3. LFF FILMATURA.CONRAD | Zwycięstwo
Dramat | 62 min
Akcja rozgrywa się na odizolowanej wyspie na Morzach Południowych, gdzie osiadł samotnik i wędrowiec Axel Heyst. Pewnego dnia lituje się on nad prześladowaną młodą kobietą o imieniu Lena i udziela jej schronienia w swojej posiadłości. Ich spokój zostaje brutalnie przerwany przez przybycie bandy piratów pod wodzą bezwzględnego pana Jonesa, który błędnie wierzy, że Heyst ukrywa na wyspie skarb.
Wprowadzenie do filmu (30 minut)
Prowadzenie: Bogdan Rudnicki, Adam Trwoga
Seans z muzyką na żywo
Blok „Prześcignąć Szekspira”
Szósty blok festiwalu poświęcony jest wyjątkowej powieści Conrada pt. „Zwycięstwo”. Mogłoby się wydawać, że jej bohater – Axela Heyst – to po prostu kolejny conradowski idealista, ale w tej powieści, nieco silniej niż w innych, ujawnia się stale obecna przewrotność pisarza. Heyst nie jest bowiem, jak w przypadku Lorda Jima, idealistą, któremu powinęła się noga. To człowiek bez zarzutu, ale jednocześnie na skutek pozostawania pod tajemniczym wpływem nieżyjącego już ojca, jest przesublimowany i obojętny na codzienne sprawy świata. Conrad pokazuje, jak tragiczne skutki może to przynieść w sytuacji, gdy trzeba zmierzyć się z brutalnym, namacalnym złem i chronić powierzone swojej opiece osoby, które same nie mogą bronić się w otwartej walce.
Znamienne, że tak jak „Smuga cienia” jest pierwszą książka Conrada napisaną po wybuchu I wojny światowej, tak „Zwycięstwo” pisarz ukończył na kilka miesięcy przed wojną. I wydaje się, że autor znakomicie wyczuł, jakiego rodzaju szok za chwilę przeżyją pewne swojego bezpieczeństwa i, jak zawsze, nieco bujające w obłokach społeczeństwa Europy Zachodniej.
Powieść bywa stosunkowo często wystawiana w teatrach i doczekała się kilku filmowych adaptacji, co przypuszczalnie wynika z pewnej kameralności przedstawionych zdarzeń. Całość rozgrywa się zaledwie między kilkoma postaciami. Atrakcyjne okazało się również zamknięcie sporej części akcji na niemal bezludnej wyspie, przez co przez niektórych „Zwycięstwo” bywa porównywane do szekspirowskiej „Burzy”. W tytule szóstego bloku festiwalowego chodzi jednak nie tylko o zwrócenie uwagi na swoistą teatralność utworu Conrada, ale także o to, aby przypomnieć, że wielu znawców zwracało uwagę, iż język Conrada znacząco zmienił literaturę angielską, tak jak wcześniej stało się to udziałem Szekspira.
W ramach bloku „Prześcignąć Szekspira” pokażemy najstarszy na festiwalu – pierwszy jaki w ogóle powstał na podstawie prozy Conrada – niemy film Maurice’a Tourneura pt. „Zwycięstwo” z 1919 roku. Film pokażemy z towarzyszeniem muzyki granej na żywo przez kompozytora Antoniego Wojnara.
Z kolei w ramach filmów kontekstowych pojawi się jeszcze jedna wariacja na temat „Jądra ciemności”, tym razem tocząca się w kosmosie. Będzie to film „Ad Astra” w reżyserii Jamesa Graya, który nie krył, że film wykorzystuje fabularny schemat najsłynniejszego opowiadania pisarza. Jednak twórcy zaproponowali pewną charakterystyczną zmianę, która powoduje, że film staje się istotny także w kontekście „Zwycięstwa”. Funkcję Kurtza, który grasuje po rubieżach kosmosu i wypowiedział posłuszeństwo Imperium, pełni tu postać, będąca jednocześnie ojcem głównego bohatera, wyruszającego na jego poszukiwanie. To istotna zmiana zwłaszcza w kontekście biografii Conrada. Wiadomo bowiem, że pisarz miał szczególny związek ze swoim ojcem – Apollem Korzeniowskim, który również był pisarzem, a także wytrwałym działaczem niepodległościowym. Film Jamesa Graya zdaje się sugerować, że pisząc o podróży, także przecież w głąb siebie, jaką odbywa bohater „Jądra ciemności”, Conrad mógł mieć na myśli także swoją własną konfrontację z bardzo specyficzną, ambiwalentną figurą ojca. I to właśnie „Zwycięstwo”, gdzie pojawia się podobna postać ojca bohatera, zdaje się być tym tekstem, w którym Conrad wyjątkowo mocno się odsłania, i który, właśnie dlatego, rymuje się z sugestią zawartą w filmie „Ad Astra”.
czytaj więcej
Wprowadzenie do filmu (30 minut)
Prowadzenie: Bogdan Rudnicki, Adam Trwoga
Seans z muzyką na żywo
Blok „Prześcignąć Szekspira”
Szósty blok festiwalu poświęcony jest wyjątkowej powieści Conrada pt. „Zwycięstwo”. Mogłoby się wydawać, że jej bohater – Axela Heyst – to po prostu kolejny conradowski idealista, ale w tej powieści, nieco silniej niż w innych, ujawnia się stale obecna przewrotność pisarza. Heyst nie jest bowiem, jak w przypadku Lorda Jima, idealistą, któremu powinęła się noga. To człowiek bez zarzutu, ale jednocześnie na skutek pozostawania pod tajemniczym wpływem nieżyjącego już ojca, jest przesublimowany i obojętny na codzienne sprawy świata. Conrad pokazuje, jak tragiczne skutki może to przynieść w sytuacji, gdy trzeba zmierzyć się z brutalnym, namacalnym złem i chronić powierzone swojej opiece osoby, które same nie mogą bronić się w otwartej walce.
Znamienne, że tak jak „Smuga cienia” jest pierwszą książka Conrada napisaną po wybuchu I wojny światowej, tak „Zwycięstwo” pisarz ukończył na kilka miesięcy przed wojną. I wydaje się, że autor znakomicie wyczuł, jakiego rodzaju szok za chwilę przeżyją pewne swojego bezpieczeństwa i, jak zawsze, nieco bujające w obłokach społeczeństwa Europy Zachodniej.
Powieść bywa stosunkowo często wystawiana w teatrach i doczekała się kilku filmowych adaptacji, co przypuszczalnie wynika z pewnej kameralności przedstawionych zdarzeń. Całość rozgrywa się zaledwie między kilkoma postaciami. Atrakcyjne okazało się również zamknięcie sporej części akcji na niemal bezludnej wyspie, przez co przez niektórych „Zwycięstwo” bywa porównywane do szekspirowskiej „Burzy”. W tytule szóstego bloku festiwalowego chodzi jednak nie tylko o zwrócenie uwagi na swoistą teatralność utworu Conrada, ale także o to, aby przypomnieć, że wielu znawców zwracało uwagę, iż język Conrada znacząco zmienił literaturę angielską, tak jak wcześniej stało się to udziałem Szekspira.
W ramach bloku „Prześcignąć Szekspira” pokażemy najstarszy na festiwalu – pierwszy jaki w ogóle powstał na podstawie prozy Conrada – niemy film Maurice’a Tourneura pt. „Zwycięstwo” z 1919 roku. Film pokażemy z towarzyszeniem muzyki granej na żywo przez kompozytora Antoniego Wojnara.
Z kolei w ramach filmów kontekstowych pojawi się jeszcze jedna wariacja na temat „Jądra ciemności”, tym razem tocząca się w kosmosie. Będzie to film „Ad Astra” w reżyserii Jamesa Graya, który nie krył, że film wykorzystuje fabularny schemat najsłynniejszego opowiadania pisarza. Jednak twórcy zaproponowali pewną charakterystyczną zmianę, która powoduje, że film staje się istotny także w kontekście „Zwycięstwa”. Funkcję Kurtza, który grasuje po rubieżach kosmosu i wypowiedział posłuszeństwo Imperium, pełni tu postać, będąca jednocześnie ojcem głównego bohatera, wyruszającego na jego poszukiwanie. To istotna zmiana zwłaszcza w kontekście biografii Conrada. Wiadomo bowiem, że pisarz miał szczególny związek ze swoim ojcem – Apollem Korzeniowskim, który również był pisarzem, a także wytrwałym działaczem niepodległościowym. Film Jamesa Graya zdaje się sugerować, że pisząc o podróży, także przecież w głąb siebie, jaką odbywa bohater „Jądra ciemności”, Conrad mógł mieć na myśli także swoją własną konfrontację z bardzo specyficzną, ambiwalentną figurą ojca. I to właśnie „Zwycięstwo”, gdzie pojawia się podobna postać ojca bohatera, zdaje się być tym tekstem, w którym Conrad wyjątkowo mocno się odsłania, i który, właśnie dlatego, rymuje się z sugestią zawartą w filmie „Ad Astra”.
3. LFF FILMATURA.CONRAD | Zwycięstwo
Dramat | 62 min
Akcja rozgrywa się na odizolowanej wyspie na Morzach Południowych, gdzie osiadł samotnik i wędrowiec Axel Heyst. Pewnego dnia lituje się on nad prześladowaną młodą kobietą o imieniu Lena i udziela jej schronienia w swojej posiadłości. Ich spokój zostaje brutalnie przerwany przez przybycie bandy piratów pod wodzą bezwzględnego pana Jonesa, który błędnie wierzy, że Heyst ukrywa na wyspie skarb.
Wprowadzenie do filmu (30 minut)
Prowadzenie: Bogdan Rudnicki, Adam Trwoga
Seans z muzyką na żywo
Blok „Prześcignąć Szekspira”
Szósty blok festiwalu poświęcony jest wyjątkowej powieści Conrada pt. „Zwycięstwo”. Mogłoby się wydawać, że jej bohater – Axela Heyst – to po prostu kolejny conradowski idealista, ale w tej powieści, nieco silniej niż w innych, ujawnia się stale obecna przewrotność pisarza. Heyst nie jest bowiem, jak w przypadku Lorda Jima, idealistą, któremu powinęła się noga. To człowiek bez zarzutu, ale jednocześnie na skutek pozostawania pod tajemniczym wpływem nieżyjącego już ojca, jest przesublimowany i obojętny na codzienne sprawy świata. Conrad pokazuje, jak tragiczne skutki może to przynieść w sytuacji, gdy trzeba zmierzyć się z brutalnym, namacalnym złem i chronić powierzone swojej opiece osoby, które same nie mogą bronić się w otwartej walce.
Znamienne, że tak jak „Smuga cienia” jest pierwszą książka Conrada napisaną po wybuchu I wojny światowej, tak „Zwycięstwo” pisarz ukończył na kilka miesięcy przed wojną. I wydaje się, że autor znakomicie wyczuł, jakiego rodzaju szok za chwilę przeżyją pewne swojego bezpieczeństwa i, jak zawsze, nieco bujające w obłokach społeczeństwa Europy Zachodniej.
Powieść bywa stosunkowo często wystawiana w teatrach i doczekała się kilku filmowych adaptacji, co przypuszczalnie wynika z pewnej kameralności przedstawionych zdarzeń. Całość rozgrywa się zaledwie między kilkoma postaciami. Atrakcyjne okazało się również zamknięcie sporej części akcji na niemal bezludnej wyspie, przez co przez niektórych „Zwycięstwo” bywa porównywane do szekspirowskiej „Burzy”. W tytule szóstego bloku festiwalowego chodzi jednak nie tylko o zwrócenie uwagi na swoistą teatralność utworu Conrada, ale także o to, aby przypomnieć, że wielu znawców zwracało uwagę, iż język Conrada znacząco zmienił literaturę angielską, tak jak wcześniej stało się to udziałem Szekspira.
W ramach bloku „Prześcignąć Szekspira” pokażemy najstarszy na festiwalu – pierwszy jaki w ogóle powstał na podstawie prozy Conrada – niemy film Maurice’a Tourneura pt. „Zwycięstwo” z 1919 roku. Film pokażemy z towarzyszeniem muzyki granej na żywo przez kompozytora Antoniego Wojnara.
Z kolei w ramach filmów kontekstowych pojawi się jeszcze jedna wariacja na temat „Jądra ciemności”, tym razem tocząca się w kosmosie. Będzie to film „Ad Astra” w reżyserii Jamesa Graya, który nie krył, że film wykorzystuje fabularny schemat najsłynniejszego opowiadania pisarza. Jednak twórcy zaproponowali pewną charakterystyczną zmianę, która powoduje, że film staje się istotny także w kontekście „Zwycięstwa”. Funkcję Kurtza, który grasuje po rubieżach kosmosu i wypowiedział posłuszeństwo Imperium, pełni tu postać, będąca jednocześnie ojcem głównego bohatera, wyruszającego na jego poszukiwanie. To istotna zmiana zwłaszcza w kontekście biografii Conrada. Wiadomo bowiem, że pisarz miał szczególny związek ze swoim ojcem – Apollem Korzeniowskim, który również był pisarzem, a także wytrwałym działaczem niepodległościowym. Film Jamesa Graya zdaje się sugerować, że pisząc o podróży, także przecież w głąb siebie, jaką odbywa bohater „Jądra ciemności”, Conrad mógł mieć na myśli także swoją własną konfrontację z bardzo specyficzną, ambiwalentną figurą ojca. I to właśnie „Zwycięstwo”, gdzie pojawia się podobna postać ojca bohatera, zdaje się być tym tekstem, w którym Conrad wyjątkowo mocno się odsłania, i który, właśnie dlatego, rymuje się z sugestią zawartą w filmie „Ad Astra”.
czytaj więcej
Wprowadzenie do filmu (30 minut)
Prowadzenie: Bogdan Rudnicki, Adam Trwoga
Seans z muzyką na żywo
Blok „Prześcignąć Szekspira”
Szósty blok festiwalu poświęcony jest wyjątkowej powieści Conrada pt. „Zwycięstwo”. Mogłoby się wydawać, że jej bohater – Axela Heyst – to po prostu kolejny conradowski idealista, ale w tej powieści, nieco silniej niż w innych, ujawnia się stale obecna przewrotność pisarza. Heyst nie jest bowiem, jak w przypadku Lorda Jima, idealistą, któremu powinęła się noga. To człowiek bez zarzutu, ale jednocześnie na skutek pozostawania pod tajemniczym wpływem nieżyjącego już ojca, jest przesublimowany i obojętny na codzienne sprawy świata. Conrad pokazuje, jak tragiczne skutki może to przynieść w sytuacji, gdy trzeba zmierzyć się z brutalnym, namacalnym złem i chronić powierzone swojej opiece osoby, które same nie mogą bronić się w otwartej walce.
Znamienne, że tak jak „Smuga cienia” jest pierwszą książka Conrada napisaną po wybuchu I wojny światowej, tak „Zwycięstwo” pisarz ukończył na kilka miesięcy przed wojną. I wydaje się, że autor znakomicie wyczuł, jakiego rodzaju szok za chwilę przeżyją pewne swojego bezpieczeństwa i, jak zawsze, nieco bujające w obłokach społeczeństwa Europy Zachodniej.
Powieść bywa stosunkowo często wystawiana w teatrach i doczekała się kilku filmowych adaptacji, co przypuszczalnie wynika z pewnej kameralności przedstawionych zdarzeń. Całość rozgrywa się zaledwie między kilkoma postaciami. Atrakcyjne okazało się również zamknięcie sporej części akcji na niemal bezludnej wyspie, przez co przez niektórych „Zwycięstwo” bywa porównywane do szekspirowskiej „Burzy”. W tytule szóstego bloku festiwalowego chodzi jednak nie tylko o zwrócenie uwagi na swoistą teatralność utworu Conrada, ale także o to, aby przypomnieć, że wielu znawców zwracało uwagę, iż język Conrada znacząco zmienił literaturę angielską, tak jak wcześniej stało się to udziałem Szekspira.
W ramach bloku „Prześcignąć Szekspira” pokażemy najstarszy na festiwalu – pierwszy jaki w ogóle powstał na podstawie prozy Conrada – niemy film Maurice’a Tourneura pt. „Zwycięstwo” z 1919 roku. Film pokażemy z towarzyszeniem muzyki granej na żywo przez kompozytora Antoniego Wojnara.
Z kolei w ramach filmów kontekstowych pojawi się jeszcze jedna wariacja na temat „Jądra ciemności”, tym razem tocząca się w kosmosie. Będzie to film „Ad Astra” w reżyserii Jamesa Graya, który nie krył, że film wykorzystuje fabularny schemat najsłynniejszego opowiadania pisarza. Jednak twórcy zaproponowali pewną charakterystyczną zmianę, która powoduje, że film staje się istotny także w kontekście „Zwycięstwa”. Funkcję Kurtza, który grasuje po rubieżach kosmosu i wypowiedział posłuszeństwo Imperium, pełni tu postać, będąca jednocześnie ojcem głównego bohatera, wyruszającego na jego poszukiwanie. To istotna zmiana zwłaszcza w kontekście biografii Conrada. Wiadomo bowiem, że pisarz miał szczególny związek ze swoim ojcem – Apollem Korzeniowskim, który również był pisarzem, a także wytrwałym działaczem niepodległościowym. Film Jamesa Graya zdaje się sugerować, że pisząc o podróży, także przecież w głąb siebie, jaką odbywa bohater „Jądra ciemności”, Conrad mógł mieć na myśli także swoją własną konfrontację z bardzo specyficzną, ambiwalentną figurą ojca. I to właśnie „Zwycięstwo”, gdzie pojawia się podobna postać ojca bohatera, zdaje się być tym tekstem, w którym Conrad wyjątkowo mocno się odsłania, i który, właśnie dlatego, rymuje się z sugestią zawartą w filmie „Ad Astra”.
