Bilety online

Nowa ekranizacja „Lalki” to opowiedziana ze współczesną wrażliwością przejmująca, uniwersalna historia o miłości i niespełnieniu, o aspiracjach i przemianie, o świecie, który właśnie się kończy. To film, który zdarza się raz na kilka dekad: epicki, pełen emocji, zrealizowany z imponującą scenografią, dopracowanymi w najdrobniejszych detalach kostiumami i charakteryzacją oraz prawdziwie gwiazdorską obsadą.

Warszawa końca XIX wieku. Serce Stanisława Wokulskiego (Marcin Dorociński) owładnięte jest szaloną miłością do Izabeli Łęckiej (Kamila Urzędowska). On, dzięki fortunie zdobytej na wojnie, powraca do kraju i postanawia wkroczyć do świata wyższych sfer, aby zdobyć rękę ukochanej. Ona jest olśniewająca i wyniosła, lecz mimo arystokratycznego pochodzenia zmaga się z widmem finansowej ruiny.

U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki (Marek Kondrat), romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi. To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem. czytaj więcej

Robert Pattinson w elektryzującej roli, która ma przynieść mu pierwszą w karierze nominację do Oscara. Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, trzymający w napięciu thriller o cienkiej granicy między ambicją i żądzą sukcesu a obsesją, która zamienia się w niebezpieczną grę.

Chris Hansen (Robert Pattinson), charyzmatyczny reporter, przenika do podziemnego świata przestępczego i pragnie zmienić oblicze telewizji. Z czasem jednak ulega własnej obsesji i w drodze na szczyt popularności zaczyna zatracać swój pierwotny cel. czytaj więcej

Po sukcesie nagradzanego „Planu 75”, Chie Hayakawa powraca z niezwykle osobistym, poetyckim portretem rodziny widzianym oczami młodej dziewczyny. „Renoir” przywodzi na myśl twórczość innego specjalisty od rodzinnych obrazów – również Japończyka Hirokazu Koreedy. 

Przedmieścia Tokio, rok 1987. 11-letnia Fuki obserwuje powolny rozpad swojego rodzinnego świata. Jej ojciec, Keiji, zmaga się z nieuleczalną chorobą, a matka, Utako, przytłoczona pracą i opieką nad chorym mężem, staje się emocjonalnie nieobecna. Pozostawiona sama ze swoimi uczuciami Fuki ucieka w świat wyobraźni, w którym czuje się znacznie bezpieczniej. Dziewczynka zaczyna fascynować się hipnozą i telepatią, ma także bardzo bogaty świat wewnętrzny, co wyróżnia ją spośród rówieśników. To wszystko pozwala jej też lepiej poradzić sobie z otaczającą trudną rzeczywistością.

Film Chie Hayakawy to poruszająca refleksja nad wrażliwością i próbą zrozumienia przez młodą bohaterkę świata dorosłych. Historia jest jednocześnie oparta na osobistych doświadczeniach reżyserki, której dzieciństwo naznaczyła choroba nowotworowa ojca i jego śmierć. czytaj więcej

Oto prawdziwa historia oszustki, która zwodziła władze i lud. Urodziła się kobietą, acz nosiła po męsku i pod fałszywym imieniem dopuściła wielu niecnych czynów.

„Róża” to jeden z najgłośniejszych tytułów ostatniego Berlinale za sprawą brawurowej roli Sandry Hüller, nagrodzonej Srebrnym Niedźwiedziem za tytułową kreację. Aktorka znana z „Anatomii upadku”, „Projektu Hail Mary”, „Strefy interesów” i „Toniego Erdmanna” wciela się tym razem w tajemniczego żołnierza. Do tej roli przeszła nie tylko niezwykłą fizyczną metamorfozę, ukrywając kobiecość pod męskim strojem, ale też fenomenalnie połączyła szorstkość z łagodnością i humorem.

Do położonej na uboczu wsi przybywa naznaczony wojną żołnierz, który podaje się za spadkobiercę porzuconego gospodarstwa. Obcy budzi początkowo nieufność, ale szybko przekonuje do siebie wieśniaków dzięki przywiezionym dokumentom, niepospolitej pracowitości i gotowości, by podporządkować się surowym regułom protestanckiej wspólnoty. W okrutnych realiach XVII-wiecznych Niemiec ktoś, kto nie ma żadnych praw, może być sobą wyłącznie w przebraniu - dlatego tytułowa postać musi skrzętnie ukrywać swoją prawdziwą naturę i tożsamość.

„Róża” jest przewrotną opowieścią o cenie wolności i o odwadze życia na własnych zasadach. Kwestionujący patriarchalny przywilej i binarny podział płci, chłodno analizujący mechanizmy społeczne, film Markusa Schleinzera okazuje się zaskakująco współczesny. Choć minimalistyczny, to pieczołowicie odtwarza detale życia XVII-wiecznej niemieckiej wsi, a eleganckie, surowe zdjęcia budują gęstą atmosferę narastającego zagrożenia. Schleinzer, podobnie jak Robert Eggers, jest mistrzem stylizacji i niepokojącej aury. Dla obu historia bywa pretekstem do filmowej przypowieści o naszych czasach. „Róża” składa hołd tym, którzy przetarli nam ścieżki, ale też przypomina, że prawo do bycia sobą jest zdobyczą, o którą wciąż trzeba walczyć. czytaj więcej

Uroczysta premiera filmu „Śniłem tylko przyszłość” w reż. Joanny Rożen-Wojciechowskiej odbędzie się 14 października o godz., w sekcji Pokazów specjalnych 42. Warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Film został wyprodukowany przez Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy w ramach obchodów ustanowionego przez Senat RP Roku Andrzeja Wajdy 2026.

Film zadebiutował na dużym ekranie 24 września 2026, podczas specjalnego pokazu na 51. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W uroczystej premierze tego dokumentalnego eseju, wezmą udział nie tylko twórczynie i twórcy, lecz także Mecenasi, koproducenci i partnerzy filmu

„Żyłem jak w gorączce. Śniłem tylko przyszłość” – tak Andrzej Wajda opisuje czas, w którym jako artysta angażował się w życie publiczne: od walki z cenzurą, przez „Człowieka z marmuru”, Solidarność i stan wojenny po upadek komunizmu. Od braku nadziei po burzliwą transformację.

Śniłem tylko przyszłość to esej dokumentalny o okresie, w którym Andrzej Wajda przestał być jedynie obserwatorem historii i stał się jednym z jej bohaterów.

Film obejmuje lata 1976–2000 – od Człowieka z marmuru, przez Człowieka z żelaza i narodziny Solidarności, doświadczenie stanu wojennego oraz zaangażowanie Wajdy w życie publiczne, aż po jego wybór do Senatu i Oscara za całokształt twórczości.

Narracja opiera się na zapiskach Wajdy zebranych w „Notesach”, które czyta Agnieszka Holland. W archiwalnych obrazach i słowach reżysera odnajdujemy nie tylko twórcę i obywatela, lecz także człowieka pełnego wątpliwości, który mierzy się z odpowiedzialnością za własne wybory i ceną publicznego zaangażowania.

Joanna Rożen-Wojciechowska, filmoznawczyni, menedżerka kultury, reżyserka; ukończyła filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz studia podyplomowe z pisarstwa w Collegium Civitas. Kształciła się też w Polskiej Szkole Reportażu, uczestniczyła w programie Doc Lab Poland. Przez niemal 10 lat była dyrektorką programową stacji Kino Polska TV, a następnie kierowała Działem Projekcji i Wydarzeń Filmowych w Narodowym Centrum Kultury Filmowej EC 1 w Łodzi. W 2010 roku otrzymała nagrodę Hot Bird TV Award za koncepcję programową stacji Kino Polska TV. Jest producentką filmu Katarzyny Klimkiewicz Hanoi–Warszawa, uhonorowanego Europejską Nagrodą Filmową. Od 2018 roku jest dyrektorką Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy, gdzie kieruje programem instytucji, rozwijając ją w obszarze edukacji filmowej, upowszechniania kultury filmowej i popularyzacji dziedzictwa Wajdy.

Film dokumentalny Śniłem tylko przyszłość jest jej debiutem reżyserskim. czytaj więcej