszustwa i nadużycia finansowe.
Film odsłania kulisy świata wielkich pieniędzy, prywatnych kolekcji i elitarnych transakcji, w którym władza, ambicje i urażone ego prowadzą do bezpardonowej, trwającej dekadę wojny. To fascynująca opowieść o zaufaniu, zdradzie i mechanizmach rządzących globalnym rynkiem sztuki.
The story of one of the 21st century’s most sensational art scandals. Swiss art dealer Yves Bouvier brokers masterpieces – from Leonardo da Vinci to Mark Rothko – into the private collection of Russian oligarch Dmitry Rybolovlev. Their partnership – initially based on trust and shared interests – turns into a long-running conflict over billions of dollars. Bouvier, at first a discreet adviser, helps Rybolovlev build an impressive collection while operating in one of the most closed and mysterious corners of the art world. When their alliance suddenly collapses, allegations of manipulation, fraud, and financial abuse come to light. The film exposes the world of huge money, private collections, and elite transactions, where power, ambition, and bruised egos drive a decade-long, ruthless war. It is a compelling story of trust, betrayal, and the mechanisms governing the global art market.
Film odsłania kulisy świata wielkich pieniędzy, prywatnych kolekcji i elitarnych transakcji, w którym władza, ambicje i urażone ego prowadzą do bezpardonowej, trwającej dekadę wojny. To fascynująca opowieść o zaufaniu, zdradzie i mechanizmach rządzących globalnym rynkiem sztuki.
The story of one of the 21st century’s most sensational art scandals. Swiss art dealer Yves Bouvier brokers masterpieces – from Leonardo da Vinci to Mark Rothko – into the private collection of Russian oligarch Dmitry Rybolovlev. Their partnership – initially based on trust and shared interests – turns into a long-running conflict over billions of dollars. Bouvier, at first a discreet adviser, helps Rybolovlev build an impressive collection while operating in one of the most closed and mysterious corners of the art world. When their alliance suddenly collapses, allegations of manipulation, fraud, and financial abuse come to light. The film exposes the world of huge money, private collections, and elite transactions, where power, ambition, and bruised egos drive a decade-long, ruthless war. It is a compelling story of trust, betrayal, and the mechanisms governing the global art market.
MDAG: Orwell: 2 + 2 = 5
Film nominowanego do Oscara® Raoula Pecka („Nie jestem twoim Murzynem”, „Ernest Cole: odnaleziona legenda” - pokazywane na festiwalu MDAG) ukazuje ostatnie miesiące życia George’a Orwella i szuka źródeł kluczowych społeczno-politycznych idei, które łączą jego dystopijną powieść z naszym światem. Podwójne myślenie, algorytmy, nowomowa, dziura pamięci, nieosoba, zbrodnia myślowa czy Wielki Brat – to hasła, które odbijają się dziś szerokim echem, zmuszając do analizy mechanizmów władzy, propagandy i systemowej przemocy. Łącząc fragmenty filmowych adaptacji powieści „1984” z mozaiką obrazów i symboli związanych z XXI wiekiem, reżyser tworzy wielowarstwową narrację, konfrontując proroczy mit Orwella z prawdziwym obliczem naszej rzeczywistości. We współczesnym świecie, pełnym zakłamania, wojen i manipulacji, proste matematyczne równanie 2+2 nie równa się już cztery, lecz pięć. To przesłanie może okazać się dla nas ostatnim ostrzeżeniem.
Interweaving archive footage from adaptations of “1984” with a tapestry of 21st century images, Oscar® Nominee and BAFTA-winning director Raoul Peck masterfully dissects Orwell’s prescient genius and his vital lessons for our times and our future.
1949. George Orwell finishes what will be his final but most important novel, “1984”. “ORWELL: 2+2=5” delves deep into his final months and visionary works to explore the roots of the vital and troubling concepts he revealed to the world in his dystopian masterpiece… Doublethink, Thoughtcrime, Newspeak, the omnipresent spectre of Big Brother… disturbing sociopolitical truths which resonate ever-more powerfully today.
Interweaving archive footage from adaptations of “1984” with a tapestry of 21st century images, Oscar® Nominee and BAFTA-winning director Raoul Peck masterfully dissects Orwell’s prescient genius and his vital lessons for our times and our future.
1949. George Orwell finishes what will be his final but most important novel, “1984”. “ORWELL: 2+2=5” delves deep into his final months and visionary works to explore the roots of the vital and troubling concepts he revealed to the world in his dystopian masterpiece… Doublethink, Thoughtcrime, Newspeak, the omnipresent spectre of Big Brother… disturbing sociopolitical truths which resonate ever-more powerfully today.
MDAG: Pani z Północy pozna pana z Południa
Charyzmatyczna biznesmenka i uciekinierka z Korei Północnej Yujin Han założyła w Seulu agencję matrymonialną o nazwie Lovestorya, która łączy podobne do niej kobiety-uchodźczynie z Korei Północnej z mężczyznami z Korei Południowej. Poznajemy codzienność Yujin, jej relacje z klientami oraz napięcia wynikające z różnic kulturowych, stereotypów i społecznych oczekiwań na podzielonym politycznie Półwyspie Koreańskim. Kręcony przez pięć lat film ukazuje w perspektywie osobistej ludzkie historie, w których prywatne wybory, rodzinne presje i stereotypy spotykają się z geopolityką i rzeczywistą społeczną oceną. Łącząc w jedno obserwację, szczere wypowiedzi bohaterów oraz archiwalia, dokumentuje wzajemne przenikanie się miłości, tożsamości, pamięci, historii i życia małżeńskiego. Film staje się głęboką refleksją nad skomplikowaną rzeczywistością współczesnej Korei Płd.
Charismatic businesswoman and North Korean defector Yujin Han runs Lovestorya, a matchmaking agency in Seoul that connects North Korean refugee women with South Korean men. Over the course of five years, the film follows Yujin’s daily life, her interactions with clients, and the tensions that arise from cultural differences, stereotypes, and societal expectations on the politically divided Korean Peninsula. Blending observational footage, intimate interviews, and archival materials, the film offers a deeply personal look at human stories where private choices, family pressures, and social prejudices intersect with geopolitics. It captures the intricate interplay of love, identity, memory, history, and married life, providing a compelling reflection on the complexities of contemporary South Korea.
Charismatic businesswoman and North Korean defector Yujin Han runs Lovestorya, a matchmaking agency in Seoul that connects North Korean refugee women with South Korean men. Over the course of five years, the film follows Yujin’s daily life, her interactions with clients, and the tensions that arise from cultural differences, stereotypes, and societal expectations on the politically divided Korean Peninsula. Blending observational footage, intimate interviews, and archival materials, the film offers a deeply personal look at human stories where private choices, family pressures, and social prejudices intersect with geopolitics. It captures the intricate interplay of love, identity, memory, history, and married life, providing a compelling reflection on the complexities of contemporary South Korea.
MDAG: Pieniądze to wszystko
James Cox Chambers Jr., znany jako Fergie, należy do grona najbogatszych ludzi na świecie. Gdy wycofuje się z rodzinnej korporacji, zabiera ze sobą około 250 milionów dolarów i postanawia wykorzystać majątek w nieoczekiwany sposób. Finansuje inicjatywy społeczne – od założenia komuny, przez wsparcie protestów przeciwko ludobójstwu w Palestynie, po sponsorowanie tunezyjskiej drużyny piłkarskiej. Film opowiada, kim jest Fergie i jak ogromne pieniądze kształtują jego wybory. To wnikliwe studium władzy, jaką daje kapitał – zdolności do tworzenia i niszczenia – oraz refleksja nad tym, jak dostęp do astronomicznego bogactwa wpływa na człowieka i jego otoczenie. Czy w epoce skrajnej koncentracji majątku marzenie o budowaniu innego świata jest możliwe, nawet jeśli wciąż funkcjonuje się w ramach obecnego systemu?
James Cox Chambers Jr., known as Fergie, withdraws from his family corporation with $250 million and channels it into social initiatives – from founding a commune to supporting protests against genocide in Palestine and sponsoring a Tunisian football team. The film examines who Fergie is and how immense wealth shapes his choices. It offers an insightful study of the power that capital provides – the ability to create and destroy – and reflects on how access to astronomical wealth affects a person and their environment. A story about an era of extreme wealth concentration and the dream of building another world, even while living within the current one.
James Cox Chambers Jr., known as Fergie, withdraws from his family corporation with $250 million and channels it into social initiatives – from founding a commune to supporting protests against genocide in Palestine and sponsoring a Tunisian football team. The film examines who Fergie is and how immense wealth shapes his choices. It offers an insightful study of the power that capital provides – the ability to create and destroy – and reflects on how access to astronomical wealth affects a person and their environment. A story about an era of extreme wealth concentration and the dream of building another world, even while living within the current one.
MDAG: Pieśni lasu
Piękno i spokój pradawnych lasów Francji w zachwycającym wizualnie filmie autora głośnego „Ducha śniegów" – Vincenta Muniera. Reżyser wraz z ojcem Michelem i synem Simonem wspólnie odkrywają życie w dzikich borach: jelenie, sowy, rysie, głuszce i inne leśne zwierzęta. Kamera nie tylko rejestruje obrazy, ale przede wszystkim „słucha” lasu jak żywego organizmu, w którym ruch i dźwięk jest częścią skomplikowanej sieci życia. To jednak opowieść nie tylko o czerpaniu przyjemności z kontaktu z naturą, ale też o rodzinie i tym, jak możemy tworzyć silne więzi z najbliższymi. Wieczorami bohaterowie dzielą się historiami i legendami, przenosząc nas do innej rzeczywistości. „Pieśni lasu" są dla wszystkich osób, które niezależnie od wieku, chcą zatrzymać się na chwilę i wsłuchać w to, co pierwotne i dające radość. W ścieżce dźwiękowej filmu pojawi się muzyka Warrena Ellisa, Dom La Neny i Rosemary Standley.
The beauty and tranquility of the ancient forests of France are captured in this visually captivating film by Vincent Munier, the acclaimed creator of ”The Velvet Queen”. Together with his father Michel and his son Simon, the director explores life in the wild woods—deer, owls, lynxes, capercaillies, and many other forest animals. The camera not only records images but above all “listens” to the forest as a living organism, where movement and sound form part of a complex web of life. Yet this is not only a story about the pleasure of connecting with nature, but also about family and the ways we can build strong bonds with those closest to us. In the evenings, the protagonists share stories and legends, transporting us to another reality. ”Songs of the Forest” is a film for everyone who, regardless of age, wishes to pause for a moment and listen to what is primal and life-giving. The soundtrack features music by Warren Ellis, Dom La Nena, and Rosemary Standley.
The beauty and tranquility of the ancient forests of France are captured in this visually captivating film by Vincent Munier, the acclaimed creator of ”The Velvet Queen”. Together with his father Michel and his son Simon, the director explores life in the wild woods—deer, owls, lynxes, capercaillies, and many other forest animals. The camera not only records images but above all “listens” to the forest as a living organism, where movement and sound form part of a complex web of life. Yet this is not only a story about the pleasure of connecting with nature, but also about family and the ways we can build strong bonds with those closest to us. In the evenings, the protagonists share stories and legends, transporting us to another reality. ”Songs of the Forest” is a film for everyone who, regardless of age, wishes to pause for a moment and listen to what is primal and life-giving. The soundtrack features music by Warren Ellis, Dom La Nena, and Rosemary Standley.
MDAG: Polityczki mimo woli
W świecie, gdzie rewolucje toczą się nie na placach, lecz w telewizyjnych nagłówkach, odkrywamy prawdziwe ludzkie źródło oporu i odwagi.
Film śledzi losy trzech białoruskich kobiet: Sviatlany, Nadzey i Mashy, których mężowie są więźniami politycznymi. W obliczu brutalnego reżimu Aleksandra Łukaszenki stały się one głównym głosem protestu i nadziei podczas fali protestów, która ogarnęła Białoruś od 2020 roku.
Reżyserka Volia Chajkouskaya, sama żyjąca na emigracji w Estonii, łączy osobistą perspektywę z opowieścią kolektywną. Nie mogąc wrócić do ojczyzny, staje się zarówno narratorką, jak i świadkiem oporu, dokumentując działania solidarnościowe i własne zmagania z lękiem oraz wykluczeniem. Kręcony przez pięć lat film, zaciera granice między obserwacją a uczestnictwem, ukazując siłę, determinację i solidarność kobiet walczących o wolność osobistą i polityczną. To intymny portret odwagi w cieniu autorytaryzmu i patriarchalnej tyranii, która od dziesięcioleci rządzi Białorusią oraz refleksja nad tym, jak sztuka i film dokumentalny stają się aktem oporu, gdy świat zdaje się milczeć.
In a world where revolutions unfold not in public squares but in television headlines, the film uncovers the true human sources of defiance and bravery. Shot over five years, it blurs the line between observation and participation, capturing the strength, determination, and solidarity of women fighting for personal and political freedom. “Not Made For Politics” is an intimate portrait of courage under the shadow of authoritarianism and patriarchal tyranny that has ruled Belarus for decades, and a reflection on how art and documentary filmmaking can become acts of resistance when the world seems to remain silent.
Film śledzi losy trzech białoruskich kobiet: Sviatlany, Nadzey i Mashy, których mężowie są więźniami politycznymi. W obliczu brutalnego reżimu Aleksandra Łukaszenki stały się one głównym głosem protestu i nadziei podczas fali protestów, która ogarnęła Białoruś od 2020 roku.
Reżyserka Volia Chajkouskaya, sama żyjąca na emigracji w Estonii, łączy osobistą perspektywę z opowieścią kolektywną. Nie mogąc wrócić do ojczyzny, staje się zarówno narratorką, jak i świadkiem oporu, dokumentując działania solidarnościowe i własne zmagania z lękiem oraz wykluczeniem. Kręcony przez pięć lat film, zaciera granice między obserwacją a uczestnictwem, ukazując siłę, determinację i solidarność kobiet walczących o wolność osobistą i polityczną. To intymny portret odwagi w cieniu autorytaryzmu i patriarchalnej tyranii, która od dziesięcioleci rządzi Białorusią oraz refleksja nad tym, jak sztuka i film dokumentalny stają się aktem oporu, gdy świat zdaje się milczeć.
In a world where revolutions unfold not in public squares but in television headlines, the film uncovers the true human sources of defiance and bravery. Shot over five years, it blurs the line between observation and participation, capturing the strength, determination, and solidarity of women fighting for personal and political freedom. “Not Made For Politics” is an intimate portrait of courage under the shadow of authoritarianism and patriarchal tyranny that has ruled Belarus for decades, and a reflection on how art and documentary filmmaking can become acts of resistance when the world seems to remain silent.
MDAG: Ptaki wojny
Filmowy portret miłości Janay Boulos – libańskiej dziennikarki BBC mieszkającej w Londynie i Abd Alkadera Habaka – syryjskiego aktywisty i operatora, których historia odzwierciedla szerszy kontekst konfliktów, tożsamości i przymusowej migracji. Poznajemy ich przez ponad 13-letnie osobiste archiwa, obejmujące rewolucję, wojnę domową, utratę bliskich i życie na uchodźctwie. Początek ich relacji nie był typowy: kontakt rozpoczął się od prostego SMS-a od Boulos, wysłanego, gdy jako dziennikarka BBC poszukiwała materiałów od osób działających w strefie konfliktu w Syrii. Z czasem współpraca przez wiadomości i nagrania między Londynem a Aleppo przekształciła się w głęboką więź, rozwijającą się równolegle z dramatycznymi wydarzeniami w regionie. Film ukazuje również, jak Habak dokumentuje rzeczywistość wojny, często ryzykując życie w miejscach niedostępnych dla międzynarodowych dziennikarzy oraz jak Boulos zaczyna kwestionować ograniczenia tradycyjnych mediów. Gdy ich relacja staje się coraz bardziej osobista, oboje mierzą się ze stratą, rozłąką i politycznymi przemianami, które kształtują ich życie oraz perspektywy.
This cinematic portrait follows Janay Boulos, a Lebanese BBC journalist living in London, and Abd Alkader Habak, a Syrian activist and cameraman, whose story reflects the broader context of conflict, identity, and forced migration. We get to know them through more than 13 years of personal archives, including revolution, civil war, the loss of loved ones, and life in exile. Their relationship began unusually: contact started with a simple SMS from Boulos, sent while she was seeking materials from people working in the conflict zone in Syria. Over time, collaboration through messages and recordings between London and Aleppo grew into a deep bond, developing alongside the dramatic events unfolding in the region. The film also shows how Habak documents the realities of war, often risking his life in areas inaccessible to international journalists, and how Boulos begins to question the limitations of traditional media. As their relationship becomes increasingly personal, they face loss, separation, and political upheaval that shape their lives and perspectives.
This cinematic portrait follows Janay Boulos, a Lebanese BBC journalist living in London, and Abd Alkader Habak, a Syrian activist and cameraman, whose story reflects the broader context of conflict, identity, and forced migration. We get to know them through more than 13 years of personal archives, including revolution, civil war, the loss of loved ones, and life in exile. Their relationship began unusually: contact started with a simple SMS from Boulos, sent while she was seeking materials from people working in the conflict zone in Syria. Over time, collaboration through messages and recordings between London and Aleppo grew into a deep bond, developing alongside the dramatic events unfolding in the region. The film also shows how Habak documents the realities of war, often risking his life in areas inaccessible to international journalists, and how Boulos begins to question the limitations of traditional media. As their relationship becomes increasingly personal, they face loss, separation, and political upheaval that shape their lives and perspectives.
MDAG: Runa Simi
Can language serve as a bridge between generations? Can the passion of one family help save an endangered culture? In the Andes, Fernando Valenci – a Peruvian voice actor, radio host, and activist from Cusco – along with his young son Dylan, takes on the extraordinary task of dubbing the iconic animation “The Lion King” into Quechua (Runa Simi), also known as the language of the Incas. What seems like a simple project becomes a symbolic act of cultural resistance, prompting reflection on the role of tradition in a world that increasingly forgets its roots. Filmed over nine years, the documentary shows that language is not merely a tool of communication but a living thread of identity and social memory. In the face of globalization and fading traditions, can one of South America’s oldest indigenous languages, which has survived centuries and still thrives in everyday conversation, be preserved? Can a single family project inspire an entire community? Fernando and Dylan travel through local communities, meet Quechua language masters, musicians, and cultural animators, showing how art and language intertwine with the lived experience of contemporary indigenous communities.
MDAG: Sny o słoniach
Szaleni naukowcy i podróżnicy to ulubieni bohaterowie filmów Wernera Herzoga. Tym razem reżyser skupia się na poszukiwaniu olbrzymich słoni-duchów, których daleki krewniak został wystawiony w Muzeum Historii Naturalnej w Waszyngtonie. Dr Steve Boyes tropi ukrywające się przed człowiekiem stado w Angoli, na niezamieszkałych terenach wielkości Anglii, które tubylcy nazywają końcem świata. Herzog dokumentuje obsesje, marzenia i pracę wyobraźni swojego bohatera, zadając pytanie, czy nie lepiej, aby te słonie pozostały poza ludzkim zasięgiem i funkcjonowały jako tytułowe duchy? Czy przywódca plemienia, dający zgodę na poszukiwania, ma rację, mówiąc, że los słoni jest bezpośrednio związany z losem ludzi?
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
”Ghost Elephants” is a 2025 American documentary film directed by Werner Herzog. It follows Steve Boyes, a South African naturalist, in his search for what he believes to be an undiscovered species of African elephant on the highland plateau of Angola.
MDAG: Sygnalista
Dogłębna analiza świata, w którym przetrwanie wymaga odwagi i bezwzględnej ostrożności. Troje bohaterów z Afryki, Europy i Stanów Zjednoczonych ryzykuje życie, kariery i bezpieczeństwo swoich rodzin, by ujawnić prawdę skrzętnie ukrywaną przed opinią publiczną. Film po raz pierwszy ukazuje uniwersalny wymiar sygnalizowania nieprawidłowości oraz cenę, jaką płacą ci, którzy decydują się mówić. Sygnaliści stają się celem lobbystów, rządów i służb specjalnych, które prowadzą bezwzględną kampanię zastraszania i dyskredytacji. Wśród bohaterów poznajemy Jean-Jacques’a Lumumbę – prawnuka kongijskiego bojownika o wolność Patrice’a Lumumby – który na emigracji we Francji doświadcza nękania i gróźb. Towarzyszy mu Daniel Hale, były analityk wywiadu NSA, któremu podczas administracji Donalda Trumpa groziło nawet 10 lat więzienia za rzekome ujawnienie tajnych informacji. Film przedstawia także osoby stojące po stronie sygnalistów: Delphine Halgand-Mishrę i jej organizację The Signals Network, oferującą im wsparcie i ochronę, a także Holdena Tripletta, byłego szefa kontrwywiadu w Białym Domu. Ważną rolę odgrywają również dziennikarze związani z ujawnieniem Panama Papers, do których zgłaszają się nowi informatorzy z kolejnymi, wstrząsającymi rewelacjami. To opowieść o odwadze, odpowiedzialności i walce o prawdę w świecie, w którym bezpieczniej jest milczeć.
An in-depth exploration of a world where survival demands both courage and extreme caution. Three protagonists from Africa, Europe, and the United States risk their lives, careers, and their families’ safety to expose truths carefully concealed from the public. For the first time, the film presents the universal dimension of whistleblowing and the price paid by those who choose to speak out. Whistleblowers become targets of lobbyists, governments, and intelligence agencies conducting relentless campaigns of intimidation and defamation. Among the protagonists is Jean-Jacques Lumumba, the grandson of Congolese independence leader Patrice Lumumba, who faces harassment and threats while living in exile in France. Alongside him is Daniel Hale, a former NSA intelligence analyst who, during the Trump administration, faced up to ten years in prison for allegedly disclosing classified information. The film also portrays those supporting whistleblowers: Delphine Halgand-Mishra and her organization, The Signals Network, which provides them with protection and assistance, as well as Holden Triplett, the former head of counterintelligence at the White House. Journalists behind the Panama Papers investigation also play a key role, as new whistleblowers approach them with further shocking revelations. This is a story about courage, responsibility, and the fight for truth in a world where silence is often safer than speaking out.
An in-depth exploration of a world where survival demands both courage and extreme caution. Three protagonists from Africa, Europe, and the United States risk their lives, careers, and their families’ safety to expose truths carefully concealed from the public. For the first time, the film presents the universal dimension of whistleblowing and the price paid by those who choose to speak out. Whistleblowers become targets of lobbyists, governments, and intelligence agencies conducting relentless campaigns of intimidation and defamation. Among the protagonists is Jean-Jacques Lumumba, the grandson of Congolese independence leader Patrice Lumumba, who faces harassment and threats while living in exile in France. Alongside him is Daniel Hale, a former NSA intelligence analyst who, during the Trump administration, faced up to ten years in prison for allegedly disclosing classified information. The film also portrays those supporting whistleblowers: Delphine Halgand-Mishra and her organization, The Signals Network, which provides them with protection and assistance, as well as Holden Triplett, the former head of counterintelligence at the White House. Journalists behind the Panama Papers investigation also play a key role, as new whistleblowers approach them with further shocking revelations. This is a story about courage, responsibility, and the fight for truth in a world where silence is often safer than speaking out.
MDAG: Syn uzdrowiciela
Słynny, charyzmatyczny szaman i duchowy uzdrowiciel, podrywacz i hedonista, André Malby miał według wielu nadprzyrodzone i lecznicze moce. Jego syn, Mathurin „Mathu” Malby – lekarz, który wybrał racjonalizm i życie w harmonii z rodziną – nie podziela tej wiary i stał się całkowitym przeciwieństwem ojca. Ta pozorna równowaga zaczyna się chwiać, gdy Anna, znana hiszpańska aktorka i oddana wielbicielka Malby’ego, przekonuje go, że jego ojciec telepatycznie uratował jej życie. Spotkanie zmusza Mathu do konfrontacji z dziedzictwem ojca, rodzinną traumą i własnymi przekonaniami, przenosząc go w przestrzeń, gdzie wiara, magia i nauka wchodzą ze sobą w dialog. Kręcony przez kilka lat film przekracza granice klasycznego kina dokumentalnego, balansując między obserwacją a intymnym uczestnictwem. Prowokuje pytanie, na ile jesteśmy gotowi uwierzyć w to, co niewidzialne i gdzie leżą granice między rzeczywistością a wiarą.
The encounter forces Mathu to face his father’s legacy, his family trauma, and his own beliefs, transporting him into a space where faith, magic, and science intersect. Filmed over several years, the documentary transcends the boundaries of classical cinema, balancing observation with intimate participation. “Supernatural” provokes reflection on how far we are willing to believe in the invisible, and where the limits lie between reality and faith, skepticism and openness to the unexplainable, as well as between wonder and the mystery of the unseen and intangible.
The encounter forces Mathu to face his father’s legacy, his family trauma, and his own beliefs, transporting him into a space where faith, magic, and science intersect. Filmed over several years, the documentary transcends the boundaries of classical cinema, balancing observation with intimate participation. “Supernatural” provokes reflection on how far we are willing to believe in the invisible, and where the limits lie between reality and faith, skepticism and openness to the unexplainable, as well as between wonder and the mystery of the unseen and intangible.
MDAG: Uciszone
Po tym, jak ruch #MeToo przełamał kulturowe milczenie wokół przemocy ze względu na płeć, osoby doznające przemocy szybko zaczęły mierzyć się z nową formą zastraszania – pozwami o zniesławienie, wykorzystywanymi przez domniemanych sprawców wobec kobiet, które zdecydowały się podzielić swoją historią. Prawniczka Jennifer Robinson pokazuje, jak system prawny bywa używany do podważania wiarygodności, wtórnej wiktymizacji i finansowego wyniszczania. Dzięki wyjątkowemu dostępowi do bohaterek i dziennikarzy stojących w centrum głośnych sporów sądowych na całym świecie, poznajemy m.in. historię Brittany Higgins – byłej pracowniczki australijskiego parlamentu, aktywistki działającej na rzecz przeciwdziałania przemocy; Cataliny Ruiz-Navarro – latynoamerykańskiej dziennikarki i współzałożycielki feministycznego magazynu „Volcánicas”; oraz Amber Heard – hollywoodzkiej aktorki i rzeczniczki praw kobiet, która znalazła się w centrum jednego z najgłośniejszych procesów o zniesławienie ostatnich lat. „Uciszone”, autorstwa nagrodzonych Międzynarodową Nagrodą Emmy twórców Seliny Miles i Blayke’a Hoffmana, to poruszający i niezwykle aktualny film, który obnaża systemowe mechanizmy podtrzymujące status quo w wymiarze sprawiedliwości.
International human rights lawyer Jennifer Robinson takes audiences inside the courtroom and behind the global headlines, to fight against the weaponisation of defamation laws by alleged perpetrators to silence survivors and journalists.
After #MeToo broke the cultural silence on gendered violence, survivors swiftly found themselves facing a new kind of silencing and fear as defamation laws became weaponised by alleged perpetrators against women for speaking out. International human rights lawyer Jennifer Robinson takes audiences inside the courtroom and behind the headlines to reveal how the legal system is being used to discredit, re-victimise and financially ruin survivors. Robinson brings unrivalled access to the women and journalists at the centre of high-profile legal battles across the globe, including Brittany Higgins, Australian former political staffer, survivor and advocate against gendered violence; Catalina Ruiz-Navarro, Latin American journalist and co-founder of the feminist magazine Volcánicas and Amber Heard, Hollywood actor and advocate who found herself at the centre of one of the most high-profile defamation battles in recent history. From International Emmy Award-winning filmmakers Selina Miles and Blayke Hoffman, SILENCED is a powerful, emotional and urgent documentary that challenges the devastating flaws maintaining the status quo within the justice system.
International human rights lawyer Jennifer Robinson takes audiences inside the courtroom and behind the global headlines, to fight against the weaponisation of defamation laws by alleged perpetrators to silence survivors and journalists.
After #MeToo broke the cultural silence on gendered violence, survivors swiftly found themselves facing a new kind of silencing and fear as defamation laws became weaponised by alleged perpetrators against women for speaking out. International human rights lawyer Jennifer Robinson takes audiences inside the courtroom and behind the headlines to reveal how the legal system is being used to discredit, re-victimise and financially ruin survivors. Robinson brings unrivalled access to the women and journalists at the centre of high-profile legal battles across the globe, including Brittany Higgins, Australian former political staffer, survivor and advocate against gendered violence; Catalina Ruiz-Navarro, Latin American journalist and co-founder of the feminist magazine Volcánicas and Amber Heard, Hollywood actor and advocate who found herself at the centre of one of the most high-profile defamation battles in recent history. From International Emmy Award-winning filmmakers Selina Miles and Blayke Hoffman, SILENCED is a powerful, emotional and urgent documentary that challenges the devastating flaws maintaining the status quo within the justice system.
MDAG: We Want the Funk
Czym jest funk? To pytanie okazuje się znacznie bardziej złożone, niż nam się wydaje. „Potrzebujemy tylko perkusisty” – mówił kiedyś Sly Stone. Czy to muzyka, w której liczy się przede wszystkim rytm? Film idzie głębiej. Funk stał się ścieżką dźwiękową końca lat 60., gdy Afroamerykanie coraz odważniej i wyraźniej wyrażali swoją tożsamość. W pełnym energii filmie oglądamy olśniewające występy artystów takich, jak James Brown, Sly & the Family Stone, Parliament Funkadelic, Labelle, Fela Kuti, a także twórców, którzy pojawili się później. W tę muzyczną opowieść zostały wplecione wywiady ze współczesnymi muzykami i ambasadorami funku, takimi jak Questlove, Prince Paul i David Byrne, którzy omawiają rozległą konstelację tego brzmienia – od powojennej polityki, socjologii i nauki, po korzenie legendarnych rytmów.
What is funk? This question proves far more complex than it seems. “All we need is a drummer,” once said Sly Stone. Is it music where rhythm alone matters most? The film goes further. Funk became the soundtrack of the late 1960s, as African Americans increasingly and boldly expressed their identity. In this energetic film, we witness brilliant performances by artists such as James Brown, Sly & the Family Stone, Parliament Funkadelic, Labelle, Fela Kuti, and later innovators. Interwoven are interviews with contemporary musicians and funk ambassadors, including Questlove, Prince Paul, and David Byrne, who explore the extensive constellation of funk – from postwar politics, sociology, and science to the roots of legendary rhythms. The film also examines funk from the perspectives of religion, geography, and music theory.
What is funk? This question proves far more complex than it seems. “All we need is a drummer,” once said Sly Stone. Is it music where rhythm alone matters most? The film goes further. Funk became the soundtrack of the late 1960s, as African Americans increasingly and boldly expressed their identity. In this energetic film, we witness brilliant performances by artists such as James Brown, Sly & the Family Stone, Parliament Funkadelic, Labelle, Fela Kuti, and later innovators. Interwoven are interviews with contemporary musicians and funk ambassadors, including Questlove, Prince Paul, and David Byrne, who explore the extensive constellation of funk – from postwar politics, sociology, and science to the roots of legendary rhythms. The film also examines funk from the perspectives of religion, geography, and music theory.
MDAG: Wiedźmy
A hybrid essay film on the border between documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. Its starting point is the figure of the witch – a historically persecuted woman whose body, sexuality, and anger became objects of control. The director intertwines her own experiences with the collective memory of violence, crafting a story about shame, resistance, and the reclaiming of agency. The film’s narrative is built through rituals, gestures, voice, and the embodied presence of its protagonists. Performance becomes a tool of emancipation, and the camera bears witness to the process of reclaiming control over the narrative of the female body. Rather than telling a story in a classical sense, the film creates a trance-like space in which private experience transforms into a political act of resistance. The film draws inspiration from both historical witch trials and contemporary forms of control over female sexuality. The cinematography was created under conditions close to ritual. The film emerged as an extension of Maja Holand’s performative practice, combining visual arts, choreography, and voice work.
MDAG: Wspinaczka
Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite – kultowy cel wielu wspinaczy. Film, oparty na zjawiskowych obrazach gór, opowiada o fenomenie wspinaczki, determinacji i przełamywaniu granic.
Pięciokrotna mistrzyni USA i jedna z najwybitniejszych wspinaczek na świecie – Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite. To kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje sprawnemu alpiniście 2–3 dni, a i tak tylko 60% prób kończy się sukcesem.
Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości, determinacji i poświęceniu w przełamywaniu własnych barier, a także fizycznej i emocjonalnej walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu. To wyzwanie jest jednak czymś więcej niż tylko zdobyciem masywu – to dowód, że płeć nie ma znaczenia w zetknięciu z wielkością i majestatem gór. W sporcie, od dawna zdominowanym przez mężczyzn, wyczyn Harrington, która zdobyła już Mount Everest i najwyższe szczyty na każdym kontynencie, redefiniuje granice w życiu i sporcie udowadniając, że wspinaczka to nie tylko męski sport.
Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. The film tells a story about the phenomenon of climbing, determination, and pushing boundaries.
Five-time U.S. champion and one of the world’s most outstanding climbers, Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. This iconic objective, previously reached only by men, usually takes even a highly skilled alpinist 2–3 days, and only about 60% of attempts end in success. Based on spectacular images of the Californian rock formation, the film tells a story of the phenomenon of climbing, perseverance, determination, and sacrifice in overcoming personal barriers, as well as the physical and emotional struggle against one’s own limitations and the pressure of time. Yet this challenge is about more than just conquering a massif - it is proof that gender does not matter when confronted with the grandeur and majesty of the mountains. In a sport long dominated by men, Harrington’s achievement - having already summited Mount Everest and the highest peaks on every continent - redefines boundaries in life and sport, proving that climbing is not only a men’s sport.
Pięciokrotna mistrzyni USA i jedna z najwybitniejszych wspinaczek na świecie – Emily Harrington jako pierwsza kobieta wspięła się w mniej niż 24 godziny na El Capitan w Yosemite. To kultowy cel wspinaczy, osiągany do tej pory wyłącznie przez mężczyzn, którego zdobycie zwyczajowo zajmuje sprawnemu alpiniście 2–3 dni, a i tak tylko 60% prób kończy się sukcesem.
Film, oparty na zjawiskowych obrazach kalifornijskiej formacji skalnej, opowiada o fenomenie wspinaczki, wytrwałości, determinacji i poświęceniu w przełamywaniu własnych barier, a także fizycznej i emocjonalnej walce z własnymi ograniczeniami i presją czasu. To wyzwanie jest jednak czymś więcej niż tylko zdobyciem masywu – to dowód, że płeć nie ma znaczenia w zetknięciu z wielkością i majestatem gór. W sporcie, od dawna zdominowanym przez mężczyzn, wyczyn Harrington, która zdobyła już Mount Everest i najwyższe szczyty na każdym kontynencie, redefiniuje granice w życiu i sporcie udowadniając, że wspinaczka to nie tylko męski sport.
Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. The film tells a story about the phenomenon of climbing, determination, and pushing boundaries.
Five-time U.S. champion and one of the world’s most outstanding climbers, Emily Harrington became the first woman to climb El Capitan in Yosemite in under 24 hours. This iconic objective, previously reached only by men, usually takes even a highly skilled alpinist 2–3 days, and only about 60% of attempts end in success. Based on spectacular images of the Californian rock formation, the film tells a story of the phenomenon of climbing, perseverance, determination, and sacrifice in overcoming personal barriers, as well as the physical and emotional struggle against one’s own limitations and the pressure of time. Yet this challenge is about more than just conquering a massif - it is proof that gender does not matter when confronted with the grandeur and majesty of the mountains. In a sport long dominated by men, Harrington’s achievement - having already summited Mount Everest and the highest peaks on every continent - redefines boundaries in life and sport, proving that climbing is not only a men’s sport.
MDAG: Wszystkie życia mojego ojca
Dziewięcioletni Didrik dowiedział się od ojca – norweskiego dziennikarza telewizyjnego Bjørna Hallstrøma – że ten jest tajnym agentem. Kilka lat później postanowił zbadać, czy ojciec, który wiele lat podróżował po świecie i relacjonował konflikty, kłamał, czy mówił prawdę. Czy wspomnienie z dzieciństwa było mistyfikacją, czy skrywaną tajemnicą człowieka, który prowadził podwójne życie i faktycznie był szpiegiem na usługach CIA? Obserwujemy wieloletnie rodzinne śledztwo, w trakcie którego ojciec okazuje się osobą o wielu twarzach, skomplikowanej, pełnej tajemnic przeszłości i trudnej tożsamości. Film łączy archiwa rodzinne, szczere wywiady z bliskimi i przyjaciółmi oraz świadkami wydarzeń, a także detektywistyczną narrację. Bada złożone relacje między więzami rodzinnymi a historyczną i geopolityczną prawdą. Stawia pytania o pamięć i tożsamość, a także o koszty podwójnego życia i skrywane tajemnice, które wpływają na osobiste i rodzinne decyzje oraz losy.
When Didrik was ten years old, his father – Norwegian television journalist Bjørn Hallstrøm – told him he was a secret intelligence agent. Years later, Didrik sets out to uncover whether his father, who spent years traveling the world and reporting from conflict zones, was lying or telling the truth. He seeks to determine whether this childhood memory was merely a farce or fabrication, or a carefully guarded secret of a man who lived a double life and may indeed have been a CIA spy. Step by step, we follow a long-term family investigation that reveals a man of many faces and a complex past shaped by half-truths and secrets. The film portrays a figure marked by conflicted identity and divided loyalties, and exposes the personal costs of living a double life. Combining family archives, candid interviews with relatives, friends, and witnesses, and a detective-style narrative, the film explores the complex relationship between family bonds and historical and geopolitical truth. It raises questions about memory, identity, and the secrets we keep within families – and how they ultimately shape personal choices and individual destinies.
When Didrik was ten years old, his father – Norwegian television journalist Bjørn Hallstrøm – told him he was a secret intelligence agent. Years later, Didrik sets out to uncover whether his father, who spent years traveling the world and reporting from conflict zones, was lying or telling the truth. He seeks to determine whether this childhood memory was merely a farce or fabrication, or a carefully guarded secret of a man who lived a double life and may indeed have been a CIA spy. Step by step, we follow a long-term family investigation that reveals a man of many faces and a complex past shaped by half-truths and secrets. The film portrays a figure marked by conflicted identity and divided loyalties, and exposes the personal costs of living a double life. Combining family archives, candid interviews with relatives, friends, and witnesses, and a detective-style narrative, the film explores the complex relationship between family bonds and historical and geopolitical truth. It raises questions about memory, identity, and the secrets we keep within families – and how they ultimately shape personal choices and individual destinies.
MDAG: Wszystko, co się świeci
Biolożka morska dr Edie Widder wyrusza w przełomową podróż, aby odkryć tajemnicze światło bioluminescencji – zjawisko pozwalające organizmom morskim komunikować się i przetrwać w absolutnej ciemności oceanicznych głębin. Jako jedna z pierwszych kobiet w swojej dziedzinie Widder zmieniła postrzeganie głębin morskich – dawniej uznawanych za ciemną pustkę, dziś jako tętniący życiem i światłem świat.
Film dokumentuje jej najśmielszy projekt: zjazd na głębokość ponad 1000 metrów w poszukiwaniu zjawiska „flashback”, czyli odpowiedzi świetlnej organizmów. Obserwujemy pionierską pracę Widder – od momentu, gdy po raz pierwszy uchwyciła światło bioluminescencji, przez tworzenie specjalnych kamer umożliwiających filmowanie bez zakłócania zjawiska, po pokonywanie trudności technicznych i ekstremalnego ciśnienia głębinowego. Jej badania odsłoniły „strefę zmierzchu” oceanu i zrewolucjonizowały nasze rozumienie życia w głębinach. Film łączy zapierające dech w piersiach zdjęcia 4K głębin morskich z bogatym materiałem archiwalnym, pokazując pasję, odwagę i wytrwałość Widder w eksploracji najciemniejszych zakątków planety.
Marine biologist Dr. Edie Widder embarks on a groundbreaking journey to uncover the mysterious light of bioluminescence – a phenomenon that allows marine organisms to communicate and survive in the absolute darkness of the ocean’s depths. As one of the first women in her field, Widder transformed our understanding of the deep sea – once perceived as a dark void, now revealed as a vibrant world of life and light.
The film follows her boldest project: a dive to over 1,000 meters in search of the “flashback” phenomenon, a light response emitted by marine organisms. Viewers witness Widder’s pioneering work – from capturing bioluminescence for the first time, to designing specialized cameras that film without disturbing the organisms, and overcoming technical and environmental challenges of extreme deep-sea pressure. Her research unveiled the ocean’s “twilight zone” and revolutionized how we understand life in the deep. Combining breathtaking 4K footage with archival material, the film showcases Widder’s passion, courage, and persistence as she explores the planet’s darkest depths.
Film dokumentuje jej najśmielszy projekt: zjazd na głębokość ponad 1000 metrów w poszukiwaniu zjawiska „flashback”, czyli odpowiedzi świetlnej organizmów. Obserwujemy pionierską pracę Widder – od momentu, gdy po raz pierwszy uchwyciła światło bioluminescencji, przez tworzenie specjalnych kamer umożliwiających filmowanie bez zakłócania zjawiska, po pokonywanie trudności technicznych i ekstremalnego ciśnienia głębinowego. Jej badania odsłoniły „strefę zmierzchu” oceanu i zrewolucjonizowały nasze rozumienie życia w głębinach. Film łączy zapierające dech w piersiach zdjęcia 4K głębin morskich z bogatym materiałem archiwalnym, pokazując pasję, odwagę i wytrwałość Widder w eksploracji najciemniejszych zakątków planety.
Marine biologist Dr. Edie Widder embarks on a groundbreaking journey to uncover the mysterious light of bioluminescence – a phenomenon that allows marine organisms to communicate and survive in the absolute darkness of the ocean’s depths. As one of the first women in her field, Widder transformed our understanding of the deep sea – once perceived as a dark void, now revealed as a vibrant world of life and light.
The film follows her boldest project: a dive to over 1,000 meters in search of the “flashback” phenomenon, a light response emitted by marine organisms. Viewers witness Widder’s pioneering work – from capturing bioluminescence for the first time, to designing specialized cameras that film without disturbing the organisms, and overcoming technical and environmental challenges of extreme deep-sea pressure. Her research unveiled the ocean’s “twilight zone” and revolutionized how we understand life in the deep. Combining breathtaking 4K footage with archival material, the film showcases Widder’s passion, courage, and persistence as she explores the planet’s darkest depths.
MDAG: Wyznania szwedzkiego mężczyzny
Szwedzki samotny ojciec i feminista udaje się na konserwatywny męski zjazd w Danii. Zastanawia się, dlaczego takie spotkania są potrzebne, próbując zrozumieć gniew uczestniczących w nich mężczyzn. Jego podróż przeradza się w osobisty kryzys, w którym kwestionuje swoją rolę jako mężczyzny, taty oraz relację z własnym ojcem. Rozpoczyna się sześć lat zanurzenia w tzw. „manosferze”, które prowadzi go do fundamentalnej refleksji: co dzieje się z mężczyzną – a właściwie z każdym człowiekiem – gdy kwestionuje się pojęcie męskości? Film przedstawia internetową przestrzeń, w której ultramęskie narracje, mizoginia i poczucie krzywdy rozprzestrzeniają się poprzez media społecznościowe i fora dyskusyjne. Pokazuje, jak działa wspólnota, która zamiast budować dialog, pogłębia frustrację oraz agresję wobec kobiet i zmieniających się ról płciowych.
The Swedish single father and self-proclaimed feminist travels to a conservative men’s retreat in Denmark. He wonders why such gatherings exist, attempts to understand the anger of the men there, and confronts his own. His journey turns into a personal crisis, questioning his role as a man, as a father, and his relationship with his own father. Over six years immersed in the so-called “manosphere,” he arrives at a fundamental reflection: what happens to a man – or any human being – when the notion of masculinity is challenged? The film portrays the online world where hyper-masculine narratives, misogyny, and grievances spread through social media and discussion forums. It shows how these communities, instead of fostering dialogue, deepen frustration and aggression toward women and changing gender roles.
The Swedish single father and self-proclaimed feminist travels to a conservative men’s retreat in Denmark. He wonders why such gatherings exist, attempts to understand the anger of the men there, and confronts his own. His journey turns into a personal crisis, questioning his role as a man, as a father, and his relationship with his own father. Over six years immersed in the so-called “manosphere,” he arrives at a fundamental reflection: what happens to a man – or any human being – when the notion of masculinity is challenged? The film portrays the online world where hyper-masculine narratives, misogyny, and grievances spread through social media and discussion forums. It shows how these communities, instead of fostering dialogue, deepen frustration and aggression toward women and changing gender roles.
MDAG: Yanuni
Juma Xipaia, przywódczyni rdzennych mieszkańców Amazonii z plemienia Xipaya, wspięła się na stanowisko pierwszej Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej w Brazylii pod rządami prezydenta Luli. Walcząc o prawa swojej społeczności i ochronę lasów deszczowych, przetrwała sześć prób zamachu na życie, nieustannie stawiając czoła nielegalnemu wydobyciu złota, grabieżcom ziemi i chciwym korporacjom.
Film ukazuje także jej relację z mężem, Hugo Lossem, szefem Specjalnych Operacji w brazylijskiej agencji ochrony środowiska IBAMA, który prowadzi ryzykowne misje rozbijania nielegalnych obozów górniczych w sercu Amazonii. Ich wspólna walka nabiera głębi, gdy Juma odkrywa, że jest w ciąży, co zmusza ją do podjęcia ważnych życiowych decyzji.
Pełen epickich zdjęć przyrody i bezkompromisowej walki o przyszłość planety film jest poruszającym apelem o ochronę największego lasu deszczowego świata i praw rdzennej ludności, która go zamieszkuje.
Juma Xipaia, a leader of the Xipaya people in the Amazon, rose to become Brazil’s first Secretary of Indigenous Rights under President Lula. In her fight for her people and the rainforest, she survived six assassination attempts, continuously confronting illegal gold mining, land grabbers, and corporate threats to her territory. The film also portrays her relationship with her husband, Hugo Loss, head of Special Operations at Brazil’s environmental agency IBAMA, who undertakes dangerous missions to dismantle illegal mining camps deep in the Amazon. Their joint struggle gains new depth when Juma discovers she is pregnant, forcing her to make critical life decisions. Filled with epic images of nature and uncompromising activism for the planet’s future, the film is a moving appeal for the protection of the world’s largest rainforest and the rights of its indigenous inhabitants.
Film ukazuje także jej relację z mężem, Hugo Lossem, szefem Specjalnych Operacji w brazylijskiej agencji ochrony środowiska IBAMA, który prowadzi ryzykowne misje rozbijania nielegalnych obozów górniczych w sercu Amazonii. Ich wspólna walka nabiera głębi, gdy Juma odkrywa, że jest w ciąży, co zmusza ją do podjęcia ważnych życiowych decyzji.
Pełen epickich zdjęć przyrody i bezkompromisowej walki o przyszłość planety film jest poruszającym apelem o ochronę największego lasu deszczowego świata i praw rdzennej ludności, która go zamieszkuje.
Juma Xipaia, a leader of the Xipaya people in the Amazon, rose to become Brazil’s first Secretary of Indigenous Rights under President Lula. In her fight for her people and the rainforest, she survived six assassination attempts, continuously confronting illegal gold mining, land grabbers, and corporate threats to her territory. The film also portrays her relationship with her husband, Hugo Loss, head of Special Operations at Brazil’s environmental agency IBAMA, who undertakes dangerous missions to dismantle illegal mining camps deep in the Amazon. Their joint struggle gains new depth when Juma discovers she is pregnant, forcing her to make critical life decisions. Filled with epic images of nature and uncompromising activism for the planet’s future, the film is a moving appeal for the protection of the world’s largest rainforest and the rights of its indigenous inhabitants.
MDAG: Zapytaj E. Jean
Dowcipna, nieustraszona i szczera dziennikarka i felietonistka E. Jean Carroll całe życie namawiała kobiety, aby mówiły swoją prawdę. W 2019 roku oskarżyła Donalda Trumpa o napaść seksualną i zniesławienie, odnosząc dwukrotnie zwycięstwo. Zaczynała jako amerykańska miss cheerleaderek. Była pierwszą kobietą na stanowisku redaktorki w „Esquire”, „Playboyu” czy „Outside” i felietonistką „Elle”. Pomagała zdefiniować rolę kobiet w mediach swoim ciętym dowcipem i nieustraszonym głosem. W ostatnich latach na nowo rozpaliła debatę publiczną, dwukrotnie pokonując Donalda Trumpa w sądzie i zapoczątkowując dyskusję o prawdzie i odpowiedzialności. Film jest portretem niezłomnej kobiety, która udowodniła, że nigdy nie jest za późno, by odzyskać głos, napisać swoją historię na nowo i zmienić świat.
Witty, fearless, and candid journalist and columnist (Elle) E. Jean Carroll spent her life urging women to speak their truth. In 2019, she accused Donald Trump of sexual assault and defamation, winning twice in court. E. Jean Carroll began as an American cheerleading pageant winner. She was the first woman to hold editorial positions at “Esquire”, “Playboy”, and “Outside”, and to be a columnist for “Elle”. She helped define the role of women in media with her sharp wit and fearless voice. In recent years, she reignited public debate, twice defeating Donald Trump in court and sparking a conversation about truth, accountability, and resilience. The film is a portrait of an indomitable woman who proved that it is never too late to reclaim your voice, rewrite your story, and change the world.
Witty, fearless, and candid journalist and columnist (Elle) E. Jean Carroll spent her life urging women to speak their truth. In 2019, she accused Donald Trump of sexual assault and defamation, winning twice in court. E. Jean Carroll began as an American cheerleading pageant winner. She was the first woman to hold editorial positions at “Esquire”, “Playboy”, and “Outside”, and to be a columnist for “Elle”. She helped define the role of women in media with her sharp wit and fearless voice. In recent years, she reignited public debate, twice defeating Donald Trump in court and sparking a conversation about truth, accountability, and resilience. The film is a portrait of an indomitable woman who proved that it is never too late to reclaim your voice, rewrite your story, and change the world.
Miroirs III. Barka na oceanie
Nowy film Christiana Petzolda, reżysera „Undine” i „Czerwonego nieba”, jest subtelną, a zarazem pełną tajemnic opowieścią o próbie poradzenia sobie z bolesną stratą. W roli głównej wystąpiła gwiazda niemieckiego kina Paula Beer.
Laura (w tej roli Paula Beer) to utalentowana pianistka z Berlina. W wypadku samochodowym ginie jej chłopak, natomiast ona sama wychodzi z kolizji niemal bez szwanku. Wstrząśnięta i zdezorientowana bohaterka trafia pod opiekę Betty, kobiety, która była świadkiem całego zdarzenia.
Betty zabiera Laurę do swojego skromnego wiejskiego domu, gdzie mieszka sama. Jej mąż Richard i syn Max mieszkają w pobliskiej wsi, gdzie prowadzą warsztat samochodowy. Podczas rodzinnego obiadu mężczyźni ze zdumieniem i rezerwą przyjmują fakt, że Laura mieszka w ich domu. Początkowa nieufność powoli ustępuje miejsca zrozumieniu i pewnej harmonii, kojarzącej się ze spokojnym życiem wśród bliskich. Wkrótce na jaw zaczynają wychodzić rodzinne sekrety, które nie tylko zmienią dynamikę relacji między bohaterami, ale też zmuszą Laurę do konfrontacji z własną stratą i bólem.
Tytuł nowego filmu Christiana Petzolda nawiązuje do utworu fortepianowego Maurice’a Ravela, który odgrywa zresztą ważną rolę w fabule. Niemiecki reżyser w typowy dla siebie sposób buduje napięcie za pomocą niedopowiedzeń, subtelnych gestów czy spojrzeń. Jego film to utrzymana w aurze tajemnicy przejmująca opowieść o próbie znalezienia ukojenia po bolesnej stracie.
Laura (w tej roli Paula Beer) to utalentowana pianistka z Berlina. W wypadku samochodowym ginie jej chłopak, natomiast ona sama wychodzi z kolizji niemal bez szwanku. Wstrząśnięta i zdezorientowana bohaterka trafia pod opiekę Betty, kobiety, która była świadkiem całego zdarzenia.
Betty zabiera Laurę do swojego skromnego wiejskiego domu, gdzie mieszka sama. Jej mąż Richard i syn Max mieszkają w pobliskiej wsi, gdzie prowadzą warsztat samochodowy. Podczas rodzinnego obiadu mężczyźni ze zdumieniem i rezerwą przyjmują fakt, że Laura mieszka w ich domu. Początkowa nieufność powoli ustępuje miejsca zrozumieniu i pewnej harmonii, kojarzącej się ze spokojnym życiem wśród bliskich. Wkrótce na jaw zaczynają wychodzić rodzinne sekrety, które nie tylko zmienią dynamikę relacji między bohaterami, ale też zmuszą Laurę do konfrontacji z własną stratą i bólem.
Tytuł nowego filmu Christiana Petzolda nawiązuje do utworu fortepianowego Maurice’a Ravela, który odgrywa zresztą ważną rolę w fabule. Niemiecki reżyser w typowy dla siebie sposób buduje napięcie za pomocą niedopowiedzeń, subtelnych gestów czy spojrzeń. Jego film to utrzymana w aurze tajemnicy przejmująca opowieść o próbie znalezienia ukojenia po bolesnej stracie.
Mów mi Jimpa
„Mów mi Jimpa” to najnowszy film reżyserki Sophie Hyde („Powodzenia, Leo Grande”). Do kin trafi już 3 kwietnia. W roli głównej, jako córka, żona i matka, występuje Olivia Colman („Faworyta”, serial „The Crown”). Partneruje jej John Lithgow („Świat według Garpa”, „Konklawe”) jako ojciec bohaterki, tytułowy Jimpa. Colman, grająca Hannah, jest w tym filmie niejako alter ego Hyde, bowiem reżyserka opowiada tym razem o własnych doświadczeniach rodzinnych, które „dowiodły, że życie nie jest łatwe ani też pozbawione bólu i rozczarowań, ale w domu można znaleźć bezpieczeństwo”.
Bohaterowie filmu nie są jednak po prostu kopią Sophie i jej bliskich. Zyskali samodzielny, ekranowy byt, choć aktorzy inspirowali się mocno pierwowzorami. Bryan Mason, partner Hyde i współproducent filmu (jego odbiciem w filmie jest Harry, mąż Hannah), wspominał o niepewności towarzyszącej kręceniu historii opartej na przeżyciach własnej rodziny: – Niepokój ustąpił – wyznał – gdy byliśmy na etapie postprodukcji i zobaczyłem postać Harry'ego, którego Dan Henshall zagrał znakomicie, jako wersję mnie, lecz zarazem autonomiczną. A śledzenie tego, jak Olivia tchnęła życie w inspirowaną Sophie postać Hannah, to było doprawdy niesamowite. Myślałem, że Olivia po prostu robi swoje, ale potem zauważyłem pewne manieryzmy i zdałem sobie sprawę, że jest bardzo wnikliwą obserwatorką Sophie.
Także reżyserce nie umknęło, że Colman pilnie się jej przygląda i gdy uzna za stosowne, przenosi swoje spostrzeżenia na kreowaną postać. Aktorka nie kryła, że jest pod wielkim urokiem reżyserki: – Sophie ma niezwykłą zdolność sprawiania, że wszyscy sobie ufają, są dla siebie mili i naprawdę się przed sobą otwierają.
– „Mów mi Jimpa” to film o miłości, nakręcony z wielkim uczuciem przez całą ekipę filmową i obsadę – podsumowywała Hyde. – Mam nadzieję, że ludzie poczują tę miłość i pozwolą sobie doświadczyć emocji związanych z oglądaniem rodziny, która bardzo stara się być dla siebie dobra.
Bohaterowie filmu nie są jednak po prostu kopią Sophie i jej bliskich. Zyskali samodzielny, ekranowy byt, choć aktorzy inspirowali się mocno pierwowzorami. Bryan Mason, partner Hyde i współproducent filmu (jego odbiciem w filmie jest Harry, mąż Hannah), wspominał o niepewności towarzyszącej kręceniu historii opartej na przeżyciach własnej rodziny: – Niepokój ustąpił – wyznał – gdy byliśmy na etapie postprodukcji i zobaczyłem postać Harry'ego, którego Dan Henshall zagrał znakomicie, jako wersję mnie, lecz zarazem autonomiczną. A śledzenie tego, jak Olivia tchnęła życie w inspirowaną Sophie postać Hannah, to było doprawdy niesamowite. Myślałem, że Olivia po prostu robi swoje, ale potem zauważyłem pewne manieryzmy i zdałem sobie sprawę, że jest bardzo wnikliwą obserwatorką Sophie.
Także reżyserce nie umknęło, że Colman pilnie się jej przygląda i gdy uzna za stosowne, przenosi swoje spostrzeżenia na kreowaną postać. Aktorka nie kryła, że jest pod wielkim urokiem reżyserki: – Sophie ma niezwykłą zdolność sprawiania, że wszyscy sobie ufają, są dla siebie mili i naprawdę się przed sobą otwierają.
– „Mów mi Jimpa” to film o miłości, nakręcony z wielkim uczuciem przez całą ekipę filmową i obsadę – podsumowywała Hyde. – Mam nadzieję, że ludzie poczują tę miłość i pozwolą sobie doświadczyć emocji związanych z oglądaniem rodziny, która bardzo stara się być dla siebie dobra.
Północ
Gerda musi wyruszyć ku wielkiemu chłodowi mrocznej krainy Północy. Jej przyjaciel Kaj zniknął porwany przez Królową Śniegu.
Podczas swej wyprawy ratunkowej, Gerda pozna wielu przyjaciół, którzy pomogą jej w starciu ze złą królową oraz jej diabolicznym pomocnikiem.
Tylko czy to wystarczy aby Kaj i Gerda wrócili bezpiecznie do domu na Święta?
Fascynująca, zimowa przygoda dla całej rodziny. Inspirowana klasyczną baśnią autorstwa Hansa Christiana Andersena.
Podczas swej wyprawy ratunkowej, Gerda pozna wielu przyjaciół, którzy pomogą jej w starciu ze złą królową oraz jej diabolicznym pomocnikiem.
Tylko czy to wystarczy aby Kaj i Gerda wrócili bezpiecznie do domu na Święta?
Fascynująca, zimowa przygoda dla całej rodziny. Inspirowana klasyczną baśnią autorstwa Hansa Christiana Andersena.
Przepis na morderstwo
Stylowy, pełen napięcia thriller, który wciąga widza w mroczny świat zemsty, chciwości i rodzinnych sekretów. W rolach głównych Glen Powell („Top Gun: Maverick”, „Tylko nie ty”), nominowana do Złotego Globu Margaret Qualley („Substancja”, „Biedne istoty”), wielokrotnie nominowany do Oscara Ed Harris („Truman Show”, „Córka”, serial „Westworld”) oraz nominowana do nagrody BAFTA Jessica Henwick („Glass Onion: Film z serii Na noże”). Za kamerą stanął John Patton Ford, twórca nagrodzonego Independent Spirit Award debiutu „Na złej drodze” ze zjawiskową Aubrey Plazą w roli głównej.
Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę.
Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę.
ŚRÓDMIEJSKA KLASYKA KINA | ARCYDZIEŁA I ODKRYCIA | Bulwar Zachodzącego Słońca | pokaz + prelekcja Adriany Prodeus
Rada i Zarząd Dzielnicy Śródmieście zapraszają na nowe spotkania z cyklu „Śródmiejska Klasyka Kina”. Tym razem zaprezentujemy największe arcydzieła i odkrycia światowej kinematografii. To cykl, który połączy pokazy klasyki światowego kina z prezentacją mniej oczywistych filmowych „odkryć”.
Każdy seans poprzedzi prelekcja filmoznawcza. Prelegenci nie tylko tłumaczą kontekst historyczny filmu, lecz także pokazują, dlaczego dany tytuł był przełomowy, dzięki czemu łatwiej zrozumieć jego znaczenie w historii kina.
Równocześnie podpowiadają, na co warto zwrócić uwagę podczas oglądania, a niekiedy proponują jego reinterpretację z perspektywy współczesnej, co sprawia, że nawet znany film można odebrać w zupełnie nowy sposób.
W efekcie oglądasz ten sam film, ale widzisz znacznie więcej, ponieważ rozumiesz zarówno jego kontekst, jak i ukryte sensy.
Cykl ŚRÓDMIEJSKA KLASYKA KINA to propozycja dla osób, które chcą wejść głębiej w kino i nie poprzestawać na samym oglądaniu, lubią analizować oraz interpretować filmy, interesują się historią kultury i sztuki, a także te, które po prostu chcą zobaczyć klasykę w dobrych warunkach, czyli w kinie i z odpowiednim kontekstem.
O FILMIE:
Bulwar Zachodzącego Słońca (Sunset Boulevard)
Dramat | Film-Noir | 110 min I1950r. Reż. Billy Wilder
Joe Gillis (William Holden), scenarzysta-bankrut, zaczyna ukrywać się przed mężczyzną, który chce odebrać mu samochód na poczet jego długów. Schronienie znajduje na ulicy 10086 Sunset Boulevard, w rezydencji dawnej gwiazdy kina niemego Normy Desmond (Gloria Swanson).
Kobieta łudzi się, że miliony fanów nadal za nią szaleją, dlatego też planuje powrót na ekrany w stworzonym przez siebie obrazie "Salome". Gdy dowiaduje się, że Joe jest scenarzystą, prosi go, aby pomógł jej dokończyć scenariusz. Mężczyzna wie, iż jej dzieło jest kiepskie, jednak nie mając innego wyjścia - głównie z powodu braku pieniędzy - zgadza się na propozycję. Tygodnie mijają, a Joe nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo uzależniony staje się od kobiety...
PRELEGENTKA:
Adriana Prodeus: Krytyczka filmowa i krytyczna sztuki. Autorka książki „Themersonowie. Szkice biograficzne” [2009]. Wykłada w Instytucie Sztuki PAN. Specjalizuje się w awangardzie filmowej i filmie animowanym. Selekcjonerka i jurorka festiwali. Kuratorka retrospektyw polskiej animacji w Anthology Film Archive w Nowym Jorku. Felietonistka „W Kinie” oraz w „Demontażu atrakcji”. https://www.facebook.com/Deusdeuskotmateusz
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.
Bilety dostępne w kasie kina Luna oraz w punkcie informacyjnym Dzielnicy Śródmieście przy ul. Nowogrodzkiej 43 od 21-go kwietnia.
Do zobaczenia w Lunie. Warto być z nami tego wieczora.
Kolejne pokazy:
26 maja, godz. 17.30 – Matka i córka (reż. Vittorio De Sica, 1960) – prelegentka: Ola Salwa
23 czerwca, godz. 17.00 – Szósty stopień oddalenia 1993 – prelegent: Michał Oleszczyk
7 lipca, godz. 17.30 – Płonące siodła (reż. Mel Brooks, 1974) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
28 lipca, godz. 17.30 – Błędny ognik (reż. Louis Malle, 1963) - prelegenci: Patrycja Mucha i Sebastian Smoliński
18 sierpnia, godz. 17.30 – Bitwa o Algier (reż. Gillo Pontecorvo, 1966) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
Każdy seans poprzedzi prelekcja filmoznawcza. Prelegenci nie tylko tłumaczą kontekst historyczny filmu, lecz także pokazują, dlaczego dany tytuł był przełomowy, dzięki czemu łatwiej zrozumieć jego znaczenie w historii kina.
Równocześnie podpowiadają, na co warto zwrócić uwagę podczas oglądania, a niekiedy proponują jego reinterpretację z perspektywy współczesnej, co sprawia, że nawet znany film można odebrać w zupełnie nowy sposób.
W efekcie oglądasz ten sam film, ale widzisz znacznie więcej, ponieważ rozumiesz zarówno jego kontekst, jak i ukryte sensy.
Cykl ŚRÓDMIEJSKA KLASYKA KINA to propozycja dla osób, które chcą wejść głębiej w kino i nie poprzestawać na samym oglądaniu, lubią analizować oraz interpretować filmy, interesują się historią kultury i sztuki, a także te, które po prostu chcą zobaczyć klasykę w dobrych warunkach, czyli w kinie i z odpowiednim kontekstem.
O FILMIE:
Bulwar Zachodzącego Słońca (Sunset Boulevard)
Dramat | Film-Noir | 110 min I1950r. Reż. Billy Wilder
Joe Gillis (William Holden), scenarzysta-bankrut, zaczyna ukrywać się przed mężczyzną, który chce odebrać mu samochód na poczet jego długów. Schronienie znajduje na ulicy 10086 Sunset Boulevard, w rezydencji dawnej gwiazdy kina niemego Normy Desmond (Gloria Swanson).
Kobieta łudzi się, że miliony fanów nadal za nią szaleją, dlatego też planuje powrót na ekrany w stworzonym przez siebie obrazie "Salome". Gdy dowiaduje się, że Joe jest scenarzystą, prosi go, aby pomógł jej dokończyć scenariusz. Mężczyzna wie, iż jej dzieło jest kiepskie, jednak nie mając innego wyjścia - głównie z powodu braku pieniędzy - zgadza się na propozycję. Tygodnie mijają, a Joe nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo uzależniony staje się od kobiety...
PRELEGENTKA:
Adriana Prodeus: Krytyczka filmowa i krytyczna sztuki. Autorka książki „Themersonowie. Szkice biograficzne” [2009]. Wykłada w Instytucie Sztuki PAN. Specjalizuje się w awangardzie filmowej i filmie animowanym. Selekcjonerka i jurorka festiwali. Kuratorka retrospektyw polskiej animacji w Anthology Film Archive w Nowym Jorku. Felietonistka „W Kinie” oraz w „Demontażu atrakcji”. https://www.facebook.com/Deusdeuskotmateusz
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.
Bilety dostępne w kasie kina Luna oraz w punkcie informacyjnym Dzielnicy Śródmieście przy ul. Nowogrodzkiej 43 od 21-go kwietnia.
Do zobaczenia w Lunie. Warto być z nami tego wieczora.
Kolejne pokazy:
26 maja, godz. 17.30 – Matka i córka (reż. Vittorio De Sica, 1960) – prelegentka: Ola Salwa
23 czerwca, godz. 17.00 – Szósty stopień oddalenia 1993 – prelegent: Michał Oleszczyk
7 lipca, godz. 17.30 – Płonące siodła (reż. Mel Brooks, 1974) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
28 lipca, godz. 17.30 – Błędny ognik (reż. Louis Malle, 1963) - prelegenci: Patrycja Mucha i Sebastian Smoliński
18 sierpnia, godz. 17.30 – Bitwa o Algier (reż. Gillo Pontecorvo, 1966) – prelegenci: Michał Oleszczyk i Radosław Korzycki
Wpatrując się w słońce
Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.